Adnan Oktar

Di hundirê dewletê de hin karmendên ku bi aşkere propagandaya PKKê dikin hene. Ev kesan perçebûnê diparêzin, divê tevdîr bên girtin.

Em di heyama fesadiya herî mezin a axîrê zeman de ne. Xwedê kesek şandiye ku fesadî ji holê rakiriye, dê di vê heyamê de jî Mehdî bike.

Bila berpirsyarên kuştinên li Fransayê din av sîxuriya Fransayê de bigerin. Berê çekê nazvire jinan, ev bêexlaqî û bêwijdanî ye.

Ew kesên wisa hêvî dikin ku Bakurê Iraqê tev li Tirkiyê bibe, din ava safdiliyeke mezin de ne, ev plana xapandina perçekirina Tirkiyê ye.

Tu bêjî ku rahêjin çekên xwe û Misilmanan bikujin ev yek heram e. Kî vê yekê pêk bîne di nav gunehekî mezin de ye.

Ji bo ku tevgera bûrokrasiyê ya bi serê xwe were astengkirin pergala serokatiyê ne şert e, bi verastkirinên qanûnî ve ev yek pêkan e.

Ocalan di sala 1999an de qaşogiravî banga çekberdanê kiriye, PKKê jî di 2000an de daxuyandibû ku çek berdaye. Hin safdilan jê bawer kiribûn.

Bi hezaran sal rabûrdûya hişmendîya dewleta kûr heye. Di qesra Firawn de jî hebû, di heyama Hz. Îbrahîm de jî hebû.

Tişta ku herî zêde decalîyet jê depelikîne zanist e. Di têkoşîna zanistî de biryardarî gelekî girîng e.

Divê teqez di dibistanan de dersa hişmendiya netewî hebe. Divê di kanalên dewletê de bêbingehiya komunîzm û materyalîzmê bê hînkirin

Di Quranê de zordarî nî ne. Zordarî li kesên ku naxwazin bibin misilman, nimêj bikin an jî oldar bin nayê kirin. Wê hingê munafiq dibin.

Îslam xweştirîn tişt e. Tiştê herî bi qelîte û herî rast e. Wateya Îslamê ev e. Îslam di bêhempabûn, aqilanebûn rastbûn her tiştî de heye.

Şûr li ser Misilmanan nayê rakirin, heram e. Di navbera Misilmanan de şîret heye, daweta rastiyê heye, tundî nayê pejirandin.

Divê Tirkiye di her hal û kar de hezkirinê bixwaze, li hember xwînê bi dostaniyê ve bisekine. Têkiliya bi her dewletê wilo be.

Xwedê derbasbûna jî dewrekê bo dewrek din nişan dide. Ew tiştên niha diqewimin Xwedê yek bi yek li Pêxemberê me nişan dabû.

Pêxemberê me di hedîsên xwe de derbarê axîr zeman de hurguliyên gelekî hêja dide. Ev hurgulî hemû der tên. Heşa hêj dibêjin derew e.

Kurd, Elewî, Zaza û gelek mirovan di rûyê hin kesên be exlaq de gelek êş kişandin. Lê belê ne tene komekî, pirsgirêkên her kesî hene.

Şûna ku qala hezkirinê, dostaniyê û eşqa Xwedê bikin, her gav behsa pevçûnan dikin. Her gav di nav têkçûnê de ne.

Penaber her gav di behrê de dixeniqin. Ger pişîk û kûçik bimrin dê zêdetir bala cîhanê bikêşe. Pêwîstiya cîhanê bi hezkirina mirovan heye.

Her mirov tenê di hundurê mêjiyê xwe de dijî, nikare derkeve derve. Mal û kulîlk û yat û maşîne û kinc hemû di hundurê mêjî de tên afirandin.

Ew kesên ku dibêjin bila jin nekenin, azad nebin bona xwe jî her cure azadiyê maf dibînin. Ev nêzîkatîyek gelekî bêexlaq e.

Divê li Tirkiyê kesin ku mirov nikare dest bidê tune bin. Divê di sêrî de destnedayîna dadgeran rabe, esas pergal di vir de asê dimîne.

Ger bi dil û can dixwazin tundiya li ser jinan xelas be, bila ewilî pergala Darwînîst û mteryalîst bidin sekinandin û hezkirina mirovî were fêrkirin.

Birayên me Kurd oldar in, mirovên paqij û li ser rêya Xwedê ne. Kesên aşiqê maneviyatê ne. Gelê Rojhilat bi maneviyatê ve aj dide, bi maneviyatê ve dijî.

Qaşogiravî PKK Amerîkayê emperyalist dibîne, lê belê Amerîka çi bêje wê yekê dike.