Adnan Oktar

Hişmendiyeke ku girîngiyê dide muzîk, huner û kalîteyê gelekî lazim e. Divê li her deverê Tirkiyê ev yek hebe +

Felsefeya sereke ya derbeyan ew e ku xwe dispêre tunebûna modernîte, kalîte, huner û zerafeta dewletan, yek jî tunebûna bextewariya gel.

Ger mafê jinan pêşkeve, wêne, musîk û huner bê zanîn, demokrasî û azadî zêde bin dê Tirkîye bibe welatekî şaristan. Divê Tirkîye derîyê paşverûtîyê hişkehişk bigire. Ger bibînin ku dilê Tirkîyê li paşverûtîyê heye dê Tirkîyê biçewisînin.

Him li hember nirxên Ewropa wek huner, peyker û muzîkê ne him jî dixwazin biçin Ewropa. Durûtîyê dikin.

Divê hişmendîyeke zirarê dide Rojhilata Navîn na, ya ku nûjenî, kalîte û hunerê esas digire bibe serdest. Wê demê Tirkîyeke xurt çê be.

Cîhan pergalek wanî di qalikê xwe de, ji muzîkê, ji hunerê, ji xweşikîyê û ji şadiyê dûr qebûl nake. Exlaqê Îslamê wiha nabe desthilat.

Di bihuştê de nîgar, muzîk û xweşikî heye. Xwedê ji me dixwaze ku em bi îman û hiş ve cîhanê jî wek bihuştê bikin. Bawermend dojehê naxwaze.

Dema muzîk, xweşikî, şadî hebe îmana hin paşverûyan zehîf dibe. Ne normal e ku dema muzîk lêdikeve mirov Xwedê jibîr bike.

Bila muzîk, huner û peyker hebin. Bila xort û xama baş li xwe binêrin. Bila her der wek hunergehan be. Wê demê dê hemû cîhan Îslamê hez bike.

Çi tiştekî dilşewat e ku di malekî de wêne tune be û muzîk ji jiyanê hatibe derxistin. Quran pesnê hunerê dide, nîgar û peyker ne heram in.

Tiştên ku gel aram dikin ne tenê rê û pir in. Gel kalîte, huner, zerafet û ewlekirina dadê dixwaze.

Li Tirkiyê ji hêla huner û kalîteyê paşveçûn çêbû. Ev talûkeyek mezin e. Divê Wezareta Kalîteyê ava be û piştgiriya kalîteyê were kirin.

Ger huner û xweşikî dernekeve pêş, giyanê nefret û hêrsê belav dibe. Kalîteyek taybet a ruhê hunermendan heye. Dîvê bo civakê bibe mînak.

Hezkirin, huner, xweşikî nîmetên herî rind ên Xwedê ne. Ji nav jiyanê derxistina van nîmetan, welêt jî cîhanê jî reşerewş dike.

Paşverû dostaniyê, hevaltiyê, muzîkê, hunerê wek pîvana kufrê dizanin û li dij disekinin. Esas bi pîvana Quranê tê sepandin.

Çand, pîrûpergal, huner û kalîteya kesên paşverû, û di seran ser de xwemezindîtina kesên nejidil mirovan ji ola Îslamê sar dike.

+ Divê Tirkiye bibe welatekî wisa ku ew kesên kevşopperest jî, ew ên modern jî bikaribin bijîn û wê rihetiyê bibiînin.

Divê rêzê li birayên me kevneşopperest ortodoks bigirin. Lê belê îmajeke ku tenê wan biparêze derkeve holê ne baş e +

Gorî pere û berjewendiyan hezkirina mirovan gelekî biçûkî ye. Mirovên wiha him ji Misilmanan hez nakin him jî dixwazin ji wan sûd bigirin.

Mirov bona Xwedê, bona îman û dîn dijî. Li pey berjewendîyan gerîn gelekî biçûksanî ye.

Hemû dinya li dijî welatekî ku lê huner, çand, xweşikî û kalîte nemaye ye. Tirkiye divê gelekî nûjen be.

Ew kesên ku hewldana derbeyê kirin ew kujer û xayînê miletê me ne ku dixwazin gelê me ji holê rakin. Ew kes dijminê gel in.

Hin kesên ku şeva derbeyê ketin qisawetê hebûn. Ev yek bona wan şermezarî ye. Li hember dijminê gel û welêt tirs û qisawet nabe.

Divê em ji alema Îslamê re jî lîstikên dewleta kûr a Îngilîzan gelekî baş vebêjin. Em wek alema Îslamê lîstikê dewleta kûr a Îngilîzan bişkênin.

Bi şîfreyên veşarî ve bo hin kesan payam şandin şêwazeke kevn a dewleta kûr a Îngilîzan e. Derbecî jî wisa dikin.