Adnan Oktar

Heke li welatekî kalite nîn be, dê tu tişt nemin e. Heke kalite nebe dê jiyan jî huner jî nebe. Ji ber ku huner û jiyan di nav hev de ne, em jî ji bedewiya ku ji wan pêk tê re dibêjin kalîte.

Dewletek bi rê û piran ve aram nabe. Kalîte, huner, kubarî û qedirgirtina jinan dewletekî xweşik dike.

Paşverû dostaniyê, hevaltiyê, muzîkê, hunerê wek pîvana kufrê dizanin û li dij disekinin. Esas bi pîvana Quranê tê sepandin.

Hezkirin, huner, xweşikî nîmetên herî rind ên Xwedê ne. Ji nav jiyanê derxistina van nîmetan, welêt jî cîhanê jî reşerewş dike.

Ger huner û xweşikî dernekeve pêş, giyanê nefret û hêrsê belav dibe. Kalîteyek taybet a ruhê hunermendan heye. Dîvê bo civakê bibe mînak.

Li Tirkiyê ji hêla huner û kalîteyê paşveçûn çêbû. Ev talûkeyek mezin e. Divê Wezareta Kalîteyê ava be û piştgiriya kalîteyê were kirin.

Gîhandina mirovên xwedî kalîte, gîhandina oldarên xwedî kalîte mijarek jêveneger e. Em ji hukûmeta xwe tika dikin ku bo vê mijarê balder be.

Tiştên ku gel aram dikin ne tenê rê û pir in. Gel kalîte, huner, zerafet û ewlekirina dadê dixwaze.

Çi tiştekî dilşewat e ku di malekî de wêne tune be û muzîk ji jiyanê hatibe derxistin. Quran pesnê hunerê dide, nîgar û peyker ne heram in.

Wisa zanin ku dema oldar bin, muzîk, huner, nîgar, peyker û xweşikî nabe. Di Quranê de ol ne ev e. Quran her başiyê pêşniyar dike.

Bila muzîk, huner û peyker hebin. Bila xort û xama baş li xwe binêrin. Bila her der wek hunergehan be. Wê demê dê hemû cîhan Îslamê hez bike.

Tişta ku jiyanê rengîn û xweşik dike kalîte û estetîk e. Çêkirina rê, avahî û piran kalîteya jiyanê bilindtir nake, huner û estetîk dike.

Dema muzîk, xweşikî, şadî hebe îmana hin paşverûyan zehîf dibe. Ne normal e ku dema muzîk lêdikeve mirov Xwedê jibîr bike.

Ew kesên bilêv dikin ku her tişt ewilî bo mêran heq bûye necamêriyê dikin. Ew kesê ku qîmetê dide jinan, tiştên wan aram dike jê nastîne.

Ew jiyana ku wan li ser navê Îslamê ava kiriye, cîhanê wek dojeh dike. Xwedê jî ji me dixwaze ku em cîhanê bikin bihuşt.

Dema ku îman tune be, mirov dibe çengek goşt, hewesa mirovan bo goşt ne hezkirin e. Navê wê tenê hewesa laşê mirovan e.

Dilê jina bawermend, dikeve teqwaya kesan, xofa Xwedê ya kesan û hezkirina Xwedê ya kesan.

Rêxistinek Marksîst û Lenînîst heye, ji 40 salan pêve perwerdeya bîrdozî dibîne. Heta ku vê bîrdoziya xwe bawer bikin, ka çima çekan daynin?

Di dibistanan de qaşogiravî bi zanistê ve fêr dikin ku heşa Xwedê tune ye, di dersa 6em de dîroka Îslamê tê hînkirin. Ev yek dibe sedema qelsbûn aîmanê.

Dema ku Pêxemberê me li neynikê dinêrî, digot; “Xwedayo, exlaqê mîn jî wek xuluqandina min xweşik bike!”

Xeynî Quranê helalî û heramî nabe.

Xûyê Pêxemberê me gelekî xweşik bû, dilnermî, sebir, îhsan û îkrama wî gelek bû. Tenê yek carî dîtina wî dibû sedema îmana mirovan.

Xwedê wan dewletên di nav şîrkê de ne tarûbar dike, mirov jî wisa dizanin ku bûyer xwe berê pêk tên. Halbû kî her yek ji hikmetekê tên.

Bingeha sedema ku alema Îslamê evqas êşê dikêşe, dûrketina ji Quranê ye. Xwedê aramiyê nade wan kesên Quranê kêm dibînin.

PKK qaşogiravî nave perçebûnê nermikî dike û bi kubarî kanton binav dike. Her deverê perçe perçeyî dikin.