Adnan Oktar

Yekem pîvana namûsê ne destmal û cilûberg in. Yên sergirtî jî yên serqot jî Misilmanên pak û paqij in.

Qala mijarên îmanî, peyv û nivîsa bawerîyê bereketê tîne. Qisedana mijarên îmanî ku dilê mirovan rihet bike gelekî girîng e.

Xwedê ji axê, fêkiyên bênxweş, mîneralên kêrhatî ku baş hatine pakêtkirin afirandine. Kesên dibêjin tesaduf e, îftirayên çirkîn lê dikin.

Dilketina kufrê û ji Xwedê bawernekirin Misilmanan perîşan dike. Dibêjin em ê çawa bikin, tu nakî Xwedê dike.

Oldariyek aqilane girîng e. Misilman ji xurafeyan naxape. Quran têr dike.

Gelekî girîng e ku mirov kesên durust bigîhîne. Desthilatiya exlaqê Îslamê û Yekîtiya Îslamê ne bi siyasetê, bi îmanê ve dibe.

Îman navê berxwedana li hember wesweseyên şeytîn, li hember şik û gumanan e. Dê şikbarî her gav were û dê Misilman tim ser kevin.

Ne asayî ye ku li Başûrê Rojhilat xebatên çandî, belavkirina pirtûkan werin astengkirin. Divê li her quncikê welêt teblîx bibe.

Misilman him lêkolîn dike agahiyên xwe zêde dike him jî zanînên xwe vedibêje, her du jî bo Misilmanan îbadet in.

Xwedê ji me dixwaze ku em teqez rasteqînên îmanê lêkolîn bikin. Nûwazeyên Xwedê afirandine dibin sedama kûrbûna îmanê.

Ew kesên dibêjin hezkirin bi deme re derbas dibeî nizanin hezkirinê bi Quranê bi îmanê ve têr bikin

Di bingeha nêhezkirinê de qelsiya îmanê heye. Ew kesên ku bi çavên îmanê nanêrin, teqez nabin xwediyê kûrahî û bengîniyê.

Zanist sedema bawerkirina Xwedê ye. Zanist rêya têgihîştina hunera Xwedê ye. Îmana jidil û durist bi deste aqil û zanistê di dil de cîh dibe.

Di dibistanan de qaşogiravî bi zanistê ve fêr dikin ku heşa Xwedê tune ye, di dersa 6em de dîroka Îslamê tê hînkirin. Ev yek dibe sedema qelsbûn aîmanê.

Divê bi îmaneke kûr, bi rasteqîniyên îmanê, bi mucîzeyên Quranê, bi hezkirinê ve nêzî tiştan bin.

Li Misrê û li gelek dewletên din, zordariyê li Misilanan dikin, rawestandina xwîna dirije, ne bi siyasetê ve, bi xurtkirina îmanê ve dibe.

Ji bo ku genc gorî rihê Îslamî werin gîhandin, vegotineke gorî rasteqînîyên îmanê û mucîzeyên Quranê pêwîst e.

Heta ku bersiva zanistî ya perwerdeya Darwînperest û madeperset neyê dayîn, heta ku rasteqîniyên baweriyê û mucîzeyên Quranê neyê dayî nifşên bi exlaq dernakevin

Li cîhanê têkoşîna nehezkirin û neparkirinê heye, şûna axavtinê dixwazin bi tundîyê hin mijaran çareser bikin.

Hezkirina ajalan gelekî girîng e, divê bona parastin û hewandina ajalan wezareteke cuda bê avakirin.

Ew kesê ku nahêle bê rexnekirin tim kêm û neserketî ye, nazane hez bike, dibe mirovek dînik.

Divê hemû cîhan bê cem hev û nehêle xwîn birije. Divê xebatên wek "Em xwînê naxwazin, tundî û hişkîyê naxwazin" bên kirin.

Divê em him xwe rexne bikin him bihêlin em bên rexnekirin, û ji rexnegiran jî bisûdin.

Ger mirov xwe rexne neke û rexneyên kesan jî qebûl neke dibe mirovekî/a nexweş, bêkalîte û pêş nakeve.

Xwerexnekirin û ji xelkê jî rexnexwezî tiştekî gelekî girîng e. Divê hemû Misilman wilo bikin.