Adnan Oktar

Derbeya îlmî ya herî mezin a ku li cîhanê li komunîzmê were xistin, fêrkirina bersiva Darwînîzmê ya li dibistanan bo gencan e.

Ger li dibistanan bêjin “kal û bavên me qirêj bûn” ew gencan dê bikevin kêmasîya îmanê, û berê xwe bidin tundîyê. Divê ev yek mirov şaş neke.

Divê teqez hukûmeta me li dibistanan bi delîlên îlmî ve bi nîşandana fosîlan ve bersiva Darwînîzmê fêrî zarokan bike.

Pergala perwerdeyê ya Darwînperest û madeperest li dijî Xwedê derdikeve, li cîhê ku ve yek heye bereket û yom namîne.

Li Misrê û li gelek dewletên din, zordariyê li Misilanan dikin, rawestandina xwîna dirije, ne bi siyasetê ve, bi xurtkirina îmanê ve dibe.

Divê bi îmaneke kûr, bi rasteqîniyên îmanê, bi mucîzeyên Quranê, bi hezkirinê ve nêzî tiştan bin.

Di dibistanan de qaşogiravî bi zanistê ve fêr dikin ku heşa Xwedê tune ye, di dersa 6em de dîroka Îslamê tê hînkirin. Ev yek dibe sedema qelsbûn aîmanê.

Zanist sedema bawerkirina Xwedê ye. Zanist rêya têgihîştina hunera Xwedê ye. Îmana jidil û durist bi deste aqil û zanistê di dil de cîh dibe.

Heta ku bersiva zanistî ya perwerdeya Darwînperest û madeperset neyê dayîn, heta ku rasteqîniyên baweriyê û mucîzeyên Quranê neyê dayî nifşên bi exlaq dernakevin

Di bingeha nêhezkirinê de qelsiya îmanê heye. Ew kesên ku bi çavên îmanê nanêrin, teqez nabin xwediyê kûrahî û bengîniyê.

Ew kesên dibêjin hezkirin bi deme re derbas dibeî nizanin hezkirinê bi Quranê bi îmanê ve têr bikin

Xwedê ji me dixwaze ku em teqez rasteqînên îmanê lêkolîn bikin. Nûwazeyên Xwedê afirandine dibin sedama kûrbûna îmanê.

Misilman him lêkolîn dike agahiyên xwe zêde dike him jî zanînên xwe vedibêje, her du jî bo Misilmanan îbadet in.

Ne asayî ye ku li Başûrê Rojhilat xebatên çandî, belavkirina pirtûkan werin astengkirin. Divê li her quncikê welêt teblîx bibe.

Îman navê berxwedana li hember wesweseyên şeytîn, li hember şik û gumanan e. Dê şikbarî her gav were û dê Misilman tim ser kevin.

Gelekî girîng e ku mirov kesên durust bigîhîne. Desthilatiya exlaqê Îslamê û Yekîtiya Îslamê ne bi siyasetê, bi îmanê ve dibe.

Gelek dewletên Ewrûpa, pergala perwerdeyê ya bê xwedê maqûl dît, lê belê ev mirovên bi vî awayî gîhîştin bûn sedema gelek belayan.

Ew gelekî baş e ku di civîna ÎHHyê ya li Amedê de hatîye gotin ku divê her kes bibe xwedîyê rihê Îslamî û genc gorî vî rihî werin gîhandin.

Rexnekirin mirovan aram dike, heqaret jî izdirabê dide. Bi taybetî ji mirov naxwaze ku heqaret li kesekî em jê hezdikin were kirin.

Bi paşverûyên hemû olan re, nêrîneke gelekî bedbin, bê kêf, û rewşeke ku eşq û kêfa mirovan diborîne heye.

Kujerên PKKyî jî beşdarî meşa li Parîsê bûne. Kujerên bi deh hezaran mirovan, wek şermezerkarê 12 kesan xûya dikin.

PKK ji bo ku li hember terorê ye ne beşdarî meşa Parîsê nabe, tenê bo propagandaya xwe bike li wir e.

Dê di 2015an de bûyerên zêdetir bibin, dê di 2016 û 2017an de jî gelek bûyerên mezin biqewimin,dê heta ku Hz. Mehdî û Hz. Îsa derkeve bibe.

Xwedê dide zanîn ku mirov zalim û nezan in. Heta xofa Xwedê tune be ne guncav e ku durûst bibin. Xofa Xwedê destpêka hezkirinê ye jî.

Îran li Sûrîyê bi piştgirîya rejîma Baasê ya komunîst ve gelekî eyb dike. Piştgirîya pergaleke ku artêşek pîsîkopat a kujer ava dike gelekî zulm e.