Adnan Oktar

Li derve deng tune. Lê di hundurê mêjî de deng heye. Mêjîyê ku ji deng çê dibe ne mêjîyê ku ji made çê dibe ye.

Her mirov tenê di hundurê mêjiyê xwe de dijî, nikare derkeve derve. Mal û kulîlk û yat û maşîne û kinc hemû di hundurê mêjî de tên afirandin.

Xwedê dixwaze ku bê hezkirin. Em gelekî ji Xwedê hez dikin, inşAllah Xwedê jî me hez bike.

Yên paşverû nepenîtiyê û demagojiyê baş dizanin. Li rûyê te dikenin lê belê dafikan çêdikin. Di dawiyê de her car dafikên wan li serê wan diale.

Birayên Ûsiv him bêexlaqiyê dikin dafikan çêdikin him jî xwe wek kesên salih nîşan didin, ev hişmendiya paşverûtiyê ye.

Bi bombekirinê ve aştî nayê Rojhilata Navîn. Divê Amerîka baş li pey Încîlê biçe. Di Încîlê de hezkirin heye, ne bombekirina mirovan.

Li şecereya Pêxember nefretkirin exlaqekî ku Xwedê jê heznake ye. Mirov li wan kesên zordar hêrs dibe, li hemû Benî Îsraîl hêrs nabe.

Yê ku Xwedê hez dike, çîleyê jî qebûl dike. Ji çîleyê razî nebûn û tenê nîmet xwestin nabe. Cîhan cîhê çîle û perwerdeyê ye.

Ew soza “temambûna nîmetan” a ku dane pêxemberan dê bi saya Hz. Mehdî û Hz. Îsa pêk were. Dê exlaqê Îslamê bi temamî serdestê cîhanê be.

Ger Barzanî xurt be, doza serxwebûnê bike em ji vê yekê aciz nabin. Lê ger Amerîkaya kûr destê dirêjî Tirkiyê bike, em ê wî destî bişkînin.

Berhevkirina çekên wan kesên ku berê çeka xwe dide gel, berpirsyariya dewletê ye. Divê ev zordariya li herêmê li ser gel were rakirin.

Ya ku gel dixwaze, modelek oldar, mafên jinan diparêze, ronak û jidil e

Dewlet wan kesên ku bi çeka xwe gefan li gel dixwe, digire û cezayê dadî çibe didê. Ger ev neyê kirin, ne mumkûn e ku ewlehî çêbe.

Li herêmê qaşogiravî dadgehên PKKê hene gel didarêzin. Ne bi 500 parastvanan ve biçî herêmê, bi awayekî ewle jîyîna gel girîng e.

Ne ku bi sedan parastvanan ve li herêmê bigerî, ya girîng ew e ku her kes û welatiyên ji rêzê jî di bin ewlehiyê de bin.

Hin kesên xwedî hişmendiya dewleta kûr bo ku Başûrê Rojhilatê teslîmê PKKê bike her tiştî dikin. Gel destûrê nade vêya.

Divê herî kêm nîvê meclîsê bibe jin.

Ruhê mirov tim hezkirinê digere. Partiya ku jinan biparêze û qîmetê bide hezkirinê dê qezencke.

Xwedê Quran bo ku mirov tengasiyê bibîne danexistiye. Îslam ola hêsaniyê ye. ger olê wek dijwarî bibîne, bi exlaqê muşrîkan nêz dibe.

Xwedê bi Îslamê ve barê li ser milê mirovan rakiriye.

Dxwedê di Sûreta Nûr ayeta 55em de mizgîn dide ku dê bîne ola ku jê hez dike bike desthilat. Xwedê nahêle paşverûtî bibe desthilatê cîhanê.

Wisa dizanin ku ger ol dijwar be, rûmettir dibe. Wisa hedizanin ku ger ol hêsan be nabe ol. Nexwe Xwedê dibêje Îslam hêsan e.

Ger Misilman piçekî jî exlaqê kufrê hilde, ev jiyana wan tarûbar dike. Îslam yekpare ye, divê di hemû merhaleyên jiyana Misilmanan de hebe.

Ger çilkek exlaqê kufrê li mirov bigere, mirov gelekî nekamran dike. Ji wê demê pêve jiyana mirov dikeve tengasiyê.

Dibêjin “Îngilîstanê sînor xêz kirine” û ber çavên xwe mezin dikin.Sînorçêker Xwedê ye. Yê cîhanê rêve dibe Xwedê ye. Xwedanê hêzê Xwedê ye.