Adnan Oktar

Di zimanê bawerhişkan de hezkirin, merhemet, dilovanî û biratî tune ye. Ev hemû li dijî Mesîh û Îsa (a.s) in. Li dijî komunîzm û darwînîzmê jî serî tewandin e. xwe jî teslîmê PKKyê kirine û pirr tirsonek in.

Li alîyekî xurafeyan vedibêjin li aliyê din jî her gav Darwînîzmê pesin dikin. Ji ber vê yekê gelek kes ji olê dûr disekinin.

Heta ku ewlehiya hilbijartinê nebe, zordestiya li ser welatiyan ranebe hilbijartinek hevseng nabe. Di mercan de hilbijartinek dadmend nabe.

Ji bo rûyê jinan, milê jinan, dengê jinan, bêhna jinan û cîhê jinan dibêjin avretê jinê. Di Quranê de ev tune. Li Hecê hevre îbadet dikin.

Nizanin ku hêrsa li hemû cîhanê hember Misilmanan ji eziyeta li jinan tê kirin û ji hukmên di Quranê de tune ne tê.

Gengaze ku bi qanîkirin, hezkirin û aqil ve hemû mirovahî dê dawetê îslamê bê kirin

Dilhişkiyê û nefretê wek ol dibînin. Tiştekî wisa nabe. Heke tu bi hezkirinê nêzîk nebî, mirov dê çawa bibin Misilman? Heke tu bi dilovanî nêzîk nebî, tu kes dê nêzîkî olê nebe. Heke tu bi nefretê nêzîk bibî, tu ê çawa îslamê hînî zilêm bikî û ji wî re qala olê bikî?

Tirsa ji xwedê serê hîkmet û aqilê ye. Ango heke tirsa ji xwedê tune be dê eqlê mirov biçe û winda be. Ji ber vê yekê tirsa ji xwedê nîmeteke mezin e.

Heke bi tenê hezkirina xwedê bibe, dê cih nîn be ku wê hezkirinê bijîn. Ji ber ku tirsa ji xwedê tune ye, bêolî dê hakimê cihanê be.

Heke Xwedê min bike dojehê jî, ez ê dîsa navê wî bi bîr bînim. Ez ê bi coş û xiroşekê navê wî bêjim. Li wê derê tirsa êşê nîn e, tirsa xeyîdandina xwedê heye. Bila xwedê ji min nexeyîde jî canê min bişewite jî dê çi bibe? Ji bo min ferq nake. Ango ez dê têra xwe êş bikişînim lê heke ez dê xwedê bixeyîdînim, ez dê li bihuştê bim jî ew der dê ji min re bibe dojeh.

Tirsa ji xwedê tirsa ku ji hezkirineke mezin pêk tê ye. Ango ne wek tirseke ku ji bombeyan û ji tiştekî din pêk tê ye. Ev tirs ji evîndariya xwedê pêk tê.

Heke li welatekî kalite nîn be, dê tu tişt nemin e. heke kalite nebe dê jiyan jî huner jî nebe. Ji ber ku huner û jiyan di nav hev de ne, em jî ji bedewiya ku ji wan pêk tê re dibêjin kalîte.

Heke tu ji Îsraîlê nefretkirinê bidî hîn kirin, wê demê civaka îslamê jî dê ji hevdu nefretkirinê hîn bibe. Heke tu ji zarokên hz. Îbrahîm hez nekî, dê ji misilmanan çawa hez bikî? Divê tu ji zarokên hz. Musa, Ermenan, Rûman, Katolîkan û protestanan hez bikî ku ji misilmanan jî hez bikî. Hemû ebdên Cenabê Xwedê ne.

Elewî can in. Elewî azad û ji dil û can difikir in. Çavreşî û çavnebariyê nakin. xwedî hezkirin û muhabetê ne.

Dinya xewneke pirr biqalîte ye. Em xewneke pirr tûj û hiş vekirî dibînin. Heke hûn baldarî lê binêrin, hûn ê fam bikin ku hûn li dîmenekî ku di mêjiyê we de ye temaşe dikin.

Xort modernîteyê û şîrîntiyê dixwaz in. Gewrîyek heye û ciwan jî vê naxwazin. Gewrbûn baş nîn e. misilman divê dilşa û bikêf be.

Xort dê li kuçe û kolanan azad bin. Dema ku ez wan dibînim dilê min ronî dibe. Heta ji wan tê dilşa û rihet bibin. Ji xwe derdor bi wan xweş dibe. Keç û ciwanên wek filîntayê dê şox û şeng bin.

Qur’an, tiştên ku riya hezkirinê dixitimînin dê ji holê rabike.

Li dinyayê ezmûnên pirr mezin derdikevin pêş mirov. Mirov divê li benda tiştên pirr piçûk nebin û matmayî jî nemin in. Ji bilî vê jî ji xwe ezmûn nabe. Zilam bi fikra teqawîdbûnê dijî û dixwaze wisa bimire. Lê tiştekî wiha nabe. Heke mirovek ji dil û can bawer kiribe, dê ezmûnên pirr mezin derkevin pêş wî.

Efûkirina û serbestberdana PKKyê kuştina leşker û polîsan e. dibêje “ em ê li başûrê rojhilatê dewleteke serbixwe ava bikin û Evdillah Ocalan jî bînin serî.” Piştî vê al, netewe û welat dê tu tişt nemine. Dê rûmet, heysiyet û namûs jî nebin e.

Ji bo hezkirinê hewceye ku ji xwedê bitirsin û ji xwedê hez bikin. goşt û hestî nayê hez kirin; teceliya xwedê tê hezkirin. Him wek jîndarekî dê bimirê û biçe dibînî him jî jê hez dikî. Tu ê çiyê wê hez bikî? Ya bêdawî divê bê hezkirin. Ew jî xwedê ye. dikarî wek teceliya xwedê ji wê hez bikî.

Bawermend dostên ji dil û can yên Kurdan in. Em pirr ji birayên xwe yên kurd hez dikin.
(

Li başûrê rojhilatê tu kes piştevaniyê nade PKKyê, kes PKKyiyan nake şûna mêran jî. Zilam jê nefret dike, lê rêz li çeka wî digre. Bi tenê ji çeka wî ditirse û li hemberî çeka wî serî ditewîne. Mijar ev e.

Di hezkirin, merhemet, dolovanî û xweşîkiyê de jin li ser mêran e. jin him bi hûr û kur difikirin him jî pirr zîrek in. Mêr ne wek jinan hûr û kur, pirr rasthatî difikir in. Jin ji aliyê huner, bedewî û estetîkê ve li gor mêran bêtir jêhatî ne.

Divê hejmara jinan him ji mêran zêdetir be û him jî jin herî kêm bi qasî mêran hêztir bibin û ev jî divê ji aliye Ak Partiyê ve bê parastin. Mînak, bila herî kêm nîvê meclisê bibe jin. Divê li saziyên dewletê jî nîvê karmendan ji jinan pêk were û pêşeniyê bidin jinan.