Adnan Oktar

Nîşaneyên ku Pêxemberê me derbarê Mehdiyetê de gotine, yek bi yek derketine û hêj derdikevin.

Gelek kes hesûdiya rastderketina mûcîzeyên Pêxemberê me yên derbarê axîrê zeman de dikin, lê belê li hember mûcîzeyan têk çûne.

Divê rêberek, pêşengek li ser Misilmanan were tayînkirin, hişê me vê rêyê li me nîşan dide. Ger serî nebe, laş jî belav dibe. Serheng jî Îmam Muhammed Mehdî (as) e. Ev omet, xeynî Mehdî (as) ti kesî qebûl nake.

Bi helwesta li dijî Mehdiyetê ve serkeftin nabe. Ew kesên ku li hember Mehdiyetê ne, dê teqez têk biçin.

Dema dibêjin bila pêşengekî alema Îslamê hebe, divê navê wî pêşengî jî bê gotin, ti kes xeynî Mehdî pêşengekî napejirîne.

Dê di 2015an de bûyerên zêdetir bibin, dê di 2016 û 2017an de jî gelek bûyerên mezin biqewimin,dê heta ku Hz. Mehdî û Hz. Îsa derkeve bibe.

Xwedê derbasbûna jî dewrekê bo dewrek din nişan dide. Ew tiştên niha diqewimin Xwedê yek bi yek li Pêxemberê me nişan dabû.

Di alema Îslamê de bobeletek mezin heye, înşAllah dê bibe sedema hişyarbûna Misilmanan, înşAllah bibe sedema derketina Mehdî.

Di Îslamê de dilsozî, sadaqat heye. Lê belê di siyasetê de tune ye. Di heyama mehdiyetê de ev yek ê bi temamî durist be. Dilsozî û sadaqat ê jî durist be. Ligel me qedr û qîmeta mirovan tê zanîn.

Di Îtihadê Îslamê dehezkirin, dilovanî, dostanî, biratî qencî û bereket heye. Hembêzkirina hemû cîhanê, bo başiya hemû kesî xîretkirin heye.

Pêxemberê me tiştên ku dê di axîr zeman de biqewimin berfirehî vegotiye û her hûrgulî jî pêk tên. Ne normal e ku ev mûcîze tên veşartin.

Çawa ku dema her nîşaneyê heye û wext were derdikeve, dema dîtina Mehdî jî maye û ku dem hat em ê kesayeta wî bibînin.

Dê li axretê ji wan bipirsin çima we Yekîtîya Îslamê nexwest, tevî ku we dizanibû çima we nîşaneyên hedîsan venegot, dê nikaribin bibersivînin.

Dilovanî, rûnermî û dilnermî. Em ji Xwedê van tiştan naxwazin? Em li bihuştê çi dixwazin? Em dixwazin ku Cenabê Xwedê me efû bike, li hember me rûnerm û dilnerm tev bigere. Divê em jî li hember mirovan wiha bin.

Em ê li dinyayê hezkirinê desthilat bikin. Xwedê ev cîhana bo ku hezkirin hebe afirand. Bo ku "Bende hebin û îbadetên xwe bikin" afirand. Lê belê ya ku ji bendeyên xwe dixwaze hezkirin e. Xwedê dibêje; "Hûn ji min hez bikin û ez jî we hez bikin." Ger hezkirin nebe, ti wateya dinyayê tune ye.

Alema Îslamê tî û birçiyê Îtîhada Îslamê ye, muhtacê pêşengekî ye, dê Xwedê wî/ê kesî/ê di nava çend salan de li mirovan nişan bide.

Divê bi îmaneke kûr, bi rasteqîniyên îmanê, bi mucîzeyên Quranê, bi hezkirinê ve nêzî tiştan bin.

Em ê bersiva wan kesên ku cîhanê wek dojeh dikin, bi vegerandina cîhanê mîna bihuştê ve bidin.

Li Misrê û li gelek dewletên din, zordariyê li Misilanan dikin, rawestandina xwîna dirije, ne bi siyasetê ve, bi xurtkirina îmanê ve dibe.

Jin kesên wisa ne ku bi aqil difikirin, û xwediyê rihekî hunerhez in. Û gelekî jî zîrek in jin. Hûrguliya gelekî baş dibînin, ji mêran bêtir berfireh dibînin.

Eşqa rast, eşqa Xwedê bî xwe ye. Xwedê bi eşq tê hezkirin. Afirandinên wî jî bi eşq tên hezkirin. Hemû xweşikî yên Xwedê ne. Hemû pesin jî yên Xwedê ne. Yê ku em evîndar in Xwedê ye.

Şûna ku qala hezkirinê, dostaniyê û eşqa Xwedê bikin, her gav behsa pevçûnan dikin. Her gav di nav têkçûnê de ne.

Gelekî sosret e ku alimên Îslamê, şûna ku hewl bidin fîtne bisekine, şer raweste, şêweyeka ku Misilmanan bera hev didin bikartînin.

Dema ku şikir dikin, bereket zêdetir dibe. Şikirkirin çi ye? Bicîhanîna Quranê, Tevekuliya Xwedê kirin û ji Xwedê razî bûn. Zilam ji Xwedê ne razî ye. Her gav gilî dike. Wisa bawer e ku Xwedê neheqî lê kiriye. Wê gavê bereket dibe? Bereket nabe.

Heta ku heznekirina jinan hebe, di alema Îslamê de rizgarî nabe, xelasbûn nabe, dê bela mîna baranê bibarin. Nîvê evdên Xwedê jin in. Ewqas ji jinan nefretkirin, belaya Xwedê kaş dike.