Adnan Oktar

Dema ku şikir dikin, bereket zêdetir dibe. Şikirkirin çi ye? Bicîhanîna Quranê, Tevekuliya Xwedê kirin û ji Xwedê razî bûn. Zilam ji Xwedê ne razî ye. Her gav gilî dike. Wisa bawer e ku Xwedê neheqî lê kiriye. Wê gavê bereket dibe? Bereket nabe.

Tenê gilîyekî Bedewê Cîhanê Pêxemberê me li Misilmanan hebû, dibêje Quran tik û tenê hîştine. Belaya li serê Misilmanan ev e.

Ew kesên ku Quranê bawer nakin, gorî rîvayetên nakok tev digerin, di heman demê de dujminê Pêxember in jî.

Bingeha sedema ku alema Îslamê evqas êşê dikêşe, dûrketina ji Quranê ye. Xwedê aramiyê nade wan kesên Quranê kêm dibînin.

Xeynî Quranê helalî û heramî nabe.

Ew gelekî baş e ku di civîna ÎHHyê ya li Amedê de hatîye gotin ku divê her kes bibe xwedîyê rihê Îslamî û genc gorî vî rihî werin gîhandin.

Di Îslama Quranê de hezkirin, aştî, hüner û xweşikî heye. Jin û zarok azad û serbixwe ne. Di Îslama Ortodoksê de jî her dema jiyanê tije êşkêşî e.

Dibe ku di sêrî de kêmaqiliya kufrê neyê femkirin, lê belê xerabiya nêrîn û axavtina wan derbarê wan de ramanekî ava dike.

Çawa ku ên înkar dikin Îslamê neçê dibînin, paşverû jî Îslama rasteqîn wisa neçê dibînin. Dixwazin geşî û şadiyê qedexe bikin

Di Îtihadê Îslamê dehezkirin, dilovanî, dostanî, biratî qencî û bereket heye. Hembêzkirina hemû cîhanê, bo başiya hemû kesî xîretkirin heye.

Xwedê dibêje dema ku ji we re gotinek ne baş hate gotin wek silav bibînin û derbas bin. Divê bere xwe nedin wan kesan.

Rêya ku dê were sepandin hezkirin, şewqet û aqilê Quranê nîşan daye ye. Li cîhê ku Quran ne desthilat e, tundî desthilat e.

Bersiva tundîyê ne tundî ye. Divê bi hişmendî bi şewqetî hewl bidin ku mirovên bi fikrên din werin rizgarkirin.

Bengînî gelekî li jinana tê, tişta ku jianan azad dike bengîn e.

Di ayetên Quranê de herî zêde bedewiya jinan tê pesinkirin, ev yek jî hêjabûna jinan û mezinbûna jinan nîşan dîde.

Di Quranê de jin her gav takemaf in, jin her gav tên parastin, her gav qedrê wan tê girtin.

Bi her zimanî Quran heye, divê Qurana bi Kurdî jî hebe. Bi her zimanî çapkirina Quranê ya dîyanetê xweşikî ye.

Xwedê di Quranê de qisseyan bo ku em têkilîya wan û jiyanê çêkin dide. Gelek kes wek mijarek demborî dibîne.

Di Quranê de zordarî nî ne. Zordarî li kesên ku naxwazin bibin misilman, nimêj bikin an jî oldar bin nayê kirin. Wê hingê munafiq dibin.

Dema ku dibêjin Quran nayê femkirin, wê hingê deriyê xurafe û şirkê heta dawiyê vedikin. Quran aşkere, fembar û têra xwe ye.

Bona femkirina Quranê ne pêwîst e mirov bibe zanist, yên jidil hêsanî Quranê fem dike.

Quran çavkaniya hezkirinê ye.

Divê rêberek, pêşengek li ser Misilmanan were tayînkirin, hişê me vê rêyê li me nîşan dide. Ger serî nebe, laş jî belav dibe. Serheng jî Îmam Muhammed Mehdî (as) e. Ev omet, xeynî Mehdî (as) ti kesî qebûl nake.

Heta ku perjewendiyên wê hebe, kufr dost e. Dema ku perjewendî nemînin, demildest dibin dujmin. Lê belê di Îslamê de ne wisa ye. Di Îslamê de sebir heye, dilovanî heye.

Heta ku heznekirina jinan hebe, di alema Îslamê de rizgarî nabe, xelasbûn nabe, dê bela mîna baranê bibarin. Nîvê evdên Xwedê jin in. Ewqas ji jinan nefretkirin, belaya Xwedê kaş dike.