Adnan Oktar

Ne tiştekî ku mirov bawerke ku bêjin serokatî dibe lê federasyon çê nabe. Pergala serokatiyê di dawiyê de teqez vediguhere federasyonê.

Ocalan di sala 1999an de qaşogiravî banga çekberdanê kiriye, PKKê jî di 2000an de daxuyandibû ku çek berdaye. Hin safdilan jê bawer kiribûn.

Tu bêjî ku di pergala Seroktiyê de dê şaredarî xurt bin tê wateya bingeha veguherîna eyaletan. Ev jî tê meneya perçebûnê.

Ew kesên wisa hêvî dikin ku Bakurê Iraqê tev li Tirkiyê bibe, din ava safdiliyeke mezin de ne, ev plana xapandina perçekirina Tirkiyê ye.

Bila berpirsyarên kuştinên li Fransayê din av sîxuriya Fransayê de bigerin. Berê çekê nazvire jinan, ev bêexlaqî û bêwijdanî ye.

Divê li Tirkiyê kesin ku mirov nikare dest bidê tune bin. Divê di sêrî de destnedayîna dadgeran rabe, esas pergal di vir de asê dimîne.

Em di heyama fesadiya herî mezin a axîrê zeman de ne. Xwedê kesek şandiye ku fesadî ji holê rakiriye, dê di vê heyamê de jî Mehdî bike.

Ger wiha bêhurmet di ser mala pêşengê partiyekî de bigirin, dê sibê di ser mala her welatî de jî bigirin. Divê tevdîr were girtin.

Wextê ku belayek hat serê mirovan, divê nebêje ku dijî min qewimiye, Di wê de teqez xêrek heye. Xwedê bo ku vegerîne xwe pêk tîne.

Hêza ku dikare li dijî DAÎŞê bisekine Mehdîyet e. Ew bi xwe jî dibêjin heya ku Mehdî derkeve dê di vê rêyê de dewam bikin.

Dibe ku di sêrî de kêmaqiliya kufrê neyê femkirin, lê belê xerabiya nêrîn û axavtina wan derbarê wan de ramanekî ava dike.

Gelek mirov di Quranê de efûkarî, xwedî sebrî û exlaqê şirîn dixwînin lê belê bawer nakin ku were sepandin. Exlaqê şirîn hêsan e.

Ne mumkûn e mirov fem bike ku vê şêweya bêyom, bêhezkirin û nedilovan ji ku tînin û ewqasî jî di hundurê xwe de dihewînin.

Divê em li ser tirsa materyalîstan a derbarê rastîya ku ronîya zanistê nîşan dide de bisekinin. Ji ber ku zanist Xwedê nîşan dide ew ditirsin.

Desteka sîxuriyê nabe ku tu bêjî li vir Misilman hene têkevin û bikujin, berovajî vê, divê tu bêjî li vir sîvîl hene lê nexin.

Hîç kêfa min ji bê wefatî û nedilsoziyê re nayê. Ew exlaqekî gelekî kirêt e ku yek rab eli ser serkeftinên yekî/ê textê xwe ava bike.

Prensîba şexsîbûna suc heye. Bi hewa bombebarankirina herêmekî kujerî ye. Zarok, jin û pîr, mirov nayê bombebarankirin.

AkPartî avahiyekî mezin e ku Tayyîp Xoce damezrandiye. Ger hin kes rabin û bêjin ez im xwedî, ev yek nabe helwesteke baş.

Kesên nezan hîç ji Bektaşîtiyê û hezkirina wê a kûr fem nakin. Bektaşîtiyê Anatolî bi hezkirinê ve hêl bi hêl honandiye.

Misilmanan nayên gulekirin. Ev bêyomî belayê tîne. Teblîx li Misilmanan tê kirin. Bi çekan bersiv nayê dayîê barandin. Kujerî ye.

Divê Tirkiye teqez gule bera ser rêxistinên Misilman yên wek DAÎŞ û Talîban ku di riya şaş de ne nede, gelereşandina ser Misilmanan heram e.

Divê em nebin layengirê xwedî hêzan, em bibin piştgirê rastan. Ew kesên dibin alîgirê xwedî hêzan û ji her alî ve tên kişandin, zirarek mezin didin Tirkiyê.

Dema ku jiyana mirovan dibe babet, prosedur nayên şopandin, tenê mirov guh dide denge wijdana xwe.

Ji bo ku tevgera bûrokrasiyê ya bi serê xwe were astengkirin pergala serokatiyê ne şert e, bi verastkirinên qanûnî ve ev yek pêkan e.

Bi taybetî jî di pergala darizandinê de verastkirin lazim in, wek mînak, dema ku dadger şaşîyekê bikin divê xebata venêrînê demildest were kirin.