Adnan Oktar

Ger wiha bêhurmet di ser mala pêşengê partiyekî de bigirin, dê sibê di ser mala her welatî de jî bigirin. Divê tevdîr were girtin.

Jin hebûnek pîroz e ku di xwe de giyanê Xwedê dihewîne. Jinan wek tiştekî ceribandinê dîtin kirêtî ye. Xwedê jiyanek bêqedir dide wan kesan.

Di gelek heyamên dîrokê de xwîn heye. Mirina Ermenan, mirina Tirk û Kurdan jî êş e. Mîna vê, reşerûpelên dîrokê gelek in.

Zanist sedema bawerkirina Xwedê ye. Zanist rêya têgihîştina hunera Xwedê ye. Îmana jidil û durist bi deste aqil û zanistê di dil de cîh dibe.

Ger Şiî Sûniyan, Sunî jî Şiîyan wek bêxwedê bibîne, bobelatek zaf mezin e. Gelek Misilman, ji cimaetek din bûnê jî hêrs dibin

Di dema nimêjan de di mizgeftên deh hezar kesan de deh kes jî nabin. Divê em êdî fem bikin ku îmana gel qels dibe.

Ger Şiî Sûniyan, Sunî jî Şiîyan wek bêxwedê bibîne, bobelatek zaf mezin e. Gelek Misilman, ji cimaetek din bûnê jî hêrs dibin.

Di dibistanan de qaşogiravî bi zanistê ve fêr dikin ku heşa Xwedê tune ye, di dersa 6em de dîroka Îslamê tê hînkirin. Ev yek dibe sedema qelsbûn aîmanê.

Muşrîk ew kes in ku li ser navê Xwedê, pêvekan bi ola Xwedê ve dikin. Di alema Îslamê de niha gelek muşrîk hene.

Gelek paşverû têgeha Xwedê ya exlaqê qebûl nakin. Di ayetê de jî dibêje; “Hûn ê ola xwe fêrî Xwedê bikin?”

Nîmet li cîhanê bona Misilmanan e, li axretê tenê bona Misilmanan e. Di nav sînorên helalîyê de hemû nîmet bona Misilmanan e.

Hemû welat ramanên ku Xwedê înkar dikin bi 5-6 waneyan bi awayekî aşkere hînî genkan dikin, ev yek felaket e.

Ew modaya zupetiyê ya di nav gencan de gelekî çîrkîn disekine. Bêhûde xwe qirêj dikin. Tinaz û qerf kirin hîç kêr nayê.

Yek ji taybetmendiya herî diyar a kesên baxnaz ew e ku serê Misilmanan dixin belayê û paşê jî direvin. Ew pirr tirsonek in.

Oldariya hişmend û jidil girîng e. Pêwîst e ku hişmendiya oldariyek wiha bidin genkan. Di berovajî de kêşeyên civakî derdikevin.

Pirtûk yek e, helal û heram jî heman in. Ger helal û heramên 4 mezheban cuda bin, di wir de şaşîyek heye. Divê neyê paşguhkirin.

Tişta ku di mezhebekê de helal e, di ya din de heram e. Ne gorî gotina Xwedê, gorî gotinên xwe helal û heramê diyar dikin.

Di Quranê de dibêje ku “Xwedê bo we dijwariyê naxwaze”. Yên paşverû tim dixwazin dijwarî hebe, seba wê heşa Quranê kêm dibînin.

Divê ew kesên ku Misilmanan, bi mehzheban, bi koman û bi hukmên ku di Quranê de nîn in ve perçe perçeyî dikin, hesabê bidin Xwedê bifikirin.

Ew muşrîkên ku ji hunerê, ji nezaketê, ji paqijiyê fem nakin, bawer dikin ku dê cîhanê veguherînin.

Ew ên paşverû nikarin wê ola ku wan afirandiye jî jiyan bikin. Pergalek ezîyetê wisa çêkirine ku, ne mumkun e têkeve nav jiyanê.

Muşrîk Mehdîyetê naxwazin, Yekîtiya Îslamê naxwazin. Tevî ku ew nexwazin jî, dê Xwedê ola rasteqîn belavî cîhanê bike.

Dema Îslamê dicehmînin, dema ku rewşa olê ji heyatê dixînin, wisa bawer dikin ku dibin herî xwedî teqwa. Ol ne dordarî ye, ol hêsanî ye.

Muşrîk li hember kufrê perçiqî ne. Her gav li hember wan belengaz, bêkarekter in û ji wan ditirsin.

Dema ku tu ji paşverûyan dipirsî; “Te ev yek ji ku derxist?” dibêjin “Me ji bav û kalên xwe wiha dît”. Ew gorî Quranê tev nagerin.