Adnan Oktar

Jin hebûnek pîroz e ku di xwe de giyanê Xwedê dihewîne. Jinan wek tiştekî ceribandinê dîtin kirêtî ye. Xwedê jiyanek bêqedir dide wan kesan.

Zanist sedema bawerkirina Xwedê ye. Zanist rêya têgihîştina hunera Xwedê ye. Îmana jidil û durist bi deste aqil û zanistê di dil de cîh dibe.

Ew kesên ku Quranê bawer nakin, gorî rîvayetên nakok tev digerin, di heman demê de dujminê Pêxember in jî.

Tişta ku di mezhebekê de helal e, di ya din de heram e. Ne gorî gotina Xwedê, gorî gotinên xwe helal û heramê diyar dikin.

Di dibistanan de qaşogiravî bi zanistê ve fêr dikin ku heşa Xwedê tune ye, di dersa 6em de dîroka Îslamê tê hînkirin. Ev yek dibe sedema qelsbûn aîmanê.

Rêxistinek Marksîst û Lenînîst heye, ji 40 salan pêve perwerdeya bîrdozî dibîne. Heta ku vê bîrdoziya xwe bawer bikin, ka çima çekan daynin?

Muşrîk ew kes in ku li ser navê Xwedê, pêvekan bi ola Xwedê ve dikin. Di alema Îslamê de niha gelek muşrîk hene.

Elewî can in. Elewî azad û ji dil û can difikir in. Çavreşî û çavnebariyê nakin. xwedî hezkirin û muhabetê ne.

Xort modernîteyê û şîrîntiyê dixwaz in. Gewrîyek heye û ciwan jî vê naxwazin. Gewrbûn baş nîn e. misilman divê dilşa û bikêf be.

Di pergala ortodoksî ya kevneparêz de mirov her gav helwestên ecêp nîşan didin, nayê femkirin ku kengî dost in an ne dost in, ne wefadar in.

Ew kesên ku zêde zêde maf didin mêran û jinan bi qedexeyan ve binpê dikin olê şaş dizanin. Di Quranê de azadiya jinan heye.

Decaliyetek heye ku zanistê bikar tîne û Xwedê înkar dike. Şûna ku bersivê bidin vê decaliyetê, li dibistanan pergala înkarê tê hînkirin.

Ger huner û xweşikî dernekeve pêş, giyanê nefret û hêrsê belav dibe. Kalîteyek taybet a ruhê hunermendan heye. Dîvê bo civakê bibe mînak.

Îngilîstana kûr û Amerîka dixwazin ji nû ve li herêmê nexşeyê çêkin. Dixwazin PKKya komunîst xurt bikin û Misilmanan biçewisînin.

Gelê Amerîkayê jî Îsraîlê jî gelekî xweşik û xûyşîrîn in. Em li dijî polîtîkayên tundrev ên dewletên kûr in.

Di cenazeyên PKKê de tu kes nagirî. Lê cenazeyên şehîdan de dibêjin “em şewitîn, agir ket û em mehf bûn” uslûbên bi vî rengî eyb û şerm in.

Xort û keçên ciwan di destê PKKê de êsîr in. divê van ciwanan wek PKKê neyên dîtin û dive ji destê PKKê werin xilaskirin.

Di gelek heyamên dîrokê de xwîn heye. Mirina Ermenan, mirina Tirk û Kurdan jî êş e. Mîna vê, reşerûpelên dîrokê gelek in.

Di pergala ortodoksî ya kevneparêz de mirov her gav helwestên ecêp nîşan didin, nayê femkirin ku kengî dost in an ne dost in, ne wefadar in

Li ernîgariya Îslamê gelek zordarî li Misilmanan tê kirin, paşê jî dibêjin mirov çima xwe li tundiyê digirin. Heznekirin tundiyê tine.

Hin mirov hene ku wisa bawer in ku kesên alim divê eksî û hêrs bin. Kesên zana rûnerm, xweşmîzac û têgihîştî ne.

Her kî be bila bibe, ger mirovek di sertên dijwar de behsa Xwedê bike, bo olê xîret bike, divê were destekkirin. Divê ev giyan belav be.

Hîç ne normal e ku di meclîsê de jin gelekî kêm in. Divê herî kêm nîvê meclîsê jin be. Cîhê ku jin lê ye wek bihuştê ye.

Çand, pîrûpergal, huner û kalîteya kesên paşverû, û di seran ser de xwemezindîtina kesên nejidil mirovan ji ola Îslamê sar dike.

Dema ku tu diçî hecê, jin û mêr ligel hev îbadetê xwe dikin. Ew kesên ku dibêjin mêr nikare bi jinan re li heman deverê bimîne, bila vêya baş bifikirin.