Adnan Oktar

Divê yên ku ji Xwedê hezdikin bona rizayê Xwedê têbikoşin. Kesê ku evîndar e dê hemû hêza xwe û hemû rihê xwe xizmetê evîdara xwe bike.

Em destûrê nadin ku PKKyê komunîst, rûmeta Kurdan bin pê bike. Em Kurdan nadin destên psîkopatên Stalînîst.

Em baş zanin ku li Tirkiyeyê berê çawa zilm li Kurdan hat kirin. Kurd şerm dikirin ku kurdbûna xwe bînin ziman. Ev zilm e.

Em destûrê nadin ku Tirkiye perçe be. Lewre Tirkiye hêviya alema Îslamê ye. Emê tu carî destûrê nedin ku ev hêvî bişkê.

Rêxistineke çekdar a Marksîst, Lenînîst û Stalînîst ne xwedî têgeya aştî û aramiyê ye. Di vê avabûnê de her cureyê zordarî û zordestiyê heq e.

Em bi qanûn û hiqûqê li ba wan kesa nahêylin ku plana dabeşkirina Tirkiyeyê kiribin.

Bila her mirov di her fersendê de bi hincetekê ve qala hezkirinê bike.

Laz Kurd Ereb û Ermen her yek xweşikiyek cuda ye. Pê nabin hema yekî jî hez bikin. Ev nêrînek qirêt e.

Îslam her roj cejn e, her roj dîlan e. Wisa zanin ku Îslam her roj pergaleke keser e.

Laz Kurd Ereb û Ermen her yek xweşikiyek cuda ye. Pê nabin hema yekî jî hez bikin. Ev nêrînek qirêt e.

Hezkirina girêdayî berjewendîyan wek taybetîyek heywanî ye. Mirov bona hezkirinê her cure fedakarîyê dike, dikeve her talûkeyê.

Êzidî, Kurd, Tirkmen û Ereb her kes ji zordariya PKKê bêzar bûne. Li dijî PKKê têkoşîna zanistî bo her Misilmanî ferz e.

Her mirov dikare bi awayî fikrî her tiştî biparize, lê nikare pêk bîne, gefan li gel bixwe, guleyên tacîzî bireşîne û nikare mafyatiyê bike.

Deha ji aliyê Xwedê ve hatiye afirandin. Bedewî jî Xwedê daye, karê te Xwedê rast tine.

Ji bo famkirina ol divê em li welatên Îslamê nenêrin. Lewre piraniya wan welatan di nav şîrkê de ne û li gor rêbazên qur’anê tevnagerin.

Li Cizîrê birayekî me yê 7 salî şehîd bû. Ji bo ku careke din bûyerên wisa pêk neyên, divê PKK demildest ji herêmê bê derxistin

Ol hezkirin e, eşq e û bedewî ye. Ji ber ku hin kes vê nizane xwe davêje bîra reş û tarî ya Xwedênenasiyê.

Em di heyamên dijwar ên dawîn de derbas dibin. Berve 2021’an dê ev tiştên zor dê tevlî dîrokê bibin û dê wek bîranînekê di hişê me de bimîne.

Kesê ku ji Xwedê hezdike nikare bibêje “hin kes bo Xwedê hewl didin”. Dê di riya Xwedê de bi hemû rih û derfetên xwe bixebite.

Xwedê bi taybetî ezmûneke zor dide ber me. Li başûrê rojhilatê birayên me di nav ezmûneke dijwar de ne. Ji bo vê exleqa wan baş e.

Baxnazî wek mirinê ye. Di taesûbiyê de ola Îslama ya ku hezkirina bihuştê ye nayê jiyin, dê oleke din bê jiyin.

Misilman dê hemû hêz û dildariya xwe ji Xwedê hez bike. Hezkirina Misilman a bo Mehdiyetê jî ji hezkirina Xwedê ye.

Misilman tu carî fam nakin ku ka çavkaniya belayê çi ye. Di çavkaniya belayê de nehezkirina Xwedê, şîrk û ji Qura’ana pîroz bi dûr ketin heye.

Dewsa ku Misilmanên tûndiyê bi kar tînin, perwerdebikin, tev ji holê radikin. Naxwe di nav wan de kesên maqûl jî hene.

Xwedê tiştê herî baş dixwaze. Dibêje bi eşq ji min hez bikin. Piraniya mirovan li dijî vê berxwe didin. Dinya ji ber vê yekê wek dojehê ye.