Adnan Oktar

Xwedê dê her sal bûyerên ku bêtir mirovan heyîrî dihêyle derxe pêş me. Axirî em ê bibînin ku exleqa îslamê hakimê her derî bûye.

Em destûrê nadin ku PKKyê komunîst, rûmeta Kurdan bin pê bike. Em Kurdan nadin destên psîkopatên Stalînîst.

Em baş zanin ku li Tirkiyeyê berê çawa zilm li Kurdan hat kirin. Kurd şerm dikirin ku kurdbûna xwe bînin ziman. Ev zilm e.

Em destûrê nadin ku Tirkiye perçe be. Lewre Tirkiye hêviya alema Îslamê ye. Emê tu carî destûrê nedin ku ev hêvî bişkê.

Em bi qanûn û hiqûqê li ba wan kesa nahêylin ku plana dabeşkirina Tirkiyeyê kiribin.

Bawermend qîmetê dide kesê li hemberî xwe. Yên ku nizanin qîmetê bidin û rêz bigirin ne pêkan e ku rêz û hurmetê jî bibînin.

PKK xayîn e, qeleş e. Dibe ku Barzanî bikujin. Divê ji bo parastina Barzanî zêdetir baldar bin.

Dema ku rexneyên aqilane û rast tên kirin ne nêrînek baş e ku mirov bêje “çima rexne dikî?”. Rexneyên dostan nîmet in.

Amerîkaya kûr aniha YPGê dihewîne lê belê dê wek hemû rêxistinên komunîst piştre biçewisîne. Ecêb e ku YPG vê fem nake.

Ger mirov carekî Quranê jidil bixwîne, fem dike ku Xwedê çi dixwaze. Quran hêsan e, fembar e, têrker e.

Tişta herî bibandor a ku li hember çalakiyên kolanan ên PKKê were kirin, girtina wan çalakvanan e û darizandin e.

Yên ku dibêjin em bidin û bila biçin, bila teqez vêya jibîrkin, kesek destûrê nade vê yekê. Ev gel teqez nahêle Tirkiye were perçekirin.

Dewlet wan kesên ku bi çeka xwe gefan li gel dixwe, digire û cezayê dadî çibe didê. Ger ev neyê kirin, ne mumkûn e ku ewlehî çêbe.

Dema ku mirov bi olê dilê xwe dişon ev yek bo wan dibe nûr. Ol nîmet e, ronahiya hiş e.

Gelekî sosret e ku alimên Îslamê, şûna ku hewl bidin fîtne bisekine, şer raweste, şêweyeka ku Misilmanan bera hev didin bikartînin.

Kurd şêr e, mêrxas e, merd e. Dema ku leşkerên xwe birîndar dibîne, wisa nahêle, digire û dibihere nexweşxaneyê

Sedema ku em ki dijî serokatiyê ne ew e ku dê dêrî li federasyon û perçebûnê veke. Federasyonbûna wek Meksîka perçebûn e.

Tu bêjî ku di pergala Seroktiyê de dê şaredarî xurt bin tê wateya bingeha veguherîna eyaletan. Ev jî tê meneya perçebûnê.

Perwerdeya rast ew e ku, şaşiyên bîrdoziya Darwînîst û materyalist werin hînkirin û gencên gorî rihê Qurana pîroz werin gîhandin.

Misilman dê hemû hêz û dildariya xwe ji Xwedê hez bike. Hezkirina Misilman a bo Mehdiyetê jî ji hezkirina Xwedê ye.

Kesê ku ji Xwedê hezdike nikare bibêje “hin kes bo Xwedê hewl didin”. Dê di riya Xwedê de bi hemû rih û derfetên xwe bixebite.

Ol hezkirin e, eşq e û bedewî ye. Ji ber ku hin kes vê nizane xwe davêje bîra reş û tarî ya Xwedênenasiyê.

Dewsa ku Misilmanên tûndiyê bi kar tînin, perwerdebikin, tev ji holê radikin. Naxwe di nav wan de kesên maqûl jî hene.

Ji bo famkirina ol divê em li welatên Îslamê nenêrin. Lewre piraniya wan welatan di nav şîrkê de ne û li gor rêbazên qur’anê tevnagerin.

Daxwaza Xwedê eşq e. ji sebrê, teqwayê û êşê armanc eşq e. Hemi jî bo zêdetir ji Xwedê hezkirine.