Adnan Oktar

Munafiq ji hêza berbiçav bawer dike. Hêza dewleta kûr hişê wan dibe. Bawer nake ku hemû hêz a Xwedê ye, ji vê yekê yeqîn nake.

Hemû emrê munafiqan bi xweveşartinê ve derbas dibe. Wisa dizane ku gelekî eşarî konetiyê dike û ji vê yekê kêf digire.

Munafiq bona ku ji hêla kufrê were qebûlkirin xîretek gelekî mezin nîşan dide, çimkî hêz û quwetê tim li cem kufrê digere.

Ji ber ku munafiq bi hişê şeytan ve tev digere pê re serederî kirin dijwar e. Dema bi hişê xwe ve digere gelekî bêhş dibe.

Munafiq bi hişmendiya kapîtalîst e, tenê zengînan destek dike, ji feqîran hez nake. Mehdiyet jî xizanan diparêze bawermendan zengîn dike.

Pêxemberê me qedrê jinan digirt û ew hez dikirin, vê yekê jî munafiq gelekî aciz dikir. Yê bi xurafeyan ve nefreta jinan kirin Îslamê munafiq bûn.

Munafiq hîç rêzgirtinê nizanin. Tenê dixwazin werin hezkirin lê belê hîç rêzgirtinê nizanin. Di ruhê wan de tiştekî navê rêzgirtinê tune ye.

Mirovên ateîst jî, hezkirin PKKê ku tevlî sûcan nebûne jî dikarin werin tevlî weşana me bin û bibin mêvanê me. Dikarin her tiştî bipirsin.

Munafiq mirovên wisa şeytanî ne ku dikari zû bi zû derewan bikin, dikarin rihet îftîra bikin û dikarin dijî Misilmanan dafikan daynin.

Bi munafiqan re hişmendiya hevkarbûna sûcê heye, bona ku mirovên din jî wek xwe sûcdar nîşandin gelek planan dikin.

Yek taybetiya munafiqan jî ew e ku nankor in. Dema pêrgî tengasiyan tê, desr hilnade, dema tengasî diçe dîsa şûm dibe.

Munafiq xwe wek herî bilind û jîr dibîne û heşa radibe Xwedê sererast bike, Qaşogiravî dersa merhemetê dide Xwedê.

Ya rast minafiq mîna maşîneyekê ye. Şeytan ji wan re çi bifermîne, gorî wê tev digere. Bi fermana şeytan dimeşe.

Yên xwedênezan mirovên gelekî rastgo ne, dibêje ez bawer nakim û lêkolînê dike. Lê belê ew ên munafiq durû û sextekar in.

Tişta ku herî zêde ezîyetê dide dojehiyan, li bihuştê jiyana bextewar a bawermendan e.

Dem nîmetekî mezin e ku dê li axretê hesabê were pirsîn. Divê em demê baş bikar bînin. Dê Xwedê ji herkesî dema xwe çawa derbas kiriye bipirse

Ji ber ku ew ên paşverû ji mirovan re xurafeyên ku ew bi xwe jî bawer nakin vedibêjin, dibin sedema ji olê dûr ketina gelek gencan.

Yekem pîvana namûsê ne destmal û cilûberg in. Yên sergirtî jî yên serqot jî Misilmanên pak û paqij in.

Dewleta kûr a Îngilîzan ji ber ku xwedîyê hestên netewa biçûk e, bona komkujiyan gelekî meraqdar e, rewşeke wê gelekî zalim û dilhişk heye.

Hebûna wan kesên bawer nakin bona zanîna qedrê bawermendan pêwîst e. Bawermend nola almastên di nav keştekên camê ne.

Mewlayê min tenê Xwedê ye.

Dema wîjdana mirov paqij be, dil jî çav jî paqij dibe, nêrîna wan watedar û xweşik dibe.

Em dixwazin Mizgevt jî, Sînagog jî, Dêr jî tije bin. Lê belê, ji ber ku tim perwerdeya Darwînîst tê dayîn, gel ji olê dûr dikeve.

Di berhemên Mewlana de jirêderketina cînsî, vegotinên dûrî exlaqê, peresan, biçûkdîtina jinan û dijmintiya tirkan heye. Hay jê tune ne.

Em wisa texmîn dikin ku şîroveyên jirêderketî yên di berhemên Mewlana de dê zirarek mezin bide Îslamê, talûkeyek mezin e, em li ser disekinin.