Adnan Oktar A9 TV; 6 aprel 2015

Kiçik yaşda ölən uşaqlar cənnətdə vildan (yeni doğulmuş uşaq) kimi qalarlar. Orada qaçırlar, əylənirlər, qışqırıb-çığırırlar, oyunlar oynayırlar.

Yarış, Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in məqbul gördüyü, dinin də məqbul gördüyü bir şeydir. Cənnətdə də var; möminlər yarışla əylənirlər. Əylənmək üçün avtomobil yarışı keçirir, qayıq yarışı keçirir, yaxud qaçır, atla yarış keçirir.

Bəziləri təəccüblənir; "Cənnətdə yarış avtomobili necə ola bilər?" yaxud da "Kinoteatr necə ola bilər?". Bu nemətlər onsuz da sənə bir nümunə kimi, bu dünyada bilərəkdən təqdim edilir, tanıdılır.

Sənin mədəniyyətin, məlumatın çərçivəsində, xoşladığın, etməyi arzuladığın nə varsa, nədən xoşun gəlirsə cənnətdə vardır. Məsələn, bəziləri avtomobil yarışını xoşlayar, bəziləri gəmi yarışını xoşlayar, bəziləri üzməyi xoşlayar, bəziləri də şəkil çəkməyi xoşlayar.

Cənnətdə tərs insan yoxdur, tərslik edən, nəzakətsizlik edən, tamahkar bir insan yoxdur. Qəzəb, qorxu bunların heç biri yoxdur.

Bu dünya həmişə müsbət-mənfidir. Məsələn, gecə-gündüz yaradılır, yaxşı-pis, gözəl qoxu-pis qoxu, yaxşı yemək-pis yemək, qorxu-təhlükəsizlik, hər şey öz ziddi ilə birlikdə yaradılır. Cənnətdə elə deyil, hər şey birtərəflidir, hər şey müsbətdir.

Sevginin olmadığı yer Cəhənnəmdir. Allah Cənnəti iman yurdu olaraq bəzəyir, sevgiylə bəzəyir. Cənnətin ən böyük bəzəyi sevgidir. Allaha olan sevgidir, imandır. Yoxsa biz binalardan ötrü cənnətdə xoşbəxt olmuruq ki. Allahın varlığından ötrü xoşbəxt oluruq.

Cənnətin məqsədi sevgidir. Cənnətə getdiyini fərz edək. Çaylar var, meyvə ağacları var, saraylar var, bağlar, bağçalar var, insanlar var, amma sevgi yoxdur. Ora necə bir yer olar? Allah qorusun Cəhənnəm olar. Ora sevgi sayəsində Cənnət olur.

Ev nəticədə səni üşüməkdən qoruyar. Öz həbsxanan, dünyadakı həbsxanan. Əgər iman gözüylə baxsan evin, cənnət evlərindən olan bir ev olar. Amma küfr gözüylə baxsan evin, cəhənnəm hücrələrindən olan bir hücrə olar, səni sıxar. Divarları sıxar, hər yeri sıxar, sıxılarsan.

Cənnətdə səbir yoxdur, cəsarət yoxdur, cəsarətə ehtiyac yoxdur. Səbir, cəsarət, igidlik edə bilməzsən. Təvəkkül göstərməli bir şey yoxdur. Təmizlik, fədakarlıq bunların heç biri yoxdur. Yalnız əyləncə yurdudur. Əlbəttə ki, həmd etmə, şükür etmə ibadəti vardır, Allahın təcəllisini görüb sevmək vardır.

Cənnətdəki sevgiyə inanmağın üçün, bir fədakarlıq, igidlik, cəsarət, səbir, təmizlik, təqva göstərməyin lazımdır. Mömin o əxlaqı göstərdiyi üçün özündən əmin olur, sevildiyindən əmin olur. Sevənlər də onu, o xüsusiyyətinə görə sevirlər onsuz da.

Müsəlman: “Mən namazımı qıldım, cənnətə gedərəm, bu qədəri kifayətdir” deməməlidir. Cənnətdə yüksək mövqe sahibi olmağı istəməlidir. Dərəcələr var, müsəlman yarışmalıdır. Daha yüksək, daha yüksək, daha yüksə, necə də gözəldir.

Biliyin sahibi Allahdır. Allah bizə biliyi istədiyi qədər verir. Sevginin sahibi də Allahdır. Allahın istədiyi qədər sevilərik. Təcəllinin sahibi də Allahdır. Biz bir insanı sevdiyimizdə Allahın təcəllisini sevərik.

Allah Özünün sevilməsini əhəmiyyətli hesab edir. Allahın hədəfi bizim cənnətin yeməklərini, ballarını sevməyimiz deyil. Allah Özünün sevilməsini ən mühüm məsələ kimi görür. O balı, cənnət gözəlliklərini Onun təcəllisi olaraq sevməyimizi istəyir. Nemətləri müstəqil surətdə sevməyimizə icazə verməz. Onsuz da zövq də ala bilmərik.

Sevgini Allaha yönəltməlisən. Sevgini birbaşa uşağa yönəldir. "Ey Rəbbim necə də gözəl yaratmısan" demir. "Necə də gözəl təcəlli edirsən" demir. Belə olduqda da, Allah bəla verir. Min cür əzab verir. Allah, ya onun uşağını əlindən alır, ya özünə bir xəstəlik verir, ya qəlbinə bir sıxıntı verir, ya da bütün bərəkətini qaçırır. "Ey Rəbbim Sənə həmd olsun" de, "necə də gözəl yaratdın" de. "Sənin təcəllindir" de.

Sevdiyin adamı əgər bütləşdirsən, Allaha şirk qoşsan, ayrı müstəqil bir varlıq zənn etsən, Allah səndən ayırar. Amma Allahın təcəllisi olaraq görsən, Allah təcəlliləri səndən uzaqlaşdırmaz. Bütləşdirmənin cəzasıdır bu.

Sən Qurana tam əməl etsən, Allahı tam sevsən, ürəyini Allaha tam təslim etsən, aşiq olsan, Allah eşqiylə yansan Allah sənə təcəllisini zəbt edər. O təcəlli səndən getməz. Onu səndən alan Allah. O zənn edir ki öz başına qərar aldı, getdi. Sənə gətirən də Allah, aparan də Allah.

Allahın Özünü gördüyü kimi Allahı görmək mümkün deyil. Çünki haşa Allah olmaq lazımdır, Onu sonsuza qədər bilməyəcəyik. Amma təcəlli olaraq cənnətdə, məsələn, bir gözəl gənc görünüşündə Allah təcəlli edir.

Hər varlığı Allahın təcəllisi kimi görsən, Allah sənə sevdirər, sən o varlığı sevsən, o da səni sevər. Allahdır orada o sevgini yaşadan. Bundan savayı, məhəbbət deyə heç nə olmaz. Təkcə Allah eşqi vardır.

Ətlə, sümüklə məhəbbət olmaz, sevgi olmaz. Ətə, sümüyə görə baxmağa çalışsan, ət sümük səni boğar, ondan heç nə çıxmaz. Qarşındakı insanda Allahın ruhunu, Allahın təcəllisini sevməlisən.

Çiçəyi, ananı, pişiyi, qadını Allahın təcəllisi olaraq sevərsən. Gözəl qoxunu, atları hər şeyi, bütün heyvanları Allahın təcəllisi olaraq sevərsən. Əgər cisim olaraq sevsən, ət sevgisinə çevrilər, ətin də seviləcək yönü olmaz. Allah bunun tədbirini alaraq yaratmışdır.

İnsan çox aciz varlıqdır, ət-sümük olaraq seviləcək yönü yoxdur, Allahın təcəllisi olaraq seviləcək yönü vardır. Ət olaraq nəyini sevəcəksən? Orqanik bir maddədir ət. Ət, yağ, sümük, qan; bunlarda heç nə yoxdur. Biz Allahın təcəllisini sevirik.

Möminlər cənnətdə ən çox Allahın təcəllisini görməkdən həzz alırlar. Heyrətamiz sevinc yaranır. Allah salam verdiyi zaman, möminlər zövqdən özlərini itirirlər.

İnsanlar elə zənn edir ki, hz. Mehdi (ə.s) müstəqil gücdür. Halbuki, hz. Mehdi (ə.s) kölgə bir varlıqdır. Allahın idarəsindədir, İslamın hakimiyyətinə Allah onu vəsilə edir, vəssalam. Başqa bir gücü yoxdur. Bütün güc Allahındır. Hz. Mehdi (ə.s)-ın hər addımını, hərəkətini, danışığını, hər hərfini Allah yaradar. Hələ anasından doğulmamışdan əvvəl nə danışacağı müəyyən idi.

Abdullah Öcalan heç vaxt silahların yerə qoyulmasını istəməz. Ən başda özü əzilər. Onu adam yerinə qoymazlar. Belə bir vəziyyətdə PKK hərəkatı tamamilə yox olar.