Adnan Oktar A9 TV; 26 oktyabr 2015

İman, şüur altındakı səmimi imana deyilər. Yoxsa insanın ağlı onsuz da gedib gələr. Yəni ağlından hər cür fikir keçər. Məsələn, bu doğrudurmu, bu yanlışdırmı.. Beyin budur. Beyindəki fikirlər qəribə fırtına kimidir. Bu imanla əlaqəli deyildir. Bunun adı vəsvəsədir. İman kök salmış bir şeydir. Yəni şüur və vicdanla sıx əlaqədə olan, qəlbən gətirilmiş səmimi qənaətə iman deyilər.

Allah neməti bol verir, lakin nemətə şükür edilməməsi çox qəzəbləndirici hərəkətdir. Tutaq ki, sən bir saraya dəvət edildin, mükəmməl yeməklər verildi, şirniyyatlar və s. yeməyini yeyib, ayaqqabınla qapıya vurub, bağırıb qışqıraraq çıxıb getdin. Nə təşəkkür etdin, nə də heyran qaldın. Bax, belə etdinsə, bəla gələr.

İnsanlar: “Bəlalar niyə gəlir?” deyə soruşur. Sən şükür etsən, bəla gəlməz. Şükür etməsən bəlaya layiq olarsan. Əlbəttə ki, müsəlman imtahan olunar, lakin bəla gəlməz.

Həyat möminlər üçün gözəldir, küfr əhli üçünsə, sıxıntılı, çətin dolanışıqlı və iztirablıdır. Mömin şükür edər, quru çörək də olsa Allaha şükür edər.

Məntiqləriylə hərəkət edənlər həmişə sürünərlər. Lakin əvvəlcə qalib gələcək kimi görünürlər. Vicdanlarıyla hərəkət edənlər də əvvəlcə məğlub olacaq kimi görünərlər, lakin həmişə sonunda qalib gələrlər.

Bəzi insanlar vicdanlarıyla deyil, məntiqləriylə hərəkət edirlər. "Mən məntiqimin səsinə qulaq asaram" deyir. Qardaşım sonra sürünərsən. Məntiq ilk baxışda insanı xilas edəcək kimi görünər. İnsan məntiqiylə hərəkət etdikdə məntiqinin həmişə lehinə, həmişə kefinə və mənfəətinə uyğun bir şeylər qazandıracağını düşünər. Məntiq daim insanın başını bəlaya salar.

Allah ayədə; "vicdanları qəbul etdiyi halda zülm və təkəbbür ucbatından rədd etdilər" deyir. Vicdanına müqavimət göstərir. Yoxsa vicdanı ona doğru olanı əmr edir, "et" deyir, dinləmir. Sözünə qulaq asmır. Buna görə də üzləri qaralır. Yoxsa insan vicdanının səsinə qulaq assa, üzü nur kimi olar.

Vicdan çətindir, lakin meyvəsi gözəldir. Məntiq asandır, lakin meyvəsi çox acıdır.

Vicdanın səsinə qulaq asılmadıqda başa gələn ilk bəla, ağıla zərər gəlməsidir. İnsanın ağlına zərər gəlir. Görə bilərmi? Görə bilməz. Çünki zəkası hakim rol oynadığı üçün, görə bilməyəcək. Ağlı örtülər, zəkası açıq qalar. Ümumiyyətlə, Allah zəkanı örtməz. Çox nadir hadisələr istisna olmaqla örtməz. Ağlını örtər. Ağlını örtdüyünə görə, zəkası heç bir işinə yaramır. Bundan sonra zəkası başına bəla açar. Zəkası onu süründürər.

Dünyanı diqqətlə seyr edin, dünyanın 99%-i daim məntiqlə hərəkət edir və hamısı sürünür. Mənə məntiqiylə hərəkət etdiyi halda, sürünməyən bir insan göstərsinlər. Hamısı sürünür. Ağlasığmaz əzablar içində yaşayırlar. Səmimi insanlar, vicdanıyla hərəkət edənlər xeyli gözəl yaşayırlar. Xeyr, əziyyət çəkər, çətinlik çəkər, lakin sonunda Allah ona rahatlıq verər.

Həzrəti Yusif (ə.s) daim dürüst olmuşdur. Məntiqiylə hərəkət etmirdi, vicdanıyla hərəkət edirdi. Vicdanı onu hara apardı? Həbsxanaya apardı. Allaha təvəkkül etdi. Sonunda nə oldu? Ən sonunda Allah onu Misirə sultan etdi. Ən gözəl yeməkləri yedi. Ən gözəl paltarları geydi. Cənnətdə ən gözəl məqamlara nail oldu.

Bəzi insanlar Allahı qəzəbləndirən şeyin əyləncə olduğunu zənn edirlər. Halbuki, sevilməməsi Allahı çox qəzəbləndirər. Yəni unudulması, Özünə şükür edilməməsi və sevilməməsi.

Allaha iman edirsənsə, səhər namaza durmamaq zülm sayılar. Çünki Allaha söz verirsən, mən Səni sevirəm deyirsən, nemətlərinin təqdir edirəm, şükür edirəm deyirsən. Lakin sənə təşəkkür etmək istəmirəm deyirsən. Belə olar heç?

İnsanların böyük hissəsi Allaha həmd etmək istəmir. Belə olduqda da, Allahdan nemət gəlmir, təkcə bəla gəlir, sel kimi. Həmd edilməyəndə bəla gəlir.

Ey Rəbbim sənə şükürlər olsun, sənə təşəkkür edirəm, nə deməkdir? Səni çox sevirəm deməkdir, Sənə olan sevgimi dilə gətirirəm deyir, xoşbəxtəm deyir. Xoşbəxtəm nə deməkdir? Sevdiyim üçün xoşbəxtəm deməkdir.

Həmd etmək, "əlhəmdülillah" demək sevgidir. "Ey Rəbbim sənə təşəkkür edirəm" deyir. Təşəkkür etmək nədir? Qəlbində sevgi yoxdursa bu sözün bütün mənası itir. Sevgi vardırsa tam məna qazanır.

Allah: "İnsan zalım və cahildir" deyir. Allah, nankor olduğunu söyləyir. Nankor olmaqdan Allaha sığınmaq lazımdır. Zalım və cahil olmaqdan Allaha sığınmaq lazımdır.

Allah nankorluqdan nifrət edər. Allahı aldatmağa cəhd edənin, küfrə heyran olanın Allah bəlasını verər.

Münafiq nankordur. Allahın nemətlərinə şükür etməz, həmişə nankorluq edər və həmişə daha artığını istəyər. (Bəqərə surəsi, 61: Siz (isə belə) demişdiniz: "Ey Musa, biz bir növ yeməyə dözməyəcəyik, Rəbbinə yalvar ki, bizim üçün yerin yetişdirdiklərindən lobya, sarımsaq, mərcimək və soğan bitirsin". (O zaman Musa:) "Xeyirli olanı, bu dəyərsiz şeylə dəyişdirmək istəyirsiniz? (Elə isə) Misirə enin, çünki (orada) özünüz üçün istədiyiniz vardır" demişdi. Onlara xorluq və yoxsulluq (möhürü) vuruldu və Allahın qəzəbinə düçar oldular. Bu, şübhəsiz, Allahın ayələrini inkar etdiklərinə, peyğəmbərləri haqsız yerə öldürdüklərinə görə idi. (Həmçinin) bu asi olduqlarına və həddi aşdıqlarına görə idi.)

Allah sonsuz gözəl varlıqdır. Dəyərinin ən çox bilinməli, ən çox sevilməli olan varlıq Odur. İnsanların böyük əksəriyyəti çox nankordur, bu nankorluğa necə sahib olduqları çox təəccübləndirici haldır. İnsanların Allahın dəyərini bilməmələri çox ibrətamizdir.

İnsanların zalım, nankor olması Allahın sevmədiyi haldır. Nankorluq çox qorxunc əxlaqdır. Allahın verdiyi nemətləri həmişə saymaq lazımdır. Müsəlmanın nemətləri həmişə yadda saxlaması və Allahı çox sevməsi lazımdır.

ALLAHı HAQQI İLƏ SEVMƏK ÇOX ƏHƏMİYYƏTLİDİR. Allahı insanların çoxu haqqı ilə sevmirlər və çox böyük haqsızlıq, vicdansızlıq edirlər. Buna görə Allah "insanlar zalım və cahildir , nankordurlar" deyir.

Allahı unudanı, Allah pərişan edər. Allahdan qorxan isə, xoşbəxt və rahatdır.

İNSANLARIN BİR QİSİMİ DƏRD VƏ BƏLA OLMADAN ALLAHA DÖNMÜRLƏR. Allah bir fırtına anında gəmidə dua edənləri nümunə verir . Allah xəstəliklər yaradır. Lakin buna baxmayaraq dəlicəsinə nemətlərdən istifadə etməyə çalışan, lakin neməti verənlə də heç bir şəkildə əlaqə qurmayan, şükr etməyən insanlar olduğunu görürük. Ona görə Allah insan üçün "zalım və nankordur" deyir. Allah o ruh azğınlığını qırmaq üçün o dərdləri və bəlaları verir.

Öyünsən, təkəbbürlənsən dəli kimi görünərsən, bu antipatiya oyadar və sevilə bilməzsən. Təkəbbürləndiyin, lovğalandığın vaxt da sevilməz olursan. Sən niyə lovğalanırsan, niyə öyünürsən ki? Sevsin deyə edirsən, elə deyilmi? Əks təsir verər, sevgi gedər.