Adnan Oktar A9 TV; 14 May 2012

Hər biri ayrı padşahlıq sistemi qurmaq istəyir. Buna görə də Mehdi (ə.s)-ı qəbul etmək istəmirlər. Çünki Mehdi (ə.s) eqoizmlərini yerlə-yeksan edən bir şəxsdir . Məhz buna görə də şeytani müqavimət göstərirlər.

Hədsiz bir qürur, dəhşətli bir eqoizm olur kommunistlərin bir qismində. Onu uzaqlaşdırmaları, realist olmaları lazımdır.

Liderə hörmət etmək lazımdır.

MÜNAFİQ EQOİSTDİR, ÖZ ÜNDƏN ÜSTÜN HEÇ KİMİ İSTƏMƏZ. Ona görə Hz. Mehdi (ə.s)-ın gəlişini, İsa Məsih (ə.s)-ın zühurunu istəməz.

Şeytanın üslubu şöhrətpərəst və axmaqdır. Qüruruna ağır gəldiyi üçün "Mən səcdə etmərəm" deyir. İTAƏT İNSANLARIN ƏN XOŞLAMADIQLARI ŞEYDİR. SƏCDƏ ETMƏK ÇOX ƏZİYYƏTLİ GÖRÜNƏR. Ayaq üstə dayanmağı qəbul edər, rukü yarı yarıya, lakin səcdə çox ağırlarına gedər. Şeytanda səcdə etməmişdir.

BÜTÜN AĞILSIZ TİPLƏR DƏCCALA TABE OLURLAR.

Axırzamanda qatı dinçilər və xurafatçıların bir qismi eqoistlik edəcək, böyüklük göstərəcək, azğınlaşacaq, fironlaşacaqlar. Amma Mehdi (ə.s)-ın tələbələri bütün müsəlmanlara qarşı təvazökar və mehriban olacaqlar.

Qürur, eqoizm insanı dəli kimi göstərər. Eqoizm edən insan ağlını itirər, çirkinləşər.

Yalnız "mən Allahı sevirəm" demək kifayət deyil. Allah qorxusu çox əhəmiyyətlidir. Allahdan qorxmayan təkəbbürlü, qürurlu olur. Allah qorxusu oldanda isə insanda mükəmməl əxlaq meydana gəlir. O insanda eqoistlik olmur. Mehriban və dürüst olur.

İnsanın özünü tənqid etməsi, nəfsini təmizə çıxartmaması, müsəlmanı vəli xarakterli edər, üstün edər. Özünü qınaması onu ağıllı və sağlam edər. Özünü ucaltdıqca xəstə olur. Havalanar. Özünü qınasa, nəfsini tənqid etsə ucalar, açılar, ağıllı olar.

Həddi aşmaqdan, zorakılıqdan, təkəbbürlənməkdən Allaha sığınmaq lazımdır. Təkəbbürlənsən, zorakılıq etsən, həddi aşsan Allah yerlə-yeksan edər.

Xalq özünə hörmətsizliyi istəmir. Özünə hörmət, şəfqət duyulmasını, sevilməsini istəyir. Kim sevgi, şəfqət göstərirsə, onun tərəfində olarlar. Kim hörmətsizlik etsə xalq ondan qorxar, narahat olar. Kim yuxarıdan baxarsa, ondan narahat olar.

Allah hamımıza, bütün millətimizə xeyir versin. Sülh, qardaşlıq, dinclik, rahatlıq, fərahlıq, gözəllik versin, fitnədən qorusun, qardaşları bir-birinə düşmən etməsin. Rəbbimiz qardaşların arasını düzəltsin, onlara dostluğun, qardaşlığın, sevginin ruhunu bəxş etsin. Allah onları eqoizm, təkəbbür, böyüklük hissi və mövqe ehtirasına qapılmaqdan qorusun.

Təkəbbür hissi insanı özündən razı, ədəbsiz biri edir və ən pisi də həmin insan aciz mövqeyə düşəcək şəkildə ağılsız olur. Məsələn, axmaqcasına bir-birinin ardınca yalanlar söyləyir. Ən axmaq insanın belə danışmayacağı məntiqsiz şeylər danışır. Ruhunda inanılmaz qarışıqlıq olur, böyük bir qarışıqlıq olur. Küfr əhlinə çox meylli olur.

Mömin həmişə dürüstlüklə, səmimiyyətlə, yaxşı niyyətlə, təvazökarlıq, məzlumluq və həlim xasiyyətlə, yəni həlimlik və itaətkarlıqla yaşayar. Münafiq tam əksidir. Üsyankar, asi və anarxist ruhludur.

Münafiq qotur it kimi tənha gəzmək istəyər, təkbaşına bir küncdə həyatı sona çatar. Münafiq Allahın xatırlanmasını eşitmək istəmədiyindən tək qalmaq istəyər və İslamın yayılmaması üçün küfr əhlinə dəstək verər.

Münafiqlər çox qorxaq olar. Lakin dilləri ilə həmişə səs-küy salar, özlərini cəsur kimi tanıtmağa çalışarlar. Halbuki qotur it kimi qorxaqdırlar. “Belə edərik, bu cür cəsuruq” deyərlər, lakin it kimi qorxarlar.

Münafiqlərin yaşadıqları yerlər it daxması kimidir. Peyğəmbərimiz (s.ə.v) hüzur və gözəllik içində, ən gözəl məkanlarda yaşayarkən münafiqlər həmişə sürünmüşdür.

Peyğəmbərimiz (s.ə.v) dövründəki münafiqlərlə Axırzaman münafiqləri tamamilə eynidirlər. Peyğəmbər dövrü münafiqləri ağılsızca Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-i tənqid edirdilər. Özlərini Peyğəmbərdən daha çox müsəlmanları düşünən, mərhəmət edən kimi göstərməyə çalışırdılar. Halbuki çox şəxsiyyətsiz və eqoistdilər. Həmçinin mütləq dinlə ortaya çıxırdılar ki, əxlaqsızlıqları ifşa olmasın. Dindən nifrət etdikləri halda dindar kimi görünərək, eqoist olduqları halda xeyriyyə işləri görürmüş kimi görünərək insanlara təsir etməyə çalışırdılar. Bu axmaq oyunları heç bir işə yaramadı. Səhrada it kimi tək başlarına sürünərək həyatları bitdi.

MÜSƏLMAN CƏMİYYƏTİN ÇOX BÖYÜK HƏYƏCANA EHTİYACI VARDIR. Həyəcan kütlələri oyadar. Həyəcan olmasa nə yeni görüş, nə yeni hücum, nə də birləşmə olar. MƏHZ BUNA GÖRƏ CƏNABI ALLAH BU HƏYƏCANI TƏMİN ETMƏK ÜÇÜN HZ. MEHDİ (Ə.S) VƏ HZ. İSA MƏSİH (Ə.S)- I MÜJDƏLƏMİŞDİR.

Dünyadakı qadınların bir qisminin xasiyyəti pisdir. Buna görə də cəlbedici cəhətləri olmaz. Gözəl də olsa varlığından narahat olarsan . Lakin belə qadınların həm xasiyyəti gözəl, həm də özü gözəl olsa çox cəlbedici olar.

Müsəlman bütün dünyanı sevən ruhda olmalı, bütün dünyanı, insanları sevməlidir. Müsəlman dinsizə də, Xristiana da, Yəhudiyə də şəfqət duyacaq, hər birini Allahın qulu olaraq xilas etməyə cəhd göstərəcək.

Hamı Allahdan qeyd-şərtsiz iman istəməlidir. Allaha qarşı şübhəsi olan insan alçaq, rüsvay olar. Axirətdə çox utanar. Bu insan üçün çox alçaldıcı şeydir. Allahı saf, səmimi imanla sevmək lazımdır.

Allahın sınaqları mütləq lazımdır. Düşünün, başqa cür həyat mümkün deyil. İmtahan olmasa hər şey mənasını itirər, sistem məhv olar, Allah əsirgəsin. Asan imtahan da imtahan deyil. Məqbul imtahan vermək lazımdır, inşAllah.

Allah Peyğəmbərlərə qorxmağı haram etmişdir. Buna görə də qorxmaq Müsəlmanlar üçün də haramdır .