Adnan Oktar A9 TV; 22 fevral 2015

Cənnətin məqsədi sevgidir. Cənnətə getdiyini fərz edək. Çaylar var, meyvə ağacları var, saraylar var, bağlar, bağçalar var, insanlar var, amma sevgi yoxdur. Ora necə bir yer olar? Allah qorusun Cəhənnəm olar. Ora sevgi sayəsində Cənnət olur.

Sevginin olmadığı yer Cəhənnəmdir. Allah Cənnəti iman yurdu olaraq bəzəyir, sevgiylə bəzəyir. Cənnətin ən böyük bəzəyi sevgidir. Allaha olan sevgidir, imandır. Yoxsa biz binalardan ötrü cənnətdə xoşbəxt olmuruq ki. Allahın varlığından ötrü xoşbəxt oluruq.

Allah cənnət əhlinə, istədiyi an təcəlli edərək görünəcək. Bir rəvayətdə; "cümə günləri görünər" deyə bildirilir, amma digər rəvayətlərdən də təcəllisinin tez-tez görünəcəyi aydın olur və möminlərin cənnətdə ən zövq aldıqları nemətin bu olduğu bildirilir.

Kiçik yaşda ölən uşaqlar cənnətdə vildan (yeni doğulmuş uşaq) kimi qalarlar. Orada qaçırlar, əylənirlər, qışqırıb-çığırırlar, oyunlar oynayırlar.

Yarış, Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in məqbul gördüyü, dinin də məqbul gördüyü bir şeydir. Cənnətdə də var; möminlər yarışla əylənirlər. Əylənmək üçün avtomobil yarışı keçirir, qayıq yarışı keçirir, yaxud qaçır, atla yarış keçirir.

Bəziləri təəccüblənir; "Cənnətdə yarış avtomobili necə ola bilər?" yaxud da "Kinoteatr necə ola bilər?". Bu nemətlər onsuz da sənə bir nümunə kimi, bu dünyada bilərəkdən təqdim edilir, tanıdılır.

Sənin mədəniyyətin, məlumatın çərçivəsində, xoşladığın, etməyi arzuladığın nə varsa, nədən xoşun gəlirsə cənnətdə vardır. Məsələn, bəziləri avtomobil yarışını xoşlayar, bəziləri gəmi yarışını xoşlayar, bəziləri üzməyi xoşlayar, bəziləri də şəkil çəkməyi xoşlayar.

Cənnətdə tərs insan yoxdur, tərslik edən, nəzakətsizlik edən, tamahkar bir insan yoxdur. Qəzəb, qorxu bunların heç biri yoxdur.

Bu dünya həmişə müsbət-mənfidir. Məsələn, gecə-gündüz yaradılır, yaxşı-pis, gözəl qoxu-pis qoxu, yaxşı yemək-pis yemək, qorxu-təhlükəsizlik, hər şey öz ziddi ilə birlikdə yaradılır. Cənnətdə elə deyil, hər şey birtərəflidir, hər şey müsbətdir.

Müsəlman: “Mən namazımı qıldım, cənnətə gedərəm, bu qədəri kifayətdir” deməməlidir. Cənnətdə yüksək mövqe sahibi olmağı istəməlidir. Dərəcələr var, müsəlman yarışmalıdır. Daha yüksək, daha yüksək, daha yüksə, necə də gözəldir.

Cənnətdə səbir yoxdur, cəsarət yoxdur, cəsarətə ehtiyac yoxdur. Səbir, cəsarət, igidlik edə bilməzsən. Təvəkkül göstərməli bir şey yoxdur. Təmizlik, fədakarlıq bunların heç biri yoxdur. Yalnız əyləncə yurdudur. Əlbəttə ki, həmd etmə, şükür etmə ibadəti vardır, Allahın təcəllisini görüb sevmək vardır.

Cənnətdəki sevgiyə inanmağın üçün, bir fədakarlıq, igidlik, cəsarət, səbir, təmizlik, təqva göstərməyin lazımdır. Mömin o əxlaqı göstərdiyi üçün özündən əmin olur, sevildiyindən əmin olur. Sevənlər də onu, o xüsusiyyətinə görə sevirlər onsuz da.

"Kaş Allah ağrını yaratmasaydı" deyir. Odun kimi olardın. Tutaq ki, cənnət çayına getdin. Eləcə durub baxarsan. Amma əziyyət çəkmisənsə cənnətin bir çınqılını belə dəfələrlə öpərsən. Bu çox əhəmiyyətli bir mövzu olduğu üçün, Allah da uzun bir ömür verib insanları əziyyətdən keçirir. İnsan bundan sonra normal hala qayıdır.

Dünyanın zövq alınacaq bir tərəfi yoxdur. Çünki zövq alınacaq yer cənnətdir. Niyə insan burada yarımçıq əylənsin? Belində bir ton odun ola-ola; "gəlin əylənək" deyir. Həmin bu bir ton odun Cənnətdə belindən enəcək. Ondan sonra əylənirsən. Burada əziyyət baş alıb gedir.

Allah "Dünya oyun və əyləncə yeri deyildir" deyir. "Oyun və əyləncə yeri cənnətdir. Dünya imtahan yeridir" deyir. Bunun üçün Allah: “Başınızı dünya həyatı ilə məşğul etsəniz, burada ilişib qalarsınız” deyir. Amma axirəti, Mənim rizamı qazanmağı qarşınıza məqsəd qoysanız, sizi əbədiyyən xoşbəxt edərəm, əylənərsiniz, gülərsiniz deyir. Bunu deyim ki, başını dünya həyatıyla məşğul edən kimsə, ancaq sürünər. Ancaq çırpınar. Başqa bir şey olmaz.

İnsan Allahı sevmədikdən sonra cənnətdə olsa nə fərqi var, olmasa nə fərqi var. Mömin Allahı sevdiyi üçün cənnətdən zövq alır.

Qatı dinçilər başlarını, daim Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in evlilik həyatı, qadınlara olan sevgisiylə məşğul etmişdirlər. Həm bu mövzuyla əlaqəli ayələri heç söyləmək istəməz, həm də bu barədə danışmaq belə istəməzlər. Gizlətmək istəyirlər. Məsələn, cənnətdə xanımlar olduğunu da söyləmək istəmirlər.

“Mən Cənnətə gedəcəyəm” deyir. Əgər sən Allah yolunda iztirab, əziyyət və çətinlik çəkməsən, onda cənnətə gedə bilməzsən. Sən kimsən bilirsənmi? Allah uzaq eləsin, sən insan surətində yaradılmış, gözəl görünüşlü, lakin ruhsuz bir varlıqsan. Bunların cənnətə getməsi qeyri-mümkündür. Bunlar dünya həyatı üçün xüsusi olaraq bir keçid forması kimi yaradılır.

Deyir ki, "Mən çox xoşbəxt yaşadım, ömrüm boyu heç bir çətinliklə qarşılaşmadım". Bu qazanc deyil ki. Bir sözlə cənnətə gedə bilməz. Allah ayədə: "Yoxsa siz elə güman etdiniz ki, sizdən əvvəlkilərin başına gələnlər sizin başınıza gəlmədən Cənnətə daxil olacaqsınız?" (Bəqərə surəsi, 214) deyir. Müsəlman Allah yolunda mübarizə aparacaq, çətinliklərlə üzləşəcək, zəhmət çəkəcək. Kafirlərə qarşı, münafiqlərə qarşı mübarizə aparacaq.

Bir hadisə olur, səbir edirik. Amma səbrimizi yavaş-yavaş daha da gücləndiririk, daha da artırırıq. Bu nədir? Təhsildir. Nə üçün verilən təhsildir? Cənnət üçün verilən təhsildir. Allah bir sıra möminləri seçir, onlara burada təhsil verir. Birbaşa gedildiyi təqdirdə hz. Adəm (ə.s)-ın qarşılaşdığı ilk vəziyyət meydana gəlir. Alınmır yəni. Təhsil verildikdə ağıl yerinə gəlir. Şəxsiyyət yerinə gəlir, nemətin qiyməti bilinir.

Cənnətdə hər şey gözəldir, Allah oraya aşiqləri göndərir. İnsanlar gözəl, bitkilər gözəl, çiçəklər gözəldir. Bütün məqsəd sevgidir, Allahın tək məqsədi sevgidir.

Nə səbir edir, nə də əziyyətə razı olur, birbaşa nemət istəyir. Olmaz belə bir şey. Belə olsa nə cənnətə, nə də Allahın rizasına qovuşa bilərsən. Bura imtahan yeridir, əyləncə yeri deyildir ki. Allah; "əgər Biz əyləncə etmək istəsəydik əlasını edərdik" deyir. "Şənimizə layiq olanı edərik" deyir. Əyləncə yeri cənnətdir. Burada belə bir şey yoxdur.

İman sayəsində Allahın olduğu hər yer - olmadığı heç bir yer yoxdur - cənnət olar. Allaha inanmırsansa, hara gedirsən get ora sənin üçün cəhənnəm olar.