Adnan Oktar 1 Oktyabr 2009; Çay TV

Eşq dedikdə ALLAH RİZASI ÜÇÜN ŞƏXSİN ÇƏKDİYİ ƏZİYYƏTLƏ MÜTƏNASİB OLARAQ YARANAN SEVGİ NƏZƏRDƏ TUTULUR. Məsələn, Leyli və Məcnun deyirik. Orada çəkilən əziyyət əsas olur. Leyli ilə Məcnun bir sarayda bir-birini sevsəydi heç kimi maraqlandırmazdı.

Çöllərdə ağrılar, iztirablar çəkərək sevdiyinə qovuşmaq istəmək, ehtirasın ruhu ortaya çıxır. Eşqin ruhu ortaya çıxmış olur. Məhz bu zaman o inandırıcı və qaneedici olur. Cənabı Allahın istədiyi də budur.

HZ. MEHDİ (Ə.S)-IN ON SANİYƏSİ İNSANLARI ÇOX PƏRİŞAN EDƏ BİLƏR. İNSANLAR BİR SAATINA BELƏ DÖZƏ BİLMƏZ. Allah dünya aləmində Hz. Mehdi (ə.s)-a "çox çətinlik , ağrı acı çəkəcəksən, qəbul edirsənmi?" deyir. (ə.s) "İftixarla qəbul edirəm, Ya Rəbbi" deyə cavab verir.

Əgər aşiqsənsə, BUNU NECƏ SÜBUT ETMƏK OLAR? ÇƏTİNLİKLƏRƏ QARŞI MÜBARİZ OLMAQLA, ƏN ÇƏTİN ŞƏRAİTDƏ DƏ SEVDİYİNİ MÜDAFİƏ ETMƏK, ONUN TƏRƏFİNDƏ OLMAQLA SƏNİN İMANIN, SEVGİN MÜƏYYƏN OLAR. Əks halda sübut edə bilməzsən.

ALLAH İMTAHAN EDƏR. ÇÜNKİ CƏNABI ALLAH HƏQİQİ SEVGİNİ İSTƏYİR. Robot kimi hər kəs bir-birini sevsə, məcbur etsə düzgün deyil, Allah məcburi sevgi istəməz. AĞRININ, ƏZİYYƏTİN, ÇƏTİNLİYİN İÇİNDƏKİ SEVGİNİ İSTƏYİR.

Allah süni, məcburi olan bir sevgi istəmir. Aşiqlik sevgisi istəyir. Əziyyət çəkərək, sürünərək, Leyli və Məcnun kimi sevməlisən.

Torpaq qapqara palçıqdır. İri-iri çiyələklər, “gəl-gəl” deyirlər, torpağın üstündə diri-diri, tərtəmizdirlər, maşAllah.

SIRF ƏZİYYƏTƏ, AĞRIYA, ÇƏTİNLİYƏ DÖZÜMÜ, ALLAHA OLAN SƏMİMİ EŞQİNƏ GÖRƏ ONU HZ. MEHDİ (Ə.S) EDİR. Sırf o əziyyətə, çətinliklərə görə on min illik, iyirmi min illik dünya tarixində Mehdiliyi yalnız ona nəsib edir.

HZ. MEHDİ (Ə.S)-IN ÇƏKDİYİ ƏZİYYƏTİ HƏR HANSI BİR İNSAN BİR GÜN ÇƏKSƏ, ALLAH ƏSİRGƏSİN, ALLAHI İNKAR EDƏ BİLƏR. O əziyyət şqini coşdurarkən, ağlı zəif bir insanın imanını əlindən alar. Baxın, bu imtahanın sirridir.

Çünki əziyyət, ağrı-acı, səbir ediləcək bir məsələ, çətinliklər heç biri olmayacaq. Hər şey asan, hər şey zövqlü və gözəl amma savabı az olacaq. Onun üçün onu Cənabı Allah ən son zamanda yetirir. Müsəlmanlar bol-bol savab qazansın deyə Cənabı Allah Mehdiyyəti də qırx ilə qədər geniş bir zamanda yayar. Dəccalın ölümü qırx il davam edər, hədislərdə açıq-aşkar bildirilmişdir.

Qiymətli sənətçilər acı ilə yoğrulmuş insanlardır. ACI ÇƏKMƏYƏN BİR İNSANIN İNCƏSƏNƏT İŞÇİSİ OLMASI ÇOX ÇƏTİNDİR. Uşaqlıqlarında çox şiddətli əzab, iztirab çəkmiş, kasıb, çətin şərtlərdə yaşamış insanlar sevinci, sevincin qiymətini bilən insanlar olurlar. Sənətdə istiqamətləri də ona görə çox güclü olur.

Hz. Yusuf (ə.s) əziyyətdən, ağrıdan , təhsildən keçir, dərin imanla Allah üzünə bir nur və heybət verir. Qeyri-adi bir təsir etmə qabiliyyəti meydana gətirir.

İllah ki, hər kəs çətinlikdən keçəcək. Axirətin ləzzəti ancaq o zaman aydın olar. Əsl sevgi çətinlik zamanı üzə çıxar. Əziyyət çəkməyən eşqi bilməz.

Rifah səviyyəsi artdıqca əziyyət çəkən, qəm çəkən insanlar da qalmır. Bu zaman sənətkar də qalmır. Kasıb yaşayan, qəm və əziyyət çəkən insanlar çox gözəl sənət nümayiş etdirərlər. Allah, sevginin dərinləşməsi üçün kədəri, əziyyəti verir. Nə qədər əziyyət çəkərsə, o qədər də sevgini, dərinliyi yaxşı bilir.

Deyir ki, "Mən çox xoşbəxt yaşadım, ömrüm boyu heç bir çətinliklə qarşılaşmadım". Bu qazanc deyil ki. Bir sözlə cənnətə gedə bilməz. Allah ayədə: "Yoxsa siz elə güman etdiniz ki, sizdən əvvəlkilərin başına gələnlər sizin başınıza gəlmədən Cənnətə daxil olacaqsınız?" (Bəqərə surəsi, 214) deyir. Müsəlman Allah yolunda mübarizə aparacaq, çətinliklərlə üzləşəcək, zəhmət çəkəcək. Kafirlərə qarşı, münafiqlərə qarşı mübarizə aparacaq.

“Mən Cənnətə gedəcəyəm” deyir. Əgər sən Allah yolunda iztirab, əziyyət və çətinlik çəkməsən, onda cənnətə gedə bilməzsən. Sən kimsən bilirsənmi? Allah uzaq eləsin, sən insan surətində yaradılmış, gözəl görünüşlü, lakin ruhsuz bir varlıqsan. Bunların cənnətə getməsi qeyri-mümkündür. Bunlar dünya həyatı üçün xüsusi olaraq bir keçid forması kimi yaradılır.

Müsəlman mütləq əziyyət, çətinlik, zəhmət çəkərək yaşamaq məcburiyyətindədir. Məsələn, Allah üçün kitab yazar, tədqiqatlar aparar, başqa biri isə gəzər, əylənər filan, amma müsəlman çətinlik içində olar. Görərsən ki, əl-üzü çox nurludur, gözəlləşmişdir. Digəri: "Həyatımı yaşayıram" deyir. Bir də görərsən ki, donuqlaşmış, mənasını itirmişdir. Əylənə də bilməz o. Əyləndiyini zənn edər, amma əylənə bilməz.

Əziyyət çəkən adam, çətinlik çəkən adam gözəl olar. Getdikcə gözəlləşir, getdikcə cavanlaşır. Əgər kafir bunu yaşamış olsa, əziyyətə dözməyib əldən düşər. Amma mömin əziyyət çəkməklə cavanlaşıb, gümrah olur. Tamamilə əks təsir göstərər.

"Kaş Allah ağrını yaratmasaydı" deyir. Odun kimi olardın. Tutaq ki, cənnət çayına getdin. Eləcə durub baxarsan. Amma əziyyət çəkmisənsə cənnətin bir çınqılını belə dəfələrlə öpərsən. Bu çox əhəmiyyətli bir mövzu olduğu üçün, Allah da uzun bir ömür verib insanları əziyyətdən keçirir. İnsan bundan sonra normal hala qayıdır.