Adnan Oktar A9 TV; 5 sentyabr 2015

İnsan vicdanına tabe olduğu vaxt, çox şey itirəcəkmiş kimi görünür, halbuki ən məqsədəuyğun hərəkəti edir. Məsələn, peyğəmbərlər vicdanlarına uydular, döyüşlərə qoşuldular, əziyyət çəkdilər, əzablar çəkdilər. Lakin sonunda dünyanın ən yaxşı insanları onlar oldular.

Dünyanı diqqətlə seyr edin, dünyanın 99%-i daim məntiqlə hərəkət edir və hamısı sürünür. Mənə məntiqiylə hərəkət etdiyi halda, sürünməyən bir insan göstərsinlər. Hamısı sürünür. Ağlasığmaz əzablar içində yaşayırlar. Səmimi insanlar, vicdanıyla hərəkət edənlər xeyli gözəl yaşayırlar. Xeyr, əziyyət çəkər, çətinlik çəkər, lakin sonunda Allah ona rahatlıq verər.

Vicdanın səsinə qulaq asılmadıqda başa gələn ilk bəla, ağıla zərər gəlməsidir. İnsanın ağlına zərər gəlir. Görə bilərmi? Görə bilməz. Çünki zəkası hakim rol oynadığı üçün, görə bilməyəcək. Ağlı örtülər, zəkası açıq qalar. Ümumiyyətlə, Allah zəkanı örtməz. Çox nadir hadisələr istisna olmaqla örtməz. Ağlını örtər. Ağlını örtdüyünə görə, zəkası heç bir işinə yaramır. Bundan sonra zəkası başına bəla açar. Zəkası onu süründürər.

Vicdan çətindir, lakin meyvəsi gözəldir. Məntiq asandır, lakin meyvəsi çox acıdır.

Allah ayədə; "vicdanları qəbul etdiyi halda zülm və təkəbbür ucbatından rədd etdilər" deyir. Vicdanına müqavimət göstərir. Yoxsa vicdanı ona doğru olanı əmr edir, "et" deyir, dinləmir. Sözünə qulaq asmır. Buna görə də üzləri qaralır. Yoxsa insan vicdanının səsinə qulaq assa, üzü nur kimi olar.

Bəzi insanlar vicdanlarıyla deyil, məntiqləriylə hərəkət edirlər. "Mən məntiqimin səsinə qulaq asaram" deyir. Qardaşım sonra sürünərsən. Məntiq ilk baxışda insanı xilas edəcək kimi görünər. İnsan məntiqiylə hərəkət etdikdə məntiqinin həmişə lehinə, həmişə kefinə və mənfəətinə uyğun bir şeylər qazandıracağını düşünər. Məntiq daim insanın başını bəlaya salar.

Nur surəsinin 55-ci ayəsi dünya hakimiyyətindən bəhs edir. Kəhf surəsi tamamilə mehdiyyəti izah edir. Yusif surəsi, Süleyman hekayəsi sanki mehdiyyətin xülasəsidir.

Quranda Mehdi (ə.s)-dən bəhs edilmir demək düz deyil. Kəhf surəsində, Yusif surəsində əvvəldən axıra qədər mehdiyyət izah edilir. Süleyman hekayəsi mehdiyyəti izah edir. Nur surəsinin 55-ci ayəsi dünya hakimiyyətini və mehdiyyəti izah edir.

Hekayəni niyə danışarlar? Hekayədən nəticə çıxarılması üçün danışılar. Nağıl olsun deyə danışılmaz. Baş verəcək bir hadisəni işıqlandırar. Quran hekayələrində baş verəcək hadisələrdən işarələrlə bəhs olunar. Məsələn, Yusif surəsi işarələrlə mehdiyyətdən bəhs edir.

İsa Məsih (ə.s)-ın ən nəzərə çarpan xüsusiyyəti çox kəskin baxışlı olmasıdır. Baxışları bıçaq kimidir, çox ağıllı baxar. Boz gözlüdür, yaşıl deyil, gözləri bozdur. Göz rəngi hz. Yusif (ə.s)-dan gəlir.

Allah Quranda mehdiyyətdən üstüörtülü şəkildə bəhs etmişdir. Kəhf surəsində bəhs etmişdir, Süleyman hekayəsində bəhs etmişdir, Yusif surəsində bəhs etmişdir, lakin üstüörtülü üslubla bəhs etmişdir.

Əziyyət Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-i gözəlləşdirirdi. Əziyyət hz. Yusif (ə.s)-ı dünyanın ən gözəl insanına döndərdi. Həyatı həmişə əzab içində keçdi. Ağlasığmaz dərəcədə gözəl idi. Musa (ə.s) ömrü boyu əzab və əziyyət çəkdi. Əla yaraşıqlı idi, qövmün ən yaraşıqlısıydı.

Münafiq böhtana çox meyllidir. Böhtan onun silahıdır. Ağlayıb zırlayar. Ayədə bu açıqca bildirilir, Yusif surəsində də bildirilmişdir; "ağlayaraq gəldilər" deyir. Halbuki ağlaması saxtadır, oyun oynayır. Münafiqlər həmişə müsəlmanların vicdanından istifadə edərək müsəlmanlar əleyhinə hərəkət edərlər.

Rəsulullah (s.ə.v)-i şəhid etməyə cəhd etdilər. Hz. Yusif (ə.s)-ı şəhid etməyə cəhd etdilər. Münafiqin azğın bir niyyəti son hədəfi budur. Allahı zikr edərək gələr. Hz. Əli (r.ə)-i şəhid edən münafiq də Allahı zikr edərək hz. Əli (r.ə)-i şəhid etdi. Bu münafiqlər də belədir, Allahı zikr edərək günahsız qardaşlarımızı şəhid etdilər.

Hz. Musanın əsası, hz. Nuhdan hz. İbrahimə keçən əsadır. Hz. İbrahim də bu əsa ilə bütləri sındırmışdır. Hz. Yusif Misirə gəldiyi zaman bu əsadan istifadə etmişdir. Hz. Musanın bu əsası ən son olaraq hz. Mehdiyə keçəcək.

Hz. Musanın həyatı həmişə əziyyət içində olduğu üçün çox sevirik. Hz. Yusif deyildiyi zaman ağıla ilk zindan gəlir. O əziyyətə səbir göstərməsini sevirik. Hz. Əlinin dəliqanlı olmasını çox sevirik. Heybər qalasının qapısını sökməsi, 17 yerindən yaralanıb vuruşması sevgini qat-qat artırır. Hz. Əyyub sanki sevginin kitabını yazıb, çəkdiyi bütün əziyyətə baxmayaraq, əsla səsini çıxartmır, gözəl şəkildə səbir edir.

Vəzirin həyat yoldaşı hz. Yusifə böhtan atır və neçə il həbsxanada qalmasına səbəb olur. Bu, qadının münafiq əxlaqına sahib olduğunu göstərir.

Vaxtı gələnə qədər hz. Yusifin qardaşları necə ki, Yusifi tanıya bilmədisə, Mehdi də vaxtı gələnə qədər tanınmayacaq.

Yusuf Surəsi başdan-axıra qədər Mehdiyyətlə əlaqəlidir.

Heç kəs Allahın dərgahında modabazlıq, lovğalıq edə bilməz. Çoxbilmişcəsinə cavab verə bilməz. Allah onsuz da: "Axirətdə onları danışdırmayacağam'' deyir. Allah: "Susun, danışmayın, oraya alışın deyəcəyəm'' deyir. Allah, “susun” dedikdən sonra, artıq bir daha danışa bilmir. Yəni dili tutulur. Allah artıq dilini iflic edir.

Hər murdar hərəkət insanın öz əleyhinə dönər. İşlətdiyi hər taktika, qurduğu hər oyun, etdiyi hər əxlaqsızlıq, danışdığı hər yalan əleyhinə dönər. Əvvəlcə üzünün nuru yox olar, ağlı yox olar.

PKK-ya zorla xeyli gənc alınır. Bunlar zərər çəkmiş insanlardır. Dövlət bu gənclərə “zərər çəkmiş” statusu versin, onları xilas etsin.

Dünyanın heç bir yerində insanlara, gənclərə, uşaqlara fosil (daşlaşmış qalıntı) göstərilmir. Bu həm qəribə, həm də ibrətamizdir. Niyə təkidlə göstərilmir? Çünki baxdıqları vaxt, təkamülün olmadığını anlayırlar. Belə ki, dünyada ən çox olan fosildir.