Adnan Oktar A9 TV; 6 fevral 2016

Allah sevgisinin əldə edilməsi üçün, mütləq əziyyət olmalıdır. Əziyyətin olması üçün də, şeytan olmalıdır. Şeytan da əsasən münafiqlərdən istifadə edər, küfr əhlindən istifadə edər.

İsa Məsih (ə.s)-ın ən nəzərə çarpan xüsusiyyəti çox kəskin baxışlı olmasıdır. Baxışları bıçaq kimidir, çox ağıllı baxar. Boz gözlüdür, yaşıl deyil, gözləri bozdur. Göz rəngi hz. Yusif (ə.s)-dan gəlir.

Hz. Musa (ə.s) dövründəki münafiqlər izzəti və qüruru Fironun yanında axtardılar, onun mədəniyyətində axtardılar. O Misir yazıları, Misir heykəlləri onların hər biri onlar üçün bir marka idi. Evlərinin divarlarında Misir yazılarının olması, Misir paltarları geymək, Misir dilində danışmaq çox əhəmiyyət verdikləri bir şey idi.

Hz. Musa (ə.s) Firona, hz İbrahim (ə.s) isə Nəmruda təbliğ edirdi. Müsəlman ateistlə, kommunistlə, dinsizlə, bir sözlə hər kəslə danışar, görüşər və təbliğ edər.

Hz. Musa (ə.s)-ın ətrafındakı bir çox insanın ağlı həmişə küfr əhlində qaldı. Yəni səhraya köç etdilər, lakin oradakı həyatı qəti unuda bilmədilər. O Qədim Misir mədəniyyəti, o buzovlar, oradakı həyat, yeyib-içmə formalarına qədər hər şey onlarda heyranlıq kimi qaldı. Böyük hissəsi hz. Musa (ə.s)-ın vəfatına qədər həmişə o dəlisov ruhun içində qaldılar.

Sevgi olmasa cənnətin köşkləri, çayları, meyvələrinin heç bir mənası olmaz. Sevgi üçün də imtahan, yəni təhsil lazımdır, əziyyət lazımdır.

Mömin sevgidə çox ustalaşanda, Allah onu cənnətinə alır. Sevgi öz-özünə meydana gəlmir, əziyyətlə, əzabla, təhsillə meydana gəlir.

Dindar musəvilər gözəl insanlardır. Minlərlə ildir ki, sədaqətlə hz. Musa (ə.s)-a bağlıdırlar. Lakin şeytan iman gətirənlər arasında düşmənçilik yaratmağa çalışır.

Dindar musəvilər çox gözəl insanlardır. Allahı çox sevirlər, çox gözəl əxlaqlıdırlar, dürüstdürlər, Allaha fövqəladə eşqlə bağlıdırlar. Nə gözəl, 3500 il hz. Musa (ə.s)-a sədaqət, Tövrata 3500 illik sədaqət.

Xızır (ə.s) hərdən insanları imtahan edər, hz. Musa (ə.s)-ı imtahan etdiyi kimi. İnsanlar onun imtahan etdiyini anlaya bilməz. Həm öyrədər, həm də imtahan edər.

Peyğəmbərimiz (s.ə.v) insanları özünə dəvət etmədi. Qurana dəvət etdi. Heç bir peyğəmbər özünə dəvət etmədi. Həmişə Allahın Kitabına dəvət etdilər. Məsələn, hz. Musa (ə.s) Tövrata dəvət etdi. Hz. İsa (ə.s) İncilə dəvət etdi. Mehdi (ə.s) da insanları Qurana dəvət edəcək.

Musəvi mənbələrə görə, hz. Mehdi xaraketrcə ən çox hz. Musa (ə.s)-a bənzəyəcək, zarafatcıllığı isə hz. Süleyman (ə.s)-a bənzəyəcək.

Müsəlmanın canı şirin olmamalıdır. Canı şirindirsə, müsəlman ola bilməz.

Ye, iç, gəər kəs edər. Əziyyət olmalıdır, xəstəlik olmalıdır, çətinlik olmalıdır, bəlalar, dərdlər olmalıdır, lakin bunlara baxmayaraq, Allahı eşqlə sevməlisən. Allahın ən sevdiyi şey, məhz budur.

Əziyyət nə qədər çoxdursa, savab da o qədər çox olar. Hz. Mehdi (ə.s)-ın qarşılaşdığı çətinliklər saymaqla bitmir. Sayılan hər əziyyət, yuxarıya doğru bir pillədir. Məsələn, 1000 kilometrlik pillələr düşün, hər biri 1000 kilometrlik pillə olsun, dırmaşır və yenə dırmaşır, mənəvi mövqeyin ardı-arxası kəsilmir.

"Dünyada əziyyətlər var, əzablar var" deyir. Sən Allaha tam təvəkkül et və baxaq görək əzab çəkəcəksənmi? Allah əzab çəkməyin nə olduğunu bilər, lakin əzab çəkməz. İnsan da əzabın nə olduğunu bilər, lakin tam təvəkkül etsə, əzab çəkməz. Bu sirr, tam təvəkkülün sirri tapılmalıdır.

Həzrəti Yusif (ə.s) daim dürüst olmuşdur. Məntiqiylə hərəkət etmirdi, vicdanıyla hərəkət edirdi. Vicdanı onu hara apardı? Həbsxanaya apardı. Allaha təvəkkül etdi. Sonunda nə oldu? Ən sonunda Allah onu Misirə sultan etdi. Ən gözəl yeməkləri yedi. Ən gözəl paltarları geydi. Cənnətdə ən gözəl məqamlara nail oldu.

Müsəlman son dərəcə həlim olmalıdır. Əziyyətə səbir edən, çətinliklərə səbir edən, acıya səbir edən olmalıdır. Zəiflik və kədərlənmə haqqul-yakin imanda olmaz.

Rəsulullah (s.ə.v)-i şəhid etməyə cəhd etdilər. Hz. Yusif (ə.s)-ı şəhid etməyə cəhd etdilər. Münafiqin azğın bir niyyəti son hədəfi budur. Allahı zikr edərək gələr. Hz. Əli (r.ə)-i şəhid edən münafiq də Allahı zikr edərək hz. Əli (r.ə)-i şəhid etdi. Bu münafiqlər də belədir, Allahı zikr edərək günahsız qardaşlarımızı şəhid etdilər.

Hz. Musanın əsası, hz. Nuhdan hz. İbrahimə keçən əsadır. Hz. İbrahim də bu əsa ilə bütləri sındırmışdır. Hz. Yusif Misirə gəldiyi zaman bu əsadan istifadə etmişdir. Hz. Musanın bu əsası ən son olaraq hz. Mehdiyə keçəcək.

Hz. Musanın həyatı həmişə əziyyət içində olduğu üçün çox sevirik. Hz. Yusif deyildiyi zaman ağıla ilk zindan gəlir. O əziyyətə səbir göstərməsini sevirik. Hz. Əlinin dəliqanlı olmasını çox sevirik. Heybər qalasının qapısını sökməsi, 17 yerindən yaralanıb vuruşması sevgini qat-qat artırır. Hz. Əyyub sanki sevginin kitabını yazıb, çəkdiyi bütün əziyyətə baxmayaraq, əsla səsini çıxartmır, gözəl şəkildə səbir edir.

Vəzirin həyat yoldaşı hz. Yusifə böhtan atır və neçə il həbsxanada qalmasına səbəb olur. Bu, qadının münafiq əxlaqına sahib olduğunu göstərir.

Vaxtı gələnə qədər hz. Yusifin qardaşları necə ki, Yusifi tanıya bilmədisə, Mehdi də vaxtı gələnə qədər tanınmayacaq.

Hz. Mehdidə bütün peyğəmbərlərin xüsusiyyətlərindən vardır. Hz. Mehdi qarşılaşdığı təzyiqlərə görə hz. Musaya, çəkdiyi əziyyətlərə görə hz. Yusifə bənzəyəcək.

Münafiq ümumi mədəniyyətə çox əhəmiyyət verər, hər şeyi öyrənmək istəyər, dindən də nifrət edər. Onu təkcə din narahat edər, təkcə İslam narahat edər.