Adnan Oktar A9 TV; 23 noyabr 2014

İnsan dünyada çox çətin imtahandan keçər. İnsanlar elə də asan bir şey gözləməsinlər, təəccüblənməsinlər. Başqa cür imtahan olmaz onsuz da. Adam təqaüdə çıxmaq fikriylə yaşayıb, təqaüdçü olaraq ölmək istəyir; elə bir şey olmaz. Möminlər mütləq sarsıdıcı bir imtahandan keçər; əgər həqiqətən iman edirlərsə.

Təhdid nemətdir. Təhdid olan mühitdə İslamı izah etmək ibadətdir. "Təhdid olmasın, mən də ibadət edim" deyir. Elə olduqda ibadətin savabı xeyli azalar. Halbuki, müsəlman çox savab qazanmaq istəyir. Bir milyon savab qazanmaq olduğu halda, niyə bir savaba razı olursan?

Təhdid olmasa belə müsəlman onun olmasını qəlbən istəməlidir. "Kaş ki, təhdid edən biri olsa da daha çox savab qazansam" deməlidir. Peyğəmbərimiz (s.ə.v) həmişə təhdid altında yaşadı; Əbu Cəhilin, Əbu Ləhəbin o dövrün fironlarının təhdidləri altında. Hz. Musa (ə.s) daim Fironun təhdidi altında yaşadı.

Təbliğdə nə olacaq? Əziyyət, məşəqqət, çətinliklər, təhdid olacaq. Bunlar artdıqca təbliğin dəyəri artar, Allahın razılığını daha çox qazanarsan. Məqsədin əgər Allahın rızasını qazanmaqdırsa, rəhmətini qazanmaqdırsa. İki günlük dünya həyatı üçün elə qorxaqcasına, ürkəkcəsinə yaşamaq çox alçaldıcı bir vəziyyətdir.

Deyir ki, "Mən çox xoşbəxt yaşadım, ömrüm boyu heç bir çətinliklə qarşılaşmadım". Bu qazanc deyil ki. Bir sözlə cənnətə gedə bilməz. Allah ayədə: "Yoxsa siz elə güman etdiniz ki, sizdən əvvəlkilərin başına gələnlər sizin başınıza gəlmədən Cənnətə daxil olacaqsınız?" (Bəqərə surəsi, 214) deyir. Müsəlman Allah yolunda mübarizə aparacaq, çətinliklərlə üzləşəcək, zəhmət çəkəcək. Kafirlərə qarşı, münafiqlərə qarşı mübarizə aparacaq.

Münafiqlə mübarizə aparmaq çətindir. Kafirlərlə mübarizə aparmaq çətindir. Allah üçün İslama xidmət etmək asan deyil. Çətinliklərlə qarşılaşacaq. Müsəlmanı gözəlləşdirən də məhz budur. Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in o qədər gözəl olmasının səbəbi çəkdiyi çətinliklərdir.

Müsəlman mütləq əziyyət, çətinlik, zəhmət çəkərək yaşamaq məcburiyyətindədir. Məsələn, Allah üçün kitab yazar, tədqiqatlar aparar, başqa biri isə gəzər, əylənər filan, amma müsəlman çətinlik içində olar. Görərsən ki, əl-üzü çox nurludur, gözəlləşmişdir. Digəri: "Həyatımı yaşayıram" deyir. Bir də görərsən ki, donuqlaşmış, mənasını itirmişdir. Əylənə də bilməz o. Əyləndiyini zənn edər, amma əylənə bilməz.

Əziyyət çəkən adam, çətinlik çəkən adam gözəl olar. Getdikcə gözəlləşir, getdikcə cavanlaşır. Əgər kafir bunu yaşamış olsa, əziyyətə dözməyib əldən düşər. Amma mömin əziyyət çəkməklə cavanlaşıb, gümrah olur. Tamamilə əks təsir göstərər.

Dünya həqiqi deyil, axirət həqiqidir. Bura imtahan yeri olduğu üçün həm cəhənnəm xüsusiyyətləri, həm də cənnət xüsusiyyətləri vardır. Amma mömin ağlını istifadə edərək cəhənnəm xüsusiyyətlərini özündən uzaqlaşdırar, təmizləyir. Cənnət xüsusiyyətlərini ortaya çıxardığı üçün nəfs bir varlıq olaraq özünü göstərir.

Əgər cənnət barədə səthi düşünülsə, insan beyni onu səthi qavrayar və ona səthi inanar. Amma diqqətlə düşünüb qəti şəkildə iman edərsə, bunu etməsi üçün Allahdan özünə lazımi məlumatları verməsini israrla tələb edərsə, cənnət və axirət həyatını aydın şəkildə qavrayar.

Allah axirətə və cənnətə iman etməyin, buna görə hazırlıq görməyin üstündə dayanır. Müsəlman da bu məsələ üzərində ciddi şəkildə dayanmalı və özünü bu istiqamətdə tərbiyə etməlidir. Yəni bunlara qeyri-dəqiq məlumatlarla deyil, qəti məlumatlarla iman etməlidir. Dünya həyatı və cənnət həyatı daim iç-içə olmalıdır.

Gələcək baxımından möminin yeganə hədəfi axirətdir. Axirət möminin sevinci, mükafatıdır. Mömin həmişə cənnətə qovuşmağa ümid bəsləməlidir. Cəhənnəmə getməkdən qorxmalıdır, amma həmişə cənnəti düşünməlidir, fikrini cənnətə verməlidir.

Axirət inancı olmayan insanın içi qaralır, üzü qaralır, ruhu qaralır. Amma axirət inancına sahib insan, ruhuna çox gözəl bir müjdə vermiş olur, sən sonsuzda yaşayacaqsan deyir. O zaman qəlb rahatlıq tapır.

Bizim könlümüz axirətdədir. Bizim könlümüz Rəbbimizin razılığındadır. Vəzifədə, mövqedə deyil.

Heç kəs Allahın dərgahında modabazlıq, lovğalıq edə bilməz. Çoxbilmişcəsinə cavab verə bilməz. Allah onsuz da: "Axirətdə onları danışdırmayacağam'' deyir. Allah: "Susun, danışmayın, oraya alışın deyəcəyəm'' deyir. Allah, “susun” dedikdən sonra, artıq bir daha danışa bilmir. Yəni dili tutulur. Allah artıq dilini iflic edir.

Münafiqin hökmü çox ağırdır. Axirətdə dinsiz belə münafiqdən üstün təbəqədədir.

Axirətdə insan heç nədən bezmir. Elə bir duyğu hissi qəti şəkildə yoxdur. Mömin cənnət nemətini katrilyonlarla görür, yenə bezmir.

Axirətdə mələklərin hamısını görərsiniz. Məsələn, söhbət zamanı necə yanınızda dayanmış, heyrətlənəcəksiniz, təəccüblənəcəksiniz. Haralarda dayanmışlar, necə seyr etmişlər, necə məmnun olmuşlar, necə xoşbəxt olmuşlar, hamsını görəcəksiniz. Allah Öz adına edildiyi üçün çox sevər, bəyənər.

Din dünyanın necə istifadə ediləcəyini göstərən təlimat kitabçasıdır. Axirət və dünya həyatı üçün, nələr etməli olduğumuzu bildirər. Yoxsa biz bilməzdik.