Adnan Oktar A9 TV; 30 dekabr 2014

Müsəlman mütləq əziyyət, çətinlik, zəhmət çəkərək yaşamaq məcburiyyətindədir. Məsələn, Allah üçün kitab yazar, tədqiqatlar aparar, başqa biri isə gəzər, əylənər filan, amma müsəlman çətinlik içində olar. Görərsən ki, əl-üzü çox nurludur, gözəlləşmişdir. Digəri: "Həyatımı yaşayıram" deyir. Bir də görərsən ki, donuqlaşmış, mənasını itirmişdir. Əylənə də bilməz o. Əyləndiyini zənn edər, amma əylənə bilməz.

Deyir ki, "Mən çox xoşbəxt yaşadım, ömrüm boyu heç bir çətinliklə qarşılaşmadım". Bu qazanc deyil ki. Bir sözlə cənnətə gedə bilməz. Allah ayədə: "Yoxsa siz elə güman etdiniz ki, sizdən əvvəlkilərin başına gələnlər sizin başınıza gəlmədən Cənnətə daxil olacaqsınız?" (Bəqərə surəsi, 214) deyir. Müsəlman Allah yolunda mübarizə aparacaq, çətinliklərlə üzləşəcək, zəhmət çəkəcək. Kafirlərə qarşı, münafiqlərə qarşı mübarizə aparacaq.

Əziyyət çəkən adam, çətinlik çəkən adam gözəl olar. Getdikcə gözəlləşir, getdikcə cavanlaşır. Əgər kafir bunu yaşamış olsa, əziyyətə dözməyib əldən düşər. Amma mömin əziyyət çəkməklə cavanlaşıb, gümrah olur. Tamamilə əks təsir göstərər.

"Kaş Allah ağrını yaratmasaydı" deyir. Odun kimi olardın. Tutaq ki, cənnət çayına getdin. Eləcə durub baxarsan. Amma əziyyət çəkmisənsə cənnətin bir çınqılını belə dəfələrlə öpərsən. Bu çox əhəmiyyətli bir mövzu olduğu üçün, Allah da uzun bir ömür verib insanları əziyyətdən keçirir. İnsan bundan sonra normal hala qayıdır.

Müsəlman: “Mən namazımı qıldım, cənnətə gedərəm, bu qədəri kifayətdir” deməməlidir. Cənnətdə yüksək mövqe sahibi olmağı istəməlidir. Dərəcələr var, müsəlman yarışmalıdır. Daha yüksək, daha yüksək, daha yüksə, necə də gözəldir.

Ev nəticədə səni üşüməkdən qoruyar. Öz həbsxanan, dünyadakı həbsxanan. Əgər iman gözüylə baxsan evin, cənnət evlərindən olan bir ev olar. Amma küfr gözüylə baxsan evin, cəhənnəm hücrələrindən olan bir hücrə olar, səni sıxar. Divarları sıxar, hər yeri sıxar, sıxılarsan.

Cənnətin məqsədi sevgidir. Cənnətə getdiyini fərz edək. Çaylar var, meyvə ağacları var, saraylar var, bağlar, bağçalar var, insanlar var, amma sevgi yoxdur. Ora necə bir yer olar? Allah qorusun Cəhənnəm olar. Ora sevgi sayəsində Cənnət olur.

Sevginin olmadığı yer Cəhənnəmdir. Allah Cənnəti iman yurdu olaraq bəzəyir, sevgiylə bəzəyir. Cənnətin ən böyük bəzəyi sevgidir. Allaha olan sevgidir, imandır. Yoxsa biz binalardan ötrü cənnətdə xoşbəxt olmuruq ki. Allahın varlığından ötrü xoşbəxt oluruq.

Allah cənnət əhlinə, istədiyi an təcəlli edərək görünəcək. Bir rəvayətdə; "cümə günləri görünər" deyə bildirilir, amma digər rəvayətlərdən də təcəllisinin tez-tez görünəcəyi aydın olur və möminlərin cənnətdə ən zövq aldıqları nemətin bu olduğu bildirilir.

Kiçik yaşda ölən uşaqlar cənnətdə vildan (yeni doğulmuş uşaq) kimi qalarlar. Orada qaçırlar, əylənirlər, qışqırıb-çığırırlar, oyunlar oynayırlar.

Yarış, Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in məqbul gördüyü, dinin də məqbul gördüyü bir şeydir. Cənnətdə də var; möminlər yarışla əylənirlər. Əylənmək üçün avtomobil yarışı keçirir, qayıq yarışı keçirir, yaxud qaçır, atla yarış keçirir.

Bəziləri təəccüblənir; "Cənnətdə yarış avtomobili necə ola bilər?" yaxud da "Kinoteatr necə ola bilər?". Bu nemətlər onsuz da sənə bir nümunə kimi, bu dünyada bilərəkdən təqdim edilir, tanıdılır.

Səmimiyyət insana baha başa gələr. Əzab çəkər, yorular, hətta bəzi hallarda başı bəlaya da girər. Sən çox yaxşı yaşayırsan. Lazım gələndə mənfəətini güdürsən. Mənfəətini bir körpəni qoruyan kimi qoruyursan. Burada səmimiyyət vardırmı?

Rifah səviyyəsi artdıqca əziyyət çəkən, qəm çəkən insanlar da qalmır. Bu zaman sənətkar də qalmır. Kasıb yaşayan, qəm və əziyyət çəkən insanlar çox gözəl sənət nümayiş etdirərlər. Allah, sevginin dərinləşməsi üçün kədəri, əziyyəti verir. Nə qədər əziyyət çəkərsə, o qədər də sevgini, dərinliyi yaxşı bilir.

Münafiqlə mübarizə aparmaq çətindir. Kafirlərlə mübarizə aparmaq çətindir. Allah üçün İslama xidmət etmək asan deyil. Çətinliklərlə qarşılaşacaq. Müsəlmanı gözəlləşdirən də məhz budur. Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in o qədər gözəl olmasının səbəbi çəkdiyi çətinliklərdir.