Adnan Oktar A9 TV; 10 fevral 2016

Münafiq üçün yaxın ətrafı çox əhəmiyyətlidir. Bunun üçün, kafirlərdən, fırıldaqçılardan, münafiqlərdən, murdar insanlardan özünə həmişə tərəfdaş qazanmağa çalışar. Nə vaxtsa tək qaldıqda, bu murdar insanların ona iş verəcəyini, imkan verəcəyini, yemək verəcəyini düşünər.

Münafiq hər cəhətdən axmaqdır. Lakin şeytan üstünə gələndə, birdən o iblis ruhu gələr. Məsələn, birisi ilə əlaqə yaradacaqsa, telefonla çox sürətlə yazmağa başlayar, çox tez danışmağa başlayar, çox tez pislik etməyə başlayar. Özünü gizləməyi çox yaxşı bacarar. Lakin bunu, şeytanın verdiyi məlumatla edər, öz ağlı bomboşdur. Tamamilə kötükdür.

Münafiqin bütün ömrü fırıldaq, saxtakarlıq, gizlilik, fitnəkarlıq, pislik içində keçər, heç bir hüzurlu anı yoxdur. Lakin bu murdar mübarizə ona həyat kimi gələr, sanki məcburi yaşamalı olduğu bir şey kimidir. Dürüst, normal yaşamağı heç vaxt qəbul etməz.

Münafiqin ən mühüm xüsusiyyəti özünü ön plana çıxartmaq istəyidir. Müvəffəqiyyəti özünə aid etmək istəyər, Peyğəmbər (s.ə.v)-ə aid etməz. Yaxud müsəlmanların lideri kimdirsə, ona aid etməz, özünə aid etməyə çalışar. Özünü şöhrətə mindirməyə çalışar.

Münafiq həmişə önə çıxmağa çalışar. Millətin üstünə çıxar, söhbətin üstünə çıxar. Çoxbilmişdir, hər şeydə qalib gəlmək istəyər. Həmişə onun dediyi olsun istəyər. Bir növ dəli kimi özünü göstərər.

Münafiq pis şeyləri toplayar. Yəni iman və Qurana aid nəsə toplamaz münafiq. Harada hiyləgərlik var, harada küfr əhlinə göstəriş edəcək, harada münafiqlərə özünü tanıdacaq qaranlıq bir yol varsa, gedib onu tapar, onu tapmış kimi edər. Bununla öz təqdimatını ön plana alar.

Münafiq müsəlmanları bəyənməz, özünü çox ucada görər. Özünü çox ağıllı, çox zəkalı görər. Müsəlmanların önündə gedən "möhtəşəm" olduğunu düşünər. Halbuki, Allah onu qətiyyən o mövqedə görmür. Ağlı qıt olduğu üçün, vəziyyətini görə bilmir, sonunda rəzil–rüsvay olur.

Məlumat toplamaq, münafiq üçün pul deməkdir. Münafiq müsəlmanlara dair məlumatı sataraq dolanan bir alçaqdır.

Münafiq, müsəlmanların arasına girib onları yox etməyə çalışan bir iblisdir. İnsanların ən pis nümunəsidir, ən alçaq nümunəsidir. Eləcə də, münafiqlərlə orta zəka səviyyə ilə mübarizə aparılmaq da qeyri-mümkündür. Yəni peyğəmbərlik gözü ilə, vəli dərinliyi ilə mübarizə aparıla bilər. Yoxsa münafiqlər, çox mərhəmətsizdir. Fövqəladə imkanları var, çox şeytani düşünərlər.

Samiri ömür boyu tənha yaşamış və tənha ölmüşdür. Heç bir münafiq xoşbəxt və səadətli mühitdə ölməz. Həmişə sürünərək bir bucaqda ən pis şəkildə ölərlər.

İngiltərə dərin dövləti çox təkəbbürlüdür, eqoistdir. Münafiq alçaqlıq duyğusuna malik olduğu üçün, bu təkəbbürlük, eqoistlik və lovğalığa heyranlıq duyar. Onun eqoistliyini bir filin eqoistliyi kimi görər, özünün eqoistliyini də bir böcəyin eqoistliyi kimi görər, lakin heyran olar. Bunun üçün də, onlara qarşı çox hörmət saxlayar. Küfr əhlinə qarşı, dəlalət əhlinə qarşı, zalımlara qarşı çox hörmət saxlayar.

Allah sevgisinin əldə edilməsi üçün, mütləq əziyyət olmalıdır. Əziyyətin olması üçün də, şeytan olmalıdır. Şeytan da əsasən münafiqlərdən istifadə edər, küfr əhlindən istifadə edər.

Əsil münafiq ruh xəstəsi olar. Əsla imtina etməz. Nə edirsən et, imtina etməz. Əyilər, bükülər, şəkil alar, məxluqatdan olduğu üçün, şeytan olduğu üçün imtina etməz. Lakin bəzi hallarda mömində münafiq əlamətləri çox olar. Hamısından imtina edib normal müsəlman halına gələ bilər.

Münafiq hiyləgərcəsinə, gizli olaraq həmişə müsəlmanları hirsləndirməyə çalışar. Lakin bu ən çox münafiqin özünü əldən salar. Möminə də fayda verər. Allah belə tərsinə işləyən bir sistem yaratmışdır.

Mömin ağılla hərəkət edər. Kədərlənməsi gözlənilən bir hadisədə təvəkkül edər, Allaha güvənər, sevinc içində olar. Onsuz da təvəkkül, bu cür hadisələr qarşısında yanlış reaksiya göstərilməməsinə deyilir.

Münafiqlər danışanda şər danışarlar. Münafiqlər danışanda ya fitnə, ya bəla, ya uğursuzluq, ya döyüş səbəbi, ya sataşma səbəbi, ya vəsvəsə, ya da şeytani vəsvəsəylə şər danışarlar. Mömin bəs necə olar? Həmişə xeyir, həmişə gözəl, həmişə sakitləşdirici, həmişə fitnəni ortadan qaldıran və qəlbdə fərəhlik yaradacaq şəkildə danışar.

Münafiq, münafiqə aid ayələri qətiyyən üzərinə götürməz, ancaq mömin bu ayələrdən dərs alar. Dəhşət və heyrətlə görər bunları, mən nə eləmişəm deyə düşünər, mən münafiq əlamətlərinin içinə batmışam, bataqlığa batmışam, dərhal xilas olum deyər. Tamamilə imtina edər, tamamilə qəlbində buna son qoyar, çünki bəllidir ki, onunla yaşaya bilməyəcək, onsuz da pis olduğunu görmüş olur.

Münafiqlər Allahın qurduğu tələnin puç ediləcəyini düşünərlər. Müsəlmanları zəif görərlər. Mömin İslamın qalib gələcəyinə inanır, münafiq də küfr əhlinin qalib gələcəyinə inanar. Şeytan tərəfinin qalib gələcəyinə inanar. Buna görə də, heç vaxt müsəlmanlara, İslama güvənməzlər.

Möminlər bir-birlərini qoruyub himayə etməklə mükəlləfdir. Quranda himayəçilik sistemi var. Mömin mömini öz oğlu kimi, qızı kimi, qardaşı kimi qorumalıdır.

Birisi: "Lə ilahə illəllah, Muhammədən Rəsulullah" dediyi müddətcə sən onu münafiqliklə ittiham edib, müsəlmanların himayəçilik sistemindən kənara çıxarda bilməzsən. Məsələn, "çıx get, küfr əhlinin yanına get" deyə bilməzsən, haramdır. Sən küfr əhlini qazanmağa çalışırsan, onu da göndərməyə çalışırsan. O zaman küfr əhlini niyə qazanmağa çalışırsan?

Möminlər arasında himayəçilik sistemi var. Bir insana münafiq diaqnozu qoyaraq möminlərin arasından atmaq səlahiyyəti yoxdur. Bu ancaq vəhylə olar.

Mömin nəsihətə açıq olmalıdır. Xətalı olması problem deyil, lakin söz dinləyən olmalıdır. Yəni həyasız, nəzakətsiz olmamalıdır, lovğalıq etməməlidir. Nəzakətiylə Quran ölçüsü çərçivəsində dinləyib: "etməyə səy göstərəcəyəm" deməlidir, edə bilməsə də.

Quranın çərçivəsindən kənara çıxan insanın mühakimə qabiliyyəti yox olar və nəzarətdən çıxar. Mömin şeytanın bu oyununa icazə verməz.

Şeytan insana cürbəcür təsir göstərər. Ən bərbad təsirlərindən biri də durğunluq verməsidir. Mömin bunu iradəsiylə, ağlıyla yox etməlidir.

Münafiq üçün, bir pisliyi gecə etmək çox əhəmiyyətlidir. Bu pislik, bu şeytanlıq gecə üstünə yaxşı şəkildə çökər, əxlaqsızlıq etdiyi üçün, onun üzündəki münafiq damğası daha kəskinləşər, daha pisləşər.