Adnan Oktar A9 TV; 26 fevral 2016

Kədərlənmək, ağlamaq və qışqırıb-bağırmağın olmamasına təvəkkül deyilir. Təvəkküllü insan demək, hadisələr qarşısında sarsılmayan, kədərlənməyən, ağlamayan, məhv olmuş reaksiyası göstərməyən insan deməkdir. Təvəkkül ayələrinin hamısı eyni zamanda yası ləğv edən ayələrdir.

Münafiq hiyləgərcəsinə, gizli olaraq həmişə müsəlmanları hirsləndirməyə çalışar. Lakin bu ən çox münafiqin özünü əldən salar. Möminə də fayda verər. Allah belə tərsinə işləyən bir sistem yaratmışdır.

Əsil münafiq ruh xəstəsi olar. Əsla imtina etməz. Nə edirsən et, imtina etməz. Əyilər, bükülər, şəkil alar, məxluqatdan olduğu üçün, şeytan olduğu üçün imtina etməz. Lakin bəzi hallarda mömində münafiq əlamətləri çox olar. Hamısından imtina edib normal müsəlman halına gələ bilər.

Mömin Allah ilə diqqət çəkər, imanıyla, İslamla, Quranla diqqət çəkər. Münafiq isə, boş işlərlə diqqət çəkməyə çalışar. Diqqət çəkməyə çalışdığı dəyərsiz şeylərlə alçaldığını anlamaz, hələ də davam edər.

Bir şeyin ziddi olmadıqda doğru olan necə ortaya çıxa bilər? Şeytan olmayacaq, nəfs olmayacaq və biz imtahan olacağıq? Gözəli və doğru olanı görəcəyik? Bu qeyri-mümkündür. Yüksək sevgini əldə etməyimiz qeyri-mümkündür, yüksək ağlı əldə etməyimiz qeyri-mümkündür. Uşaq dövrümüzdəki kimi qalarıq, təkmilləşmərik.

Bir insan nəfsini dəli kimi müdafiə edirsə, bu əqli xəstəlikdir. İnsan orada dayanmalıdır, Allaha sığınmalıdır. "Mən necə bu qədər anormal bir insan ola bilərəm?" deməlidir. Qarşı tərəfi ağıllı şəkildə dinləməlidir. Müsəlman, yaxşı işlər görməyi əmr edib, pis əməlləri qadağan etməyə meyillidir. Buna görə də ağlı çox gözəl inkişaf edər.

Ağıl Allahdan bir nurdur, insana Allah tərəfindən ilhamla verilir. Öz-özünə ağıl meydana gəlməz. Allah ağlı alsa bir anda donub qalarsan, bəsirətin qapanar, lal olub belə baxarsan.

Münafiqlər Allahın qurduğu tələnin puç ediləcəyini düşünərlər. Müsəlmanları zəif görərlər. Mömin İslamın qalib gələcəyinə inanır, münafiq də küfr əhlinin qalib gələcəyinə inanar. Şeytan tərəfinin qalib gələcəyinə inanar. Buna görə də, heç vaxt müsəlmanlara, İslama güvənməzlər.

Münafiqlər danışanda şər danışarlar. Münafiqlər danışanda ya fitnə, ya bəla, ya uğursuzluq, ya döyüş səbəbi, ya sataşma səbəbi, ya vəsvəsə, ya da şeytani vəsvəsəylə şər danışarlar. Mömin bəs necə olar? Həmişə xeyir, həmişə gözəl, həmişə sakitləşdirici, həmişə fitnəni ortadan qaldıran və qəlbdə fərəhlik yaradacaq şəkildə danışar.

Şeytan insana cürbəcür təsir göstərər. Ən bərbad təsirlərindən biri də durğunluq verməsidir. Mömin bunu iradəsiylə, ağlıyla yox etməlidir.

Yas tutmaq Qədim Şumerlərin, Akkadların, Xetlərin, bütpərəst qövmlərin, Qədim Misirin tətbiqidir, Quranda bir çox ayə və hədislərlə qadağan edilmişdir. Allaha təvəkkül etməyə zidd davranışdır.

Mömin şən olmalıdır, şövqlü olmalıdır. Bir şeyə görə kədərlənirsə, sıxılırsa, beyninə salırsa, artıq bədən özünü qorumaq, ondan xilas olmaq üçün özünü uyutmaq istəyər. Lakin mömin şən olarsa vücudu uyumaq istəməz, həyatı yaşamaq istəyər.

Quran çox sadə bir Kitabdır. Lakin fövqəladə bir ağıl Quranı büsbütün əhatə etmişdir

Mömin şən olmalıdır, sevincli olmalıdır. İnsan zəif yaradılmışdır, ayə var. Sən zəif bir varlığı gecə-gündüz kədərləndirsən, qorxutsan, narahat etsən, ümidsizliyə salsan, şövqünü yox etsən, həyəcanını yox etsən, əqli sağlamlığını korlasan, bədən tarazlığını da pozarsan.

Həmişə ağlamağı, yas tutmağı təşviq edirlər. Millət olaraq çürüyərik, bu çox təhlükəlidir. Mömin ağlamamalıdır, küfr, dəccal tərəfdarları ağlasın. Mömin gülməlidir, şən olmalıdır. İmanlı millətimizi kədərlə, yasla, qorxuyla, ümidsizliklə, sıxıntıyla, əsəb pozğunluğuyla və ruhi xəstəliklərlə çürütmək istəyirlər. Buna icazə verməyək.

Nəşə, sevinc, həyəcan və gözəllik hər yeri bürüyəcək. Biz cəhənnəm pisliyi istəmirik. Cənnət gözəlliyi, cənnət sevinci istəyirik. Mömin heç bir hadisədə Allaha üsyan etməz. Hər şeydə Ondan razı olar. Hər şeydə xeyir görər, hər şeydə təvəkkül edər.

Ağlamaq nə deməkdir? "Ey Rəbbim, sənin bu etdiyini mən bəyənmədim" deyirsən. Bu günahdır, üsyandır, tüğyandır, olmaz belə şey. Bilmədən edirsə bu ayrı, lakin bilərək edirsə küfrə düşər Allah qorusun.

Dəccal hüzn, əzab və iztirab gətirər. Cəmiyyətin ümidsizlik, yas içində olmasını, Allaha güvənməməsini, Allahı sevməməsini təlqin edər. "Sizi Allah yaratmadı, təsadüfən yarandınız" deyər. Biz də hər şeyi Allahın yaratdığını, nizam verdiyini, sevginin, gözəlliyin, sevincin əsas olduğunu söyləməklə mükəlləfik və edirik.

Din sevincdir, xoşbəxtlikdir, gözəllikdir, keyfiyyətdir.

Allaha təvəkkül edilmədiyi zaman, qorxu və kədər, şirkin cəzası olaraq insana verilər.

Münafiqin gözünə, ruhuna, bədəninə heyrətamiz hakimiyyəti var. Müsəlman belə deyil. Məsələn, müsəlmanın səhv etdiyi ortaya çıxdıqda xəcalət çəkər, qıpqırmızı olar. Münafiq ağlasığmaz dərəcədə soyuqqanlıdır, bədən idarəsi, sinir idarəsi, psixoloji idarə münafiqdə heyrətamiz dərəcədədir, heç vaxt anlaya bilməzsən.

Münafiq şeytani zəkaya sahib olar. Buna görə də, fövqəladə dərəcədə eqoist olar. Yəni münafiqə görə sadəcə özü vardır, bir də aciz gördükləri, ağıllarının zəif olduğuna inandıqları.

Qadının şeytani varlıq olduğu, ona gözəl paltar verilməməli olduğu, çölə çıxmasının qadağan olduğu kimi hökmlər mövhumatçılıqda var, İslamda yoxdur.

Münafiq hiyləgərliyindən, gizliliyindən mühüm silah kimi istifadə edər. Gizli vurar, gizli hücum edər, lakin onun öhdəsindən gələn ağıl, çox heyrətamiz ağıldır, inkişaf etmiş ağıldır. Orta zəka səviyyəsi ilə münafiqin öhdəsindən gəlmək olmaz. Böyük ağıl və böyük iman lazımdır.

İslam aləmi məhv olmuş vəziyyətdədir, lakin ənənəvi təbəqə bunu anlamır. Daha xurafatçı olmaqla xilas olacağını zənn edir, qərq olduğu sistemi daha da təkmilləşdirərək nicat tapacağını düşünür. Daha ənənəvi, daha qorxunc görünüşə girmək istəyirlər.