Adnan Oktar A9 TV; 18 iyun 2016

Şeytan elektron yığını kimi münafiqin içini və çölünü, hər yerini bürüyər. Şeytan bədəninə nüfuz edər. Yəni bədən sahibi olmuş şeytana dönər. Münafiqin öz ruhu ölər, sadəcə şeytanın ruhu qalar orada.

Münafiqdə özünün üstünlüyünü sübut etmə səyi ömür boyu bitməz. Azğın manyakdır. Şeytani ruhla, həmişə özünü üstün göstərməyə çalışır.

Münafiqlər Peyğəmbərimiz (s.ə.v) dövründə döyüşə çıxmamaq üçün; “hava istidir” və ya “evlərimiz açıq qaldı” deyərək haşa Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in bunları düşünə bilmədiyini eyham edirdilər. Münafiqlər bu sözləriylə, şeytanın, haşa Allahdan daha yaxşı bildiyini iddia etməsi kimi Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-dən üstün olduqlarını iddia edirdilər.

Münafiqlər əvvəlcə peyğəmbəri məğlub etməyi məqsəd qoyurlar. Sonra peyğəmbərin sevdiklərini məğlub etməyə çalışırlar. Peyğəmbərləri şəhid etmələrinin səbəbi də budur, məğlub etmə istəyindən qaynaqlanmışdır. Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in əleyhinə o qədər söhbətlərin səbəbi də yenə eyni məğlub etmə arzusu idi.

Münafiqlər eqoist olduqları üçün haşa Allahı məğlub edən olmaq istəyərlər. Şeytanın xüsusiyyəti nədir Quranda baxdığımız zaman? Haşa Allahı məğlub edən olmaq. Münafiqlər də həmişə haşa öz aləmlərində Allahı məğlub etmək əzmindədirlər.

Münafiqlər dəhşətli dərəcədə təkəbbür hissi içindədir. Haşa özlərini Allahdan böyük hesab edərlər.

Münafiqdə manyaklık tərzində həm azğın ruh var, həm də oğurluq ruhu var. Bütün münafiqlərdə bu var, ortaq xüsusiyyətləridir.

İslamın hakimiyyətinin sirri münafiq zehniyyətin yox olmasındadır.

Münafiqlər həmişə əxlaqsız və alçaqdırlar. Mömin xoş niyyətlə gözəl bir şey söylədiyi zaman, ona namərdcə və alçaqca cavab verər, şərəfsiz formada cavab verər. Normal danışmaq qeyri-mümkündür.

Münafiq öz aləmində peyğəmbəri nəzarəti altında saxlamaq istəyər, öz rəhbərliyi altına almaq istəyər. Peyğəmbərin özü kimi düşünməsini, özüylə danışmasını, öz yanında olmasını, onun fikirlərinə görə məsələləri qiymətləndirməsini istəyər.

Münafiqdən düzəlmə görünüşləri böhran şəklində görünər. Müvəqqəti olaraq, düzəldiyini göstərər, lakin sonra yenidən azğınlaşar. Yenə düzəldiyini söyləyər. Mömin də inanar ona; baxıb düzgün, tərbiyəli, hörmətli insan zənn edər. Yenidən böhranı seçər, yenidən azar münafiq. Bu fasiləsiz olaraq davam edər, ta ki, həlak olana qədər.

Münafiq, müsəlmanlarla həmişə əlaqə və dialoq içində olmaq istəyər. Demaqoqluq üçün, mübahisə üçün, qarışıqlıq üçün, müsəlmanlara şübhə vermək və böyüklüyünü sübut etmək üçün belə zamana ehtiyacı var.

Münafiq eqoist olduğu üçün sırf öz mənfəəti üçün yaşayar. Öz böyüklüyü, öz eqoistliyi, öz əzəməti üçün yaşayar. Başqaları üçün yaşamaq istəməz.

Münafiq, müsəlmanı, həmişə bir şey almaq, zərər vermək lazım olan varlıq kimi görər. Buna görə də, oğurluq bütün münafiqlərdə kök salmış bir sistemdir.

Münafiq eqoist və xəsisdir. Müsəlmana nəsə qazandırmaq deyil, həmişə müsəlmandan nəsə almaq, qopartmaq istəyər.

Münafiq əlamətlərindən danışarkən möminlərə, xüsusilə təqva sahibi möminlərə danışırıq ki, ruhlarında kir, pas varsa, bu cür anormallıqlar varsa, dərhal düzəltsinlər, bu xəstəlikdən xilas olsunlar.

Münafiq ani dəyişkəndir. Normal danışarkən birdən-birə itə dönər. İtə dönərkən birdən-birə insana dönər, insana dönərkən birdən-birə əqrəbə dönər, əqrəbə bənzəyərkən birdən-birə buqələmun kimi forma alar, hər rəngə daxil olar. Tam tipik şeytan obrazıdır. Bunun üçün Allah, "Necə də döndərilirlər?" deyir. Yəni haldan-hala düşürlər.

Münafiqlər peyğəmbərə və peyğəmbərin sevdiklərinə ağlasığmaz dərəcədə kin və nifrət bəsləyərlər. Bu kin və qəzəbləri münafiqləri çökdürər, məhv edər.

Müsəlmandan nifrət etmək, münafiqin birinci əlamətidir. Münafiq ruhi xəstədir.

Münafiq inzivaya çəkilərək tək qalıb qaranlıqda o fitnəsini, əxlaqsızlığını edər. Xəbər hara gedəcəksə xəbəri çatdırar. Yaxud necə bir tələ quracaqsa bu şeytani dərinliyi əldə etməyə çalışar.

Başqa birinin təriflənməsi, başqa birinə dəyər verilməsi, başqa birinin sevilməsi münafiqi pərişan edər. Ağlasığmaz dərəcədə əzab çəkər. Həmişə özü öndə olmaq istəyər. Bu Quranda Yusif hekayəsində bildirilən, hədislərdə və tarixdə də gördüyümüz münafiq obrazıdır.

Münafiq, bir möminin müvəffəqiyyətini gördüyü zaman böyük əzab çəkər, lakin bu hər hansı insanın dayanacağı əzab deyil. Lakin münafiqin heyvani bədən müqaviməti var. Allah əzab çəkməsi üçün onu yaradar, yəni əzaba dözümlüdür. Çox şiddətli əzab çəkər, lakin müqavimət göstərər, buna dözümü güclüdür münafiqin.

Münafiq, digər möminlərin və imamın müvəffəqiyyətinə dözə bilməz. Onun ən çox canını yandıran hadisə budur. Bir; peyğəmbərin, imamın müvəffəqiyyəti, iki; peyğəmbərə yaxın olan insanların müvəffəqiyyəti münafiqə çox iztirab çəkdirər.

Münafiqdə peyğəmbərə və müvəffəqiyyətli möminlərə qarşı dəhşətli dərəcədə həsəd var. Hz. Əli (r.ə)-i şəhid etmələrinin də səbəbi, hz. Əli (r.ə)-in müvəffəqiyyətini qısqanmalarıdır. Çünki özləri ön plana keçmək istəyiblər.

Münafiq həmişə bir gün müsəlmanların dağılacağına, məğlubiyyətə uğrayacağına görə planını qurar. Lakin əksinə müvəffəqiyyət xəbərləri gəldikcə münafiq qıvrılmağa başlayar, canı çox yanar. Müsəlmanın gücü, müvəffəqiyyəti, sağlamlığı, səhhəti, aktivliyi, şöhrəti münafiqə çox iztirab verər, onu yandırıb-yaxar.