Adnan Oktar A9 TV; 12 may 2016

Münafiq narahatlıq yaradacaq bir mövzunu çox asanlıqla tapar. Ən sakit mühitdə belə birdən-birə fitnə, əxlaqsızlıq çıxardar. Dəhşətli dərəcədə murdardır münafiq.

Münafiqlər küfrü hər şeyə hakim gördükləri üçün, onlara hörmətlə baxarlar. Möminləri də bu ağılsız düşüncələriylə öz aləmlərində zəif görərlər, lakin həmişə də qalib gələnlər möminlər olar. Güvəndikləri küfr, həmişə əzilər və alçaldılar.

Münafiq fitnə kimi görünər, lakin möminlərə faydaları savab və inkişafı cəhətdən saymaqla bitməz. Möminlərin həmişə oyanıq olmalarını, Quranı çox yaxşı anlamalarını və həyata keçirmələrini təmin edər.

Müsəlman, münafiqə qarşı həmişə oyanıq olduğu üçün, həm ağlı inkişaf edər, həm mübarizə əzmi inkişaf edər, həm də savabı çox olar.

Rəsulullah (s.ə.v) dövründə də insanlar deyirdi; "evim açıqdır, gələ bilmərəm". "Həyat yoldaşım var, ərim var". Halbuki vicdanən bilirlər. Ərin, o da müsəlman olsun, o da gəlsin. Övladın, o da müsəlman olsun, o da gəlsin. Övladını da İslama qazandır, həyat yoldaşını da İslama qazandır, özün də İslama xidmət et.

Münafiqin çox faydası var; möminlərdə ağlı açar, mübarizə əzmini artırar, diqqətli olunmasını təmin edər, küfrə qarşı güclü olmağı təmin edər. Yoxsa mömin arxayınçılıq içində olar, tənbəlləşər. Lakin münafiq sayəsində həmişə çox diqqətli, sayıq və oyanıq olar.

Münafiq həmişə davakardır. Dalaşmaq və etiraz etmək mövzu axtarar. Bir münafiqin xüsusiyyətini buradan anlaya bilərsiniz. Dərhal bir şeyə etiraz etmək istəyər, dərhal dalaşmaq, anarxiya ruhu içərisindədir.

Münafiqin qəlbindəki nifrət qətiyyən bitməz. Çox əxlaqsız və alçaqdır. “Sakitləşdi” deyilən dövrdə yenə bir alçaqlıq edər. Müsəlmanların göz açdırmamaları və çox diqqətli olmaları lazımdır, ibadət olaraq.

Münafiq öz mənfəətinə zidd düşən bir vəziyyət olmadıqda sakit olar. Lakin öz nəfsi və mənfəətləriylə zidd düşülən vəziyyətlərdə, o anarxist, dəli ruhu, o şeytani ruhu dərhal ortaya çıxar.

Münafiqlər çox zəkalı və şeytani olarlar. Narahatlıq yaratmaq onların ən mühüm xüsusiyyətidir. Heç rahat dayanmazlar. Münafiq həmişə narahatdır, ətrafına da narahatlıq saçar.

Dərin dövlətlər çox hiyləgər olar. Münafiqi də dərhal gözündən tanıyar onlar. Allahın hikmətidir, bir-birlərini tez taparlar.

Dərin dövlətlər həmişə münafiq xarakterli insanlardan istifadə edərlər. İmanı zəif, ağlı zəif lakin şeytani zəkaya sahib tiplərdən istifadə edərlər.

Münafiqlər zalım, anarxist ruhlu, psixopat, davakar, sevgisiz, kinli, manyak ruhlu kimsələrdir. Buna görə də münafiq heç vaxt sakitləşməz.

Münafiqlərin üslubları çox lovğadır. Sayğısız və özünü bəyənən olmaq, onlar üçün mühüm məsələdir. Natiqlik etmələri də həmişə lovğa formadadır.

Münafiq boş işlərlə vaxt keçirər, öz səfasına aid işlərlə vaxt keçirər. İstəsə İslama xidmət edər. İnternetdən də xidmət edər, şifahi şəkildə də xidmət edər, hər cür xidmət edər. Lakin pul versən bunu edər, mənfəəti olsa. Lakin mənfəəti olmadıqda etməz.

Münafiq İslama xidmət etməyi heç xoşlamaz. Hər söz onun ciyərinə sıxılmış güllə kimi iztirab verər. Lakin sırf müsəlmanlara şirin görünmək üçün, öz aləmində diqqət çəkməmək üçün, hiddətlə özünü yenə bir az xidmət edirmiş kimi göstərər.

Münafiq yaxşılıqdan anlamaz. Müsəlmanlara olan qəzəbi heç vaxt dinməz. Kini həmişə içindədir, gizlədə bilməz. Balaca səbəb gördüyü zaman dərhal psixopatlığını, o anarxist ruhunu, azğın və dəli ruhunu dərhal göstərər. Lakin müsəlman belə deyil. Müsəlman məmnundur, əmin-amanlığa nail olmuşdur.

Mömin mutmain olar, səbirli olar, qənaətcil olur. Fitnədən qaçar, xaosdan qaçar. Gərginlik olmasın, ortalıq dinc olsun məntiqində olar. Münafiq belə deyil, həyasızdır, dəli xasiyyətlidir, nə olacağı onu maraqlandırmaz, dəlisov mənfəəti üçün təcavüzkarlaşar, həyasızlaşar, azğınlaşar. Şeytan kimi anarxistdir ruhu.

Müsəlmanlar homoseksuallığa qarşıdır, darvinizmə qarşıdır, lakin münafiq onları vəli və dost tutar. Harada dərin dövlət mənsubu vardırsa və ya harada bir hiyləbaz vardırsa, harada həyasız bir ədabaz vardırsa, harada İslama pislik etmək istəyən murdar insanlar vardırsa gedib onları tapar münafiq.

Münafiq eyni zamanda ov iti kimidir. Yəni küfrün ən murdar adamlarını o tapacağı üçün, onun tapdığını müsəlman tutub elmlə, irfanla təsirsiz hala gətirər. Müsəlman onları haradan tapsın ki? O, şeytani güclə, o qoxunu hiss edər.

Münafiqə nəsə söyləmək mümkün deyil. Yaxşılığı əmr etmək, pislikdən çəkindirmək də mümkün deyil. Məsələn; "bu pis əməli etmə" deyə bilməzsən münafiqə. Lovğalıq edər, hiyləgərlik edər, o anarxist azğın ruhunu ortaya çıxardar. Lakin çox məharətlə izah edilə bilər, dolayı yol ilə izah edilə bilər.

Peyğəmbərimiz (s.ə.v) münafiqlərə heç vaxt toxunmamışdı. Üç yüzə yaxın münafiq vardı; toxunmurdu. Onların yollarını kəsirdi, yollarını bağlayaraq zərərsizləşdirirdi. Əks halda müsəlmanların başına çox böyük bəla olardılar. Lakin çox məharətlə onları idarə etdi, İslama faydalı hala gətirdi.

Münafiqlik bir nöqtədə deyil, hər nöqtədə xülasə şəkildə, qısa-qısa təsvir edilsə qəlbində xəstəlik olan, münafiqliyə meylli olan düzələr. Həmçinin əsil münafiqin də müəyyənləşdirilməsini təmin edər.

Peyğəmbər (s.ə.v)-in üstündə minlərlə məsuliyyət var. Münafiqlər düşməndir, kafirlər, müşriklər düşməndir. Düşmənlərinin sayı-hesabı yoxdur, çox çətin bir həyat yaşayır. Belə bir mühitdə Peyğəmbər (s.ə.v)-ə qarşı çox diqqətli olmaq lazımdır.

Müddəssir surəsinin 23-cü ayəsində Allah münafiq üçün deyir; "sonra bir baxdı" pis bir baxış, "sonra üz-gözünü turşutdu", məsələn, qəzəbli, hirsli və ya üzünü qırışdırır, yəni pis üz göstərir. Bunu Peyğəmbər (s.ə.v)-i narahat etmək üçün edir. Bir münafiq əxlaqsızlığıdır bu.