Adnan Oktar A9 TV; 19 may 2016

Münafiqlər etdikləri o qədər əxlaqsızlığa baxmayaraq, özlərini dürüst, təmiz qəlbli, yaxşılığın simvolu kimi görərlər.

Peyğəmbər (s.ə.v) İslamın mənfəətini, qurtuluşunu, xeyrini düşündüyü halda; münafiqlər, Peyğəmbər (s.ə.v)-i həmişə onlara haqsızlıq edən mövqeyində göstərən alçaqlardır.

Hər münafiq çox ağıllı, çox dürüst, çox yaxşı insan olduğu qənaətindədir, bu çox mənalıdır. Eləcə də, özünü yaxşılığın simvolu kimi görər. Halbuki həmişə alçaqlıq, əxlaqsızlıq edər.

Münafiq Allaha qarşı qəzəblidir. Peyğəmbər (s.ə.v)-ə qarşı qəzəblidir. Peyğəmbər (s.ə.v)-i qısqanar, həsəd aparar. Allahın ona verdiyi nemətləri, imkanları onun əlindən almağa çalışar öz aləmində. Hüzurunu pozmağa çalışar, onu narahat etməyə çalışar. Öz aləmində qorxutmağa çalışar. Xəbər kanallarını bağlamağa çalışar. Tənqid etməsinə mane olmağa çalışar. Sevdikləriylə əlaqə yaratmasına mane olmağa çalışar. Hüzurlu yaşamasına mane olmağa çalışar.

Münafiqin məqsədi müsəlmanların tezliklə dağılmasıdır. Çünki özü gedə bilmədiyi üçün, müsəlmanlar dağıldığı zaman gedə biləcəyinə inanır.

Münafiqdə dava eşqi deyə bir məsələ yoxdur. O gələcəyini, dünyasını, rahatlığını düşünər. Peyğəmbər (s.ə.v) İslamın yayılmasını, İslamın hakim olmasını, müsəlmanların rahat olmasını, təhlükəsizlik içində olmasını, zəngin olmasını düşündüyü halda, münafiq öz pis, eqoist, iyrənc mənfəətlərini düşünər.

Mömin digər möminin xoşbəxtliyindən xoşbəxt olar. Münafiq möminin sevincindən iztirab çəkər və həmişə ədalətsizlik olduğunu iddia edər.

Münafiq möminləri kədərləndirməyə çalışarkən möminlər daha sağlam, daha bərəkətli, daha zəngin olarlar. Münafiqlər çökər, möminlər həmişə güclənər.

Münafiq çox şeytanidir. Özünü ucaltmağı və üstün göstərməyi qarşısına məqsəd qoyarkən, Peyğəmbər (s.ə.v)-i də xəcalətli etməyi qarşısına məqsəd qoyar.

Möminlərin sevincini, hüzurunu, şən olmasını aradan qaldırmaq münafiqin əsas məqsədidir. Bunu şeytanın təhriki ilə edər. Gecə-gündüz müsəlmanları gərgin, çətin bir mühitdə qoymaq istəyər ki, müsəlmanlar zəifləsin. Lakin məqsədinə nail ola bilməz, Allah bəlanı ona verər.

Münafiqin öz dar dünyasında mənfəətpərəst qaranlıq bir fəlsəfəsi var.

Münafiqlərə həmişə xəstəliklər, dərdlər gələr. Allah onları çürüdər, içlərini də yandırar. Möminlərə də bu şəfa kimi gələr. Münafiq mömini kədərləndirməyə çalışdıqca, mömin daha yaxşı hala gələr, daha sağlam, daha bərəkətli, daha zəngin olar.

Münafiq müşrikin ən inkişaf etmiş, ən şiddətli olanıdır. Kafirin ən azğın olanıdır münafiq. Klassik müşrikdən, bilinən müşrikdən qat-qat irəlidir münafiqin müşrikliyi. Çünki münafiq hər şeyi özünün etdiyini və hər şeyi başqalarının etdiyini düşünər. Əşyanın gücünə inanar, insanların gücünə inanar, hadisələrin gücünə inanar, cəmiyyətin gücünə inanar. Cəmiyyət onun üçün ilah kimidir.

Mən etdim demək Allaha böhtan atmaqdır. Allah ayədə; "atdığın vaxt sən atmadın, Mən atdım" deyir. Ona elə göstərilir. Mömin şirkdən şiddətlə qaçmalıdır, ömrü boyu ən diqqətli olacağı mövzuların başında şirk gəlir.

Sıxılmaq da, kədərlənmək də şirkdən meydana gələn narahatlıqlardır.

Səbir şirkə qarşı dərmandır.

Təvəkkül etməmək nədir? Şirkdir. Acı niyə olur? Şirk qoşduğu üçün Allah tərəfindən ona cəza. Nağd cəza.

Allaha təvəkkül edilmədiyi zaman, qorxu və kədər, şirkin cəzası olaraq insana verilər.

Gizli şirkdən xüsusilə çox uzaq olmaq lazımdır. "Din Allahın olana qədər" demək budur, yəni şirkdən təmizlənmiş olaraq, saf, xalis olaraq Allaha təslim olmaqdır.

Mömin münafiqlər mövzusunda olduqca rahat olmalıdır. Əks təqdirdə haram olar, çünki şirk olar. Yəni, ciddiyə aldığı zaman, onlardan həqiqətən qorxub narahat olduğu zaman bu şirk olar. Çünki bütün güc Allaha məxsusdur.

Müsəlmanların səhvi bu olur, şeytanın müstəqil güc olduğuna inanırlar. Bu onsuz da şirk olur. Münafiqin müstəqil güc olduğuna inanır, bu da şirk olmuş olur. Çünki münafiqin etdiyi hər əməl taleyində bəllidir. Allah tərəfindən yaradılar.

Biz Allahdan razıyıq. Allahın etdiyi hər şeyi hikmətlə və gözəl etdiyinə inanırıq. Şəhidlərimizlə də fəxr edirik. Yas tutmuruq, matəmə girmirik. Bunun da şirk olduğunu bilirik. Heç kim, bizi belə çirkin günaha, harama dəvət etməsin.

Dəccal dindarlıq iddiası, şirk dini və xurafatlarla ortaya çıxar. Dəccalın təqdim etdiyi xurafat dini marksizm kimi, darvinizm kimi tiryək təsiri göstərər.

İslam adından sevgisiz, zorakılığa əsaslanan bir dünya modelini müdafiə edənlər İslamı deyil, müşrik sistemi müdafiə edirlər. Müşrik sistem ilə İslam eyni deyil.

Münafiqlər ən başda Rəsulullah (s.ə.v)-dən şüphələnirdilər. Hər an əleyhlərində bir şey edəcək deyə Ondan qorxurdular. Heç bir hökmünə etibar edə bilmirdilər. Peyğəmbər (s.ə.v)-in hər hökmünə şübhə ilə baxırlar. Şübhəci olar münafiq.