Adnan Oktar A9 TV; 27 fevral 2016

Münafiqin "azad" olma düşüncəsi vardır, İslamda olan intizam onun xoşuna gəlməz. Hər gün namaz qılmaq, oruc tutmaq, zəkat vermək münafiqi bezdirər. O bunlardan xilas olacağı günün həsrətindədir.

Münafiqlər elçidən yana olduqlarını söyləyərlər. Lakin əslində həmişə küfr əhlinin yanındakı həyatlarına hazırlıq görərlər. Ağılları həmişə küfr əhlinin yanındadır. Bir gün küfr əhlinin arasında necə yaşayacaqlarını düşünərlər.

Münafiq macəradan, pislikdən, təhlükədən, riskli işlərdən çox xoşlanar, macərapərəstdir. Macəra onun üçün imtina edilməzdir. Məsələn, ölkələri gəzər, bir yerdən qaçar, bir yerdə tutular. Münafiqin bütün ömrü murdarlıq içində keçər.

Müsəlmana yaraşan, dürüst həyat tərzi münafiqə çox darıxdırıcı və anormal gələr. Bəlalı, təhlükəli həyat münafiqin xoşuna gələr. Buna görə də, küfr əhlin arasından özünə həmişə həmdəm, dost ətrafı əldə etmək istəyər münafiq. Onlara həmişə yaltaqlıq edər. Bir gün gedəcəyi üçün, onlara şirin görünərək əl altında onları hazır tutmağa çalışar.

Münafiqlər Allahın qurduğu tələnin puç ediləcəyini düşünərlər. Müsəlmanları zəif görərlər. Mömin İslamın qalib gələcəyinə inanır, münafiq də küfr əhlinin qalib gələcəyinə inanar. Şeytan tərəfinin qalib gələcəyinə inanar. Buna görə də, heç vaxt müsəlmanlara, İslama güvənməzlər.

Münafiqin zəkası çox itidir, lakin axmaqlığı dəlilik dərəcəsindədir. Çox ağılsızdır. Məsələn, bir şeyi açıq-aşkar edər, görülmədiyini zənn edər. Yalan danışar, kimsənin bilməyəcəyini zənn edər. Dəlisov dəvəquşu siyasəti vardır münafiqdə. Başını quma basdıraraq görülmədiyini zənn edər.

Küfr əhli münafiqə çox sahib çıxar. O da sahib çıxılacağını bildiyi üçün oradan özünə zəmanət payı ayırar. Lakin küfr əhli də, təbii ki, öz mənfəəti üçün istifadə etdikdən sonra münafiqi əzər. Münafiq bundan da xəbərdardır, yəni bir gün oradan da qovulacağını, it kimi alçaldılacağını bilir.

Birisi: "Lə ilahə illəllah, Muhammədən Rəsulullah" dediyi müddətcə sən onu münafiqliklə ittiham edib, müsəlmanların himayəçilik sistemindən kənara çıxarda bilməzsən. Məsələn, "çıx get, küfr əhlinin yanına get" deyə bilməzsən, haramdır. Sən küfr əhlini qazanmağa çalışırsan, onu da göndərməyə çalışırsan. O zaman küfr əhlini niyə qazanmağa çalışırsan?

Münafiq şeytani zəkaya sahib olar. Buna görə də, fövqəladə dərəcədə eqoist olar. Yəni münafiqə görə sadəcə özü vardır, bir də aciz gördükləri, ağıllarının zəif olduğuna inandıqları.

Müsəlman küsməz. Qəlb həmişə Allah ilə birlikdədir. Dünya qısamüddətli kursdur, qısamüddətli təhsildir. Burada nə göstəriş edilər, nə ağıllı olma iddiası, nə də zəkalı olma iddiası, heç nə edilməz. Dünya kosmosdan baxıldıqda toz kimidir. Bir qədər də uzaqlaşdıqda heç görünmür. Tozun içində, tozun tozudur insan. Aciz varlıqdır. Nəyindən ötrü təkəbbür edirsən? Ölüb gedəcəksən.

Münafiq, müsəlmanı bəyənərsə, küfr əhli onu bəyənməz. Küfr əhlinin bəyənməsi üçün, özünü həmişə küfr əhlini bəyənən kimi göstərər. Onun kitabını bəyəndiyini göstərər, yaxud məqaləsini bəyəndiyini göstərər. Münafiqlərin bir müsəlmanın məqaləsini təriflədiyini görmək, elə də mümkün deyil. Həmişə küfr əhli, həmişə küfr əhli. Lakin şərəfsiz olduğu üçün, bundan utanmaz, açıq-aşkar edər.

İngiltərə dərin dövləti çox təkəbbürlüdür, eqoistdir. Münafiq alçaqlıq duyğusuna malik olduğu üçün, bu təkəbbürlük, eqoistlik və lovğalığa heyranlıq duyar. Onun eqoistliyini bir filin eqoistliyi kimi görər, özünün eqoistliyini də bir böcəyin eqoistliyi kimi görər, lakin heyran olar. Bunun üçün də, onlara qarşı çox hörmət saxlayar. Küfr əhlinə qarşı, dəlalət əhlinə qarşı, zalımlara qarşı çox hörmət saxlayar.

Qəlbində xəstəlik olan, qürur nümayiş etdirər, eqoistlik edər, təkəbbürlənər. Təkəbbürü qiymətli bir ibadət kimi görür. Halbuki şeytanın sözü ilə etdiyindən xəbərsizdir. Şeytani şəkildə fəaliyyət göstərdiyini görə bilmir.

Münafiqlər dünyada təkəbbür göstərərlər. Qudurub azarlar, lakin axirətdə Allahın hüzurunda, haşa, bu cür çoxbilmişlik, intellektuallıq və hiyləgərlik etməyə gücləri qalmaz.

Peyğəmbərimiz (s.ə.v) dövrünün münafiqləri öz aləmlərində Peyğəmbər (s.ə.v)-dən daha ağıllı olduqları iddia edirdilər. Özlərini guya daha ağıllı zənn etdikləri üçün, yekəxana danışırdılar. Münafiq çox nəzakətsiz və ədəbsiz olar.

Hədisdə: “Ümmətimdəki münafiqlərin əksəriyyətini təhsil alanlar təşkil edər" deyir. Bilikləri nəticəsində həmişə havalanar, ayrı olmaq istəyərlər. Münafiqlər öz aləmlərində “mən daha ağıllıyam, daha bilikliyəm” deyə təkəbbürlənərək müsəlmanlardan ayrılmaq istəyərlər.

İnsan nəticədə ətdən, sümükdən əmələ gəlmiş bir varlığın görünüşüdür. Eqoistlik, təkəbbürlülük edəcək halı yoxdur. Bunu edən üçün çox böyük zəiflik olar. Bir məntiqi də yoxdur. Böyük olan Allahdır. Allahın yanında insan heç nədir.

Bəzi film və seriallarda gizlin şəkildə insanların guya ilah olduqları təbliğatı aparılır, beləliklə insanları qul olma və təvazökar olmağa deyil, əksinə təkəbbürlü olmağa yönəldən, haşa ilah olduqlarına inanmağa dair şüur altı təlqin verilir.

Dünyanı qürur, təkəbbür bürümüşdür. Hər kəs, hər ölkə özünün böyük olduğu iddiasındadır. Halbuki böyük olan yalnız Allahdır.

Münafiq tutulacağını anladığı zaman, qismən düzələr. Lakin diqqət üzərindən yayındıqda yenidən azmağa başlayar. Müsəlmanlara zərər vermək və narahat etmək fəaliyyətlərinə yenidən başlayar.

Münafiq vərəm mikrobu kimidir. Münafiqə mütəmadi antibiotik verilməlidir. Yoxsa bədənini bürümək üçün, mütəmadi olaraq hücum edər. Heç cür sağalmayan vərəm mikrobu kimidir. Yüksək dozada antibiotiklə mütəmadi olaraq nəzarət altında saxlanılmalıdır.

Münafiq fitnəçidirsə, fitnə törətdiyi aşkara çıxdıqda bir müddət dayanar. Lakin müsəlmanların diqqətinin yayındığı anın gəlməsini gözləyər. Bundan sonra yenidən həmləyə keçər. Yəni münafiq şəraitin sakitləşməsini, mühitin sakitləşməsini gözləyər.

Münafiq müsəlmanları narahat edirsə, özündən şübhələndiklərini anlasa, buna bir müddət son qoyar. Lakin müsəlmanların diqqətinin yayındığını görsə yenidən iyrəncliyinə başlayar. Yenidən fəaliyyətlərinə başlayar. Yenə müsəlmanları narahat edər. Yenə pislik edər. Yenə onları narahat edəcək hər şeyi etməyə başlayar.

Münafiqin əsil istəyi Allah olmaq və Allahdan daha böyük olmaqdır. Münafiqin əsil ehtirası budur. Buna görə də, bütün müsəlmanları çox ağılsız görər, özünü çox ağıllı görər və çox gözəl danışdığını zənn edər.

Münafiqin sözləri sərxoş kimidir, çox tutarsızdır. Lakin onun dəli dünyasında bunu görməsi qeyri-mümkündür. Şizofreniya məntiqi var. Şizoid şəxsiyyətlidir, manyak kimi danışar, lakin qeyri-sabitdir, görə bilməz.