Adnan Oktar A9 TV; 20 fevral 2016

Münafiq hiyləgərliyindən, gizliliyindən mühüm silah kimi istifadə edər. Gizli vurar, gizli hücum edər, lakin onun öhdəsindən gələn ağıl, çox heyrətamiz ağıldır, inkişaf etmiş ağıldır. Orta zəka səviyyəsi ilə münafiqin öhdəsindən gəlmək olmaz. Böyük ağıl və böyük iman lazımdır.

Münafiq şeytani zəkaya sahib olar. Buna görə də, fövqəladə dərəcədə eqoist olar. Yəni münafiqə görə sadəcə özü vardır, bir də aciz gördükləri, ağıllarının zəif olduğuna inandıqları.

Münafiqin gözünə, ruhuna, bədəninə heyrətamiz hakimiyyəti var. Müsəlman belə deyil. Məsələn, müsəlmanın səhv etdiyi ortaya çıxdıqda xəcalət çəkər, qıpqırmızı olar. Münafiq ağlasığmaz dərəcədə soyuqqanlıdır, bədən idarəsi, sinir idarəsi, psixoloji idarə münafiqdə heyrətamiz dərəcədədir, heç vaxt anlaya bilməzsən.

Münafiq hiyləgərcəsinə, gizli olaraq həmişə müsəlmanları hirsləndirməyə çalışar. Lakin bu ən çox münafiqin özünü əldən salar. Möminə də fayda verər. Allah belə tərsinə işləyən bir sistem yaratmışdır.

Münafiq əsla İslama xidmət etmək istəməz. Tüfeyli bir parazit kimi, gənə kimi müsəlmanların üstünə yapışar, bu yolla yaşayar. Həyatını qan sormaqla davam etdirər. Münafiq təkcə göstəriş olacaq qədər, müsəlmanları aldatmaq üçün, formal olaraq, çox kiçik hücumlar edər. Lakin ümumi baxdıqda boş dayanar, heç nə etməz.

Münafiq, Allahı sevmədiyi üçün, Allahdan başqa hər şey onu maraqlandırar. Təkcə Allahla əlaqə yaratmaq istəməz. Allahı unutmaq üçün, hər şeyi edər. Saatlarla boş danışmasının səbəbi də budur. Bu, Allahı unutmaq üçün gördüyü bir işdir. Özünü keyitmək üçün gördüyü bir işdir.

Müsəlmanda da, az və ya çox miqdarda münafiq əlaməti ola bilər. Məsələn, qorxu belə münafiq əlamətidir. Çünki münafiq çox qorxaqdır. Mömin iradəsindən istifadə edərək bunu yox etməlidir.

Münafiq tam mənasıyla münafiqlikdən imtina etməz. Çünki münafiq ruhi xəstədir. Qeyri-sabit bir varlıqdır. Normal insan şəxsiyyəti göstərə bilməz. Lakin çox passivləşə bilər.

1400 il əvvəldən danışdıqda, bunun münafiqə toxunan tərəfi olmaz. Münafiqin əsrimizə görə şərh olunması çox əhəmiyyətlidir. Ayələrlə izah edilməsi mühümdür. Bu zaman münafiq qaça bilməz və olduqca çətin vəziyyətdə qalar.

Əsil münafiq ruh xəstəsi olar. Əsla imtina etməz. Nə edirsən et, imtina etməz. Əyilər, bükülər, şəkil alar, məxluqatdan olduğu üçün, şeytan olduğu üçün imtina etməz. Lakin bəzi hallarda mömində münafiq əlamətləri çox olar. Hamısından imtina edib normal müsəlman halına gələ bilər.

Münafiq ömür boyu təqib edilməlidir. Münafiq ruh xəstəsidir. Şizofreniya xəstəsidir. Yəni müalicə ilə düzələn varlıq deyil. Mütləq pislik etmək meylindədir. İlan kimi sürünər, ilan kimi həmişə hiyləgərlik edər.

Münafiq, müsəlmanı bəyənərsə, küfr əhli onu bəyənməz. Küfr əhlinin bəyənməsi üçün, özünü həmişə küfr əhlini bəyənən kimi göstərər. Onun kitabını bəyəndiyini göstərər, yaxud məqaləsini bəyəndiyini göstərər. Münafiqlərin bir müsəlmanın məqaləsini təriflədiyini görmək, elə də mümkün deyil. Həmişə küfr əhli, həmişə küfr əhli. Lakin şərəfsiz olduğu üçün, bundan utanmaz, açıq-aşkar edər.

Münafiq üçün, bir pisliyi gecə etmək çox əhəmiyyətlidir. Bu pislik, bu şeytanlıq gecə üstünə yaxşı şəkildə çökər, əxlaqsızlıq etdiyi üçün, onun üzündəki münafiq damğası daha kəskinləşər, daha pisləşər.

İngiltərə dərin dövləti çox təkəbbürlüdür, eqoistdir. Münafiq alçaqlıq duyğusuna malik olduğu üçün, bu təkəbbürlük, eqoistlik və lovğalığa heyranlıq duyar. Onun eqoistliyini bir filin eqoistliyi kimi görər, özünün eqoistliyini də bir böcəyin eqoistliyi kimi görər, lakin heyran olar. Bunun üçün də, onlara qarşı çox hörmət saxlayar. Küfr əhlinə qarşı, dəlalət əhlinə qarşı, zalımlara qarşı çox hörmət saxlayar.

Samiri ömür boyu tənha yaşamış və tənha ölmüşdür. Heç bir münafiq xoşbəxt və səadətli mühitdə ölməz. Həmişə sürünərək bir bucaqda ən pis şəkildə ölərlər.

Məlumat toplamaq, münafiq üçün pul deməkdir. Münafiq müsəlmanlara dair məlumatı sataraq dolanan bir alçaqdır.

Münafiq pis şeyləri toplayar. Yəni iman və Qurana aid nəsə toplamaz münafiq. Harada hiyləgərlik var, harada küfr əhlinə göstəriş edəcək, harada münafiqlərə özünü tanıdacaq qaranlıq bir yol varsa, gedib onu tapar, onu tapmış kimi edər. Bununla öz təqdimatını ön plana alar.

Münafiqin ən mühüm xüsusiyyəti özünü ön plana çıxartmaq istəyidir. Müvəffəqiyyəti özünə aid etmək istəyər, Peyğəmbər (s.ə.v)-ə aid etməz. Yaxud müsəlmanların lideri kimdirsə, ona aid etməz, özünə aid etməyə çalışar. Özünü şöhrətə mindirməyə çalışar.

Münafiq hər cəhətdən axmaqdır. Lakin şeytan üstünə gələndə, birdən o iblis ruhu gələr. Məsələn, birisi ilə əlaqə yaradacaqsa, telefonla çox sürətlə yazmağa başlayar, çox tez danışmağa başlayar, çox tez pislik etməyə başlayar. Özünü gizləməyi çox yaxşı bacarar. Lakin bunu, şeytanın verdiyi məlumatla edər, öz ağlı bomboşdur. Tamamilə kötükdür.

Mömin Allah ilə diqqət çəkər, imanıyla, İslamla, Quranla diqqət çəkər. Münafiq isə, boş işlərlə diqqət çəkməyə çalışar. Diqqət çəkməyə çalışdığı dəyərsiz şeylərlə alçaldığını anlamaz, hələ də davam edər.

Münafiq üçün yaxın ətrafı çox əhəmiyyətlidir. Bunun üçün, kafirlərdən, fırıldaqçılardan, münafiqlərdən, murdar insanlardan özünə həmişə tərəfdaş qazanmağa çalışar. Nə vaxtsa tək qaldıqda, bu murdar insanların ona iş verəcəyini, imkan verəcəyini, yemək verəcəyini düşünər.

Münafiqin bütün ömrü fırıldaq, saxtakarlıq, gizlilik, fitnəkarlıq, pislik içində keçər, heç bir hüzurlu anı yoxdur. Lakin bu murdar mübarizə ona həyat kimi gələr, sanki məcburi yaşamalı olduğu bir şey kimidir. Dürüst, normal yaşamağı heç vaxt qəbul etməz.

Münafiq həmişə önə çıxmağa çalışar. Millətin üstünə çıxar, söhbətin üstünə çıxar. Çoxbilmişdir, hər şeydə qalib gəlmək istəyər. Həmişə onun dediyi olsun istəyər. Bir növ dəli kimi özünü göstərər.

Münafiq müsəlmanları bəyənməz, özünü çox ucada görər. Özünü çox ağıllı, çox zəkalı görər. Müsəlmanların önündə gedən "möhtəşəm" olduğunu düşünər. Halbuki, Allah onu qətiyyən o mövqedə görmür. Ağlı qıt olduğu üçün, vəziyyətini görə bilmir, sonunda rəzil–rüsvay olur.

Münafiq, müsəlmanların arasına girib onları yox etməyə çalışan bir iblisdir. İnsanların ən pis nümunəsidir, ən alçaq nümunəsidir. Eləcə də, münafiqlərlə orta zəka səviyyə ilə mübarizə aparılmaq da qeyri-mümkündür. Yəni peyğəmbərlik gözü ilə, vəli dərinliyi ilə mübarizə aparıla bilər. Yoxsa münafiqlər, çox mərhəmətsizdir. Fövqəladə imkanları var, çox şeytani düşünərlər.