Adnan Oktar A9 TV; 6 mart 2016

Allah qorxusu, Allah sevgisi mənasız baxışın yaranmasına mane olar. Allah qorxusuna sahib insanın boş-boş baxmasının heç bir izahı olmaz. Allahdan qorxursa mütləq baxışları dərrakəli, kəskin və diqqətli olar.

Rəsulullah, Rəsulullah olsa da çəkdiyi əziyyətin həddi-hüdudu yoxdur. Allah "Həbibim" deyir, Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-i heyrətamiz dərəcədə sevir. Lakin bu üstünlüyündən ötrü sevir.

Mömin cihad, yəni cəhd etmə şövqü ilə həyəcan yaşayar. Əgər bir insanın qəlbində ətalət varsa, qəflət varsa yorğun və laqeyd olar. İçinə qapalıdır. Çünki, din onu maraqlandırmır. Allah qorxusu maraqlandırmır. Allah sevgisi maraqlandırmır. Onun üzünə əks olunacaq həyəcanı olmaz.

Mömin, müttəqi bir insanın Allah sevgisi, Allah qorxusu, üzündə həyəcan formasında özünü bəlli edər, görünər, hiss edilər. Lakin ruhu çökmüş, içi çökmüş, zehni çökmüş bir insanda bunu görmək qeyri-mümkündür. Çünki Allah ilə əlaqəsini kəsdiyi üçün qafildir. Qafil olduğu üçün də həyəcanı yox olmuşdur.

İnsan bilik sayəsində vəhşi insan ola bilər. Məsələn, kommunist, stalinist, terrorist ola bilir. Lakin sevgiylə belə olmur, sevgiylə insan olur. Allahdan qorxur, Allahı sevir, insanları sevir. Biliklə sevginin birləşdirdiyi vaxt, ortaya möhtəşəm bir şey çıxır.

Münafiq müşrikin ən inkişaf etmiş, ən şiddətli olanıdır. Kafirin ən azğın olanıdır münafiq. Klassik müşrikdən, bilinən müşrikdən qat-qat irəlidir münafiqin müşrikliyi. Çünki münafiq hər şeyi özünün etdiyini və hər şeyi başqalarının etdiyini düşünər. Əşyanın gücünə inanar, insanların gücünə inanar, hadisələrin gücünə inanar, cəmiyyətin gücünə inanar. Cəmiyyət onun üçün ilah kimidir.

Allah ümid və qorxu içində olmağımızı istəyir. "Mənim şüurum açıqdır, mən cəhənnəmə getmərəm" deyilməməsini söyləyir. Çünki küfr etdiyi halda sonradan müsəlman olan, sonra yenidən küfr edən və yenidən müsəlman olan insanlardan bəhs edir Allah. Yəni Allah ruhunu alıb yenidən verər, ruhunu alıb yenidən verə bilər; bu vəziyyətə sala bilər bir insanı, Allah uzaq eləsin. Arxayın olmaq doğru deyil.

Sən bir ateistə, darvinistə təbliğ etməsən, bu necə İslam anlayışı olar? Kimlərə yaxşı iş görmək buyurular? Cəhd kimlərə qarşı edilər? Kitab əhlinə, müşriklərə, ateistlərə, hamısına anlayacaqları dildə İslamı izah etmək, müsəlmanın boynuna düşən bir vəzifədir, Allahın əmridir. Yoldaş kimi, dost kimi izah etməlisən. Düşmən üslubu ilə izah edilməz. Sevgiylə izah edilər.

Hər yerdə həqiqi, səmimi, dürüst, müasir dindarlar ön planda olmalıdır. Müasir, səmimi bir dindar, ateist üçün də çox böyük zəmanətdir, yəhudilər və xristianlar üçün də. Çünki Allahdan qorxur, vicdanıyla hərəkət edir. Bu, hər kəs üçün bir zəmanətdir.

İman zəifliyi olduqda insan duyğusuz olar. İslamı yaymaq həyəcanı olmaz. Allahdan qorxma gücü olmaz. Öz mənfəətinin, öz problemlərinin ardınca qaçar. Bu böyük fəlakətdir.

İman, ağıl, əlində də Quran; dünya belə bir insanın öhdəsindən gələ bilməz. Ən mühüm məsələ səmimi iman gətirmək, səmimi surətdə Allahı sevmək, səmimi surətdə Allahdan qorxmaqdır. Bunun üçün də, elə ədabazlıq edərək, hiyləgərlik edərək, söz güləşdirərək, söz ataraq İslamı hakim etmək mümkün olmaz.

İslamı yaxşı tanıyan biri həlim olmağın gözəlliyini bilər. Hz. İsa Məsih həlimdi. Hz. İbrahim (ə.s) həlimdi, Allah həlimliyini tərifləmişdir. Yəhya (ə.s) həlim övlad idi. Peyğəmbərimiz Rəsulullah (s.ə.v) həlim insan idi. Mömin həlim olmalıdır.

Rəsulullah (s.ə.v) ümmi idi. Elə də çox kitab oxumaz, araşdırmazdı. Xeyli bərəkətli yaşadı. Çox hüzurlu, gözəl yaşadı. Həyatı sadə idi. Quranı çox yaxşı bilirdi. O, ona kifayət etdi. Lakin dərin dövlətlər yüz minlərlə, milyonlarla mövzunun içində boğulurlar.

Rəsulullah (s.ə.v) nə deyir? "Axırzamanda, Mehdi dövründə, Şəvval ayında qiyam olacaq" deyir. Allah millətimizi qorusun.

Rəsulullah (s.ə.v)-i şəhid etməyə cəhd etdilər. Hz. Yusif (ə.s)-ı şəhid etməyə cəhd etdilər. Münafiqin azğın bir niyyəti son hədəfi budur. Allahı zikr edərək gələr. Hz. Əli (r.ə)-i şəhid edən münafiq də Allahı zikr edərək hz. Əli (r.ə)-i şəhid etdi. Bu münafiqlər də belədir, Allahı zikr edərək günahsız qardaşlarımızı şəhid etdilər.

İslam adından sevgisiz, zorakılığa əsaslanan bir dünya modelini müdafiə edənlər İslamı deyil, müşrik sistemi müdafiə edirlər. Müşrik sistem ilə İslam eyni deyil.

Allah adından hökm vermək, Allah adından yeni halallar və haramlar yaratmaq şirkdir, buna görə də mövhumatçılar müşrikdir.

Müsəlman Qurana tabe olandır. Quranın hökmlərinə əlavə etmək və ya çıxarmaqla ayrı bir din meydana gətirənlər isə müşriklərdir.

Şəhidlik sevinc vəsiləsidir. Şəhidlik şərəfdir. Şəhidlərin arxasınca yas tutulmaz. Yas tutmaq müşrik adətidir.

Müşrik, münafiq, hər kim olsa da tövbə etsə Allah tövbəsini qəbul edəcəyini söyləyir. Allahın rəhmətindən ümid kəsən üslubdan qaçmaq lazımdır.

Allah hz. Süleymana da dünya hakimiyyəti verdi, lakin çox sevdiyi bir peyğəmbər olan Əfəndimiz (s.ə.v)-ə hakimiyyət vermədi. Zülqərneyn də peyğəmbər deyil, lakin Allah Rəsulullah (s.ə.v)-ə nəsib etmədiyi dünya hakimiyyətini ona vermişdi.

Yas saxlamaq müşriklərin adətidir. Qədim Şumerlərdə, Mesopotamiyada, Xetlərdə, Qədim Yunanıstanda, Qədim Misirdə tətbiq olunmuş bir adətdir. Peyğəmbərimiz (s.ə.v) bir çox hədislə yas saxlamağı qadağan etmişdir. Bu Qurana ziddir. Allahın lütfünə üsyan etməkdir. Bu müsəlmana yaraşan bir rəftar deyil, verdiyi məna çox pisdir. İslamda yas saxlamaq yoxdur.

Rəsulullah (s.ə.v) hələ sağ olarkən Mehdini komandan təyin etmiş və müsəlmanları onunla müjdələmişdir.

Mehdiyyəti ört-basdır edə bilmək üçün Rəsulullahın yüzlərlə möcüzəsini gizlədirlər. Gələcəkdə bu rəftarlarından ötrü çox xəcalət çəkəcəklər.

Xızır (ə.s) hərdən insanları imtahan edər, hz. Musa (ə.s)-ı imtahan etdiyi kimi. İnsanlar onun imtahan etdiyini anlaya bilməz. Həm öyrədər, həm də imtahan edər.