Adnan Oktar A9 TV; 20 dekabr 2015

Qəbir əzabı deyilən nəsə yoxdur. Öldükdə başqa bir aləmə daxil olarsan. Öldüyün anda, sənə mömin olduğun dərhal hiss etdirilər, dərhal anlayarsan. Yaşayacağın o hüzurdan, rahatlıqdan dərhal anlayarsan. Bir də Allah Öz bəndəsinə zülm etməz, belə şey yoxdur. Haşa, Allah belə ədalətsiz zülm anlayışına sahib deyil. Sonsuz ağıl və sonsuz mərhəmət sahibidir.

Ən gözəl bədən belə torpağın altında parçalara bölünəcək. Həyat çox qısadır. Hal-hazırda Allahın verdiyi orqanizmə həmd edirik, şükür edirik, lakin insan bu bədənə bağlana bilməz. Dünya gözəli birinin məzarı açılır; skelet, kəllə sümüyü, qollar, sümüklər. Neçə pəhləvanlar, neçə aslanlar məzarda sümükləri çürümüş vəziyyətdə yatırlar.

Allah haqqında yalnız hüsnü-zənn edilər. Allah heç vaxt tərk edilməz. Ən çətin şərtlərdə belə Allaha hüsnü-zənn edilər.

Ömür boyu mömin olmuş bir insanın; "Görəsən öləndə imanımı qoruyub saxlaya biləcəyəm?" sualı ilə narahat olması şeytanın vəsvəsədir. Bunu düşünməyə qətiyyən ehtiyac yoxdur. Belə şey olmaz. Yəni əsas məsələ səmimi və şüur altında olan imandır. Yoxsa insanın ağlına çox şey gələ bilər, bunların heç bir əsası yoxdur. Allah buna bütöv formada baxar.

Bütün bu hadisələr hədislərdə təsvir edildiyi kimi baş verir. Hz. Mehdi (ə.s)-ı da görəcəyik, hz. İsa Məsihi də görəcəyik, İslam Birliyini də görəcəyik, hamımız vəzifəmizi bitirdikdən sonra gedəcəyik. Burada heç kəs qalmayacaq. Sonda qalanlar da arxamızca gələcək, dünya boşalacaq, sonra da qiyamət qopacaq.

Müsəlman küsməz. Qəlb həmişə Allah ilə birlikdədir. Dünya qısamüddətli kursdur, qısamüddətli təhsildir. Burada nə göstəriş edilər, nə ağıllı olma iddiası, nə də zəkalı olma iddiası, heç nə edilməz. Dünya kosmosdan baxıldıqda toz kimidir. Bir qədər də uzaqlaşdıqda heç görünmür. Tozun içində, tozun tozudur insan. Aciz varlıqdır. Nəyindən ötrü təkəbbür edirsən? Ölüb gedəcəksən.

Kim olursa olsun cənazəyə hörmət göstərmək lazımdır. Cənazə alçaldılmaz, artıq həmin insan ölmüşdür, ruhu getmiş, əti sümüyü qalmışdır, o da çürüyəcək. Kim olursa olsun belə etmək olmaz.

Dünyada nə qədər çox yaşasan mənəvi mövqedə bir o qədər yüksəlmə imkanı olar. Vəfat etdikdən sonra, cənnətə getdikdən sonra cəsarət, vəfa qalxır, hamısı qalxır. Təkcə yeyib-içirsən, gəzib əylənirsən, Allaha şükür edirsən, mələk kimi olursan. Bunun üçün də, dünyada çox qalmağın da bu faydası var. Çünki qaldığın vaxt, milyonlarla savab qazanırsan.

Hz. Mehdi (ə.s) bir anlıq dünyadan çəkilsə qiyamət qopar. On dəqiqə çəkilmiş olsa qiyamət qopar. Bunun üçün də, mələklər hz. Mehdi (ə.s)-ın ətrafında ağlasığmaz dəqiqliklə fövqəladə blokada meydana gətirirlər. Bunu hədislərdən görürük. Cəbrayıl (ə.s), Mikayıl (ə.s) heç yanından ayrılmırlar.

Qısa müddət sonra Azərbaycan qapılarını açacaq, Türk dövlətləri açacaq. Sonra İraq, Suriya, İordaniya, hətta İsrail də. Hz. Mehdinin vəsiləsiylə sevgi, qardaşlıq içində yaşayacağıq. Amma nə qədər? 7 və ya 9 il, bu qədər. Sonra ağlasığmaz pozulma başlayacaq. Əxlaqi tənəzzül. Bu ta hicri 1545-ci ilə qədər davam edəcək. 1545-ci ilin səhərində yaxud axşamında və ya günortasında, o xəbər onlara çatacaq. Bir qayanın üstünə yazsınlar. O qaya o gün parça-parça olacaq. Qiyamət qopacaq.

İnsanın eqoistlik edəcək halı yoxdur, sən qandan, ətdən, sümükdən, sinir hüceyrələrindən meydana gəlmiş bir varlıqsan, əlbəttə ki, ehtiyacların var, niyə lovğalanırsan? Ölüb gedəcəksən, kimə acıq verirsən? Eləcə də, çox qısa müddətdə bitir həyat. Bütün meyitlər məzarın içində açıq-aydın şəkildə şişib partlayır. İnsanın lovğalanacaq halı yoxdur, aciz bir varlıqdır.

Son zamandayıq. Dünyanı dəlilər kimi sevənlər dünyanın boş olduğunu çox qısa müddət sonra anlayacaqlar. Qiyamət çox yaxındır. Çox-çox az vaxt var. Bədiüzzaman qiyamətin qopma vaxtı üçün təqribən 2120-ci il deyir. Hədislərin işarəsi də bu cür görünür.

Bədən, ölməyi və yox olmağı qətiyyən istəməz. Hüceyrələr qətiyyən istəməz. İnsana ən şiddətli iztirab verən şey budur. Allah bu iztirabı İslam diniylə ortadan qaldırır.

İmam Mehdinin zühuru olmasaydı, qiyamət çoxdan qopardı, dünya məhv olardı. Qiyamət çox yaxınlaşdı, Allah hz. Mehdi (ə.s) hörmətinə gözlədir.

Allah hal-hazırda mehdiyyət vəsiləsiylə dünyanı dağılmaqdan qoruyur. Yəni qiyamətin təxirə salınmasının səbəbi hz. Mehdi (ə.s)-dır.

Allahın vədi üçün olan vaxt artıq bitdi. Yəni qiyamətə təxminən yüz illik bir vaxt qalır. Hakimiyyət yalnız bu əsrdə təmin edilə bilər. Onun üçün artıq masonluq da, tampliyerlər də, sanhedrin də, dərin dünya dövləti də qərar verməlidir. Çünki başqa cür olduqda, dünya tamamilə yox olacaq. Artıq İslam Birliyini hakim etməyin vaxtı gəlib çatdı.

Hz. Mehdi (ə.s) olduğu dünyada qiyamət qopmur. Amma insanların xəbəri yoxdur. Dünyadakı bütün xurafatçılar ona düşməndir. Onun sayəsində hələdə yaşadıqlarından xəbərləri yoxdur. Onun sayəsində qiyamətin qopmadığından xəbərləri yoxdur. Küfr əhli, azğınlar, dəlalət əhli, hamısı, onun sayəsində yeyib içdiklərindən xəbərləri yoxdur.

Allaha həmişə hüsnü-zənn etməliyik. Məsələn, necə insan sevdiyinə qarşı hüsnü-zənn edirsə, Allaha qarşıda mütləq hüsnü-zənn edilməlidir. Bir şey olanda mömin: "Allah xeyirlə yaratmışdır. Allah doğrusunu bilir"―deməlidir.

Mehdi (ə.s) hikmətini izah etmirsə, ona təvəkkül edilər, hüsnü-zənn edilər.

Veysəl Qarani Allahı eşqlə sevirdi, dəli aşiq idi. Çox əziyyət çəkdi, amma Rəbbimizə həmişə hüsnü-zənnlə baxdı.

Müsəlmana həmişə hüsnü-zənnlə yaxınlaşmaq lazımdır. Məğlub olan deyil, qalib gələn olmaq lazımdır.

Hüsnü zənn etmək məqbuldur. Yəni insanların sevdiyini Mehdi kimi görməsi, "inşAllah Mehdi olar" deyərək ümid etməsi çox vacibdir. Bir insan "mən də, görəsən, Mehdi ola bilərəmmi?" deyə ağlından keçirə bilər. Lakin iddia etmək haram, insanın dindən çıxmasıdır.

Məsələn, biri Allahın əleyhinə düşünür, sonra rüsvay olur. Hər dəfə peşman olub alçalır. HƏMİŞƏ ALLAH ÜÇÜN, ALLAHA XOŞ GƏLƏCƏK ŞƏKİLDƏ DÜŞÜNÜLMƏLİDİR.

ALLAHA SUİ-ZƏNN ETMƏK OLMAZ , daim hüsnü-zənn edəcəksiniz. SUİ-ZƏNN ETSƏZ, SONRA RƏZİL, XƏCALƏTLİ OLARSINIZ. HƏMİŞƏ ALLAHA XOŞ GƏLƏCƏK ŞƏKİLDƏ DÜŞÜNÜN. SONRA DOĞRU OLDUĞUNU ANLAYACAQSINIZ.

Hikmət Allahın bəyəndiyi gözəllikdir. İnsanların bir hissəsi çox, lakin hikmətsiz danışar. Hikmətin çox biliklə, boşboğazlıqla əlaqəsi yoxdur. İnsan yeriyən kitabxana kimidir, lakin o dərinliyi, o hikməti görə bilmir. Məlumatın yalnız çoxbilmişlik, modabazlıq tərəfini qəbul edir. Halbuki informasiyadan hikmət üçün işlətmək lazımdır.