Adnan Oktar A9 TV; 11 fevral 2016

Məlumat toplamaq, münafiq üçün pul deməkdir. Münafiq müsəlmanlara dair məlumatı sataraq dolanan bir alçaqdır.

İngiltərə dərin dövləti çox təkəbbürlüdür, eqoistdir. Münafiq alçaqlıq duyğusuna malik olduğu üçün, bu təkəbbürlük, eqoistlik və lovğalığa heyranlıq duyar. Onun eqoistliyini bir filin eqoistliyi kimi görər, özünün eqoistliyini də bir böcəyin eqoistliyi kimi görər, lakin heyran olar. Bunun üçün də, onlara qarşı çox hörmət saxlayar. Küfr əhlinə qarşı, dəlalət əhlinə qarşı, zalımlara qarşı çox hörmət saxlayar.

Münafiq pis şeyləri toplayar. Yəni iman və Qurana aid nəsə toplamaz münafiq. Harada hiyləgərlik var, harada küfr əhlinə göstəriş edəcək, harada münafiqlərə özünü tanıdacaq qaranlıq bir yol varsa, gedib onu tapar, onu tapmış kimi edər. Bununla öz təqdimatını ön plana alar.

Münafiq üçün, bir pisliyi gecə etmək çox əhəmiyyətlidir. Bu pislik, bu şeytanlıq gecə üstünə yaxşı şəkildə çökər, əxlaqsızlıq etdiyi üçün, onun üzündəki münafiq damğası daha kəskinləşər, daha pisləşər.

Münafiqin ən mühüm xüsusiyyəti özünü ön plana çıxartmaq istəyidir. Müvəffəqiyyəti özünə aid etmək istəyər, Peyğəmbər (s.ə.v)-ə aid etməz. Yaxud müsəlmanların lideri kimdirsə, ona aid etməz, özünə aid etməyə çalışar. Özünü şöhrətə mindirməyə çalışar.

Münafiq hər cəhətdən axmaqdır. Lakin şeytan üstünə gələndə, birdən o iblis ruhu gələr. Məsələn, birisi ilə əlaqə yaradacaqsa, telefonla çox sürətlə yazmağa başlayar, çox tez danışmağa başlayar, çox tez pislik etməyə başlayar. Özünü gizləməyi çox yaxşı bacarar. Lakin bunu, şeytanın verdiyi məlumatla edər, öz ağlı bomboşdur. Tamamilə kötükdür.

Mömin Allah ilə diqqət çəkər, imanıyla, İslamla, Quranla diqqət çəkər. Münafiq isə, boş işlərlə diqqət çəkməyə çalışar. Diqqət çəkməyə çalışdığı dəyərsiz şeylərlə alçaldığını anlamaz, hələ də davam edər.

Münafiq üçün yaxın ətrafı çox əhəmiyyətlidir. Bunun üçün, kafirlərdən, fırıldaqçılardan, münafiqlərdən, murdar insanlardan özünə həmişə tərəfdaş qazanmağa çalışar. Nə vaxtsa tək qaldıqda, bu murdar insanların ona iş verəcəyini, imkan verəcəyini, yemək verəcəyini düşünər.

Münafiqin bütün ömrü fırıldaq, saxtakarlıq, gizlilik, fitnəkarlıq, pislik içində keçər, heç bir hüzurlu anı yoxdur. Lakin bu murdar mübarizə ona həyat kimi gələr, sanki məcburi yaşamalı olduğu bir şey kimidir. Dürüst, normal yaşamağı heç vaxt qəbul etməz.

Münafiq həmişə önə çıxmağa çalışar. Millətin üstünə çıxar, söhbətin üstünə çıxar. Çoxbilmişdir, hər şeydə qalib gəlmək istəyər. Həmişə onun dediyi olsun istəyər. Bir növ dəli kimi özünü göstərər.

Münafiq müsəlmanları bəyənməz, özünü çox ucada görər. Özünü çox ağıllı, çox zəkalı görər. Müsəlmanların önündə gedən "möhtəşəm" olduğunu düşünər. Halbuki, Allah onu qətiyyən o mövqedə görmür. Ağlı qıt olduğu üçün, vəziyyətini görə bilmir, sonunda rəzil–rüsvay olur.

Münafiq, müsəlmanların arasına girib onları yox etməyə çalışan bir iblisdir. İnsanların ən pis nümunəsidir, ən alçaq nümunəsidir. Eləcə də, münafiqlərlə orta zəka səviyyə ilə mübarizə aparılmaq da qeyri-mümkündür. Yəni peyğəmbərlik gözü ilə, vəli dərinliyi ilə mübarizə aparıla bilər. Yoxsa münafiqlər, çox mərhəmətsizdir. Fövqəladə imkanları var, çox şeytani düşünərlər.

Samiri ömrünün sonuna qədər tək yaşamışdır. Bu münafiqlərdə bir həyat tərzidir. Möminləri sevməzlər, bəyənməzlər. Özlərini çox böyük hesab edərlər. Buna görə də, möminlərlə danışmaq, onlarla bir yerdə olmaq da istəməzlər. Yalnız yaşamaq istəyərlər.

Samiri də özünü bütün müsəlmanlardan üstün görür, "Mən onların görmədiklərini gördüm" deyirdi. Bu tam münafiq təkəbbürü və ağılsızlığıdır.

Fikir oğurluğu münafiqlərin xüsusiyyətidir. Samiri də Musanın biliyini öz fikri kimi təqdim etmiş və xalqa belə təsir etmişdir.

Münafiq öz zəif ağlına görə Peyğəmbərin zəifliyini tapıb istifadə etməyə çalışar. Samiri də xaincə hz. Musanın dinini unutduğunu iddia etmişdir.

Münafiq vicdansızlığın və əxlaqsızlığın nə olduğunu bilər. Bilə-bilə əxlaqsızlıq edər. Keyfiyyətli münafiq dediyimiz zaman kütlələri yönləndirə bilən lider xüsusiyyətindəki münafiqləri nəzərdə tuturuq. Məsələn, Samiri də keyfiyyətli münafiqdir. Samiri də kütləni yönləndirməyi hədəfləyir; "mən sizi keçmiş görkəmli günlərinizə qaytaracağam, Musa haşa öz dinini unutdu" deyə ortaya çıxır. Samiri müsəlmanları həmişə yoran, enerjilərini yox edən fəaliyyət göstərir. Əvvəlcə qızılları götürüb səhrada daşıtdırır, sonra ocaq qalatdırır. Sonra qəlib düzəltdirir. Çox sayda müsəlmanı qızıldan buzovu düzəltmək üçün məşğul edir, hər gün ayrı bir iş çıxardır. Samiri təkcə pis mənfəətini düşünür. "Siz Musanın yanında dəyişməz həyat tərzi yaşayırsınız, mən həyatınıza yenilik gətirəcəyəm, hər növ yemək olacaq" deyir

Münafiq cəmiyyət mikrobudur. 2 nəfər tapsa dərhal yalan söyləməyə başlayar, Allaha, dinə zidd ruh halına keçər. Hz. Musa dövründə münafiqlər bir neçə paxla, soğan, sarımsaq üçün hz. Musanı tək qoyub Fironun yanına qayıdırlar. Münafiq bu dərəcə alçaqdır. Münafiqlərin etdiyi pisliyi peyğəmbərlər xeyirə döndərərlər. Samiri büt düzəldir, Musa bütü əzib dənizə atıb Manna ilə qövmə bərəkət gətirir.

Münafiq müəyyən şəkildə müsəlmanların malına zərər vermək istəyər. Məsələn, Samiri möminlərin qızıllarını qəsb edib buzov heykəli düzəltmişdir.

Şeytan insanları marjinal olmağa sövq edir. Məsələn, Qarun çox marjinal idi, Samiri də, münafiqlərdə də bu ortaq xüsusiyyətdir, məntiqləri anormaldır.

Münafiq özünü çox ağıllı zənn edər, halbuki axmaqcasına öz pisliyinin içinə diyirlənmişdir. Münafiqin taleyi pərişanlıq, əzab və iztirabdır. Hz. Musa dövrünün münafiqi olan Samiri də qorxu içində yaşamış, həmişə təqib edildiyindən şübhələnərək narahatlıq və əzab içində ölmüşdür.

Samiri həm ləyaqətsiz, həm namussuz, həm oğru, həm də fırıldaqçı idi, lakin müsəlmanların hz. Musanın yanından ayrılıb öz yanında toplanmasını istəyirdi. Münafiq axmaq olduğu üçün müsəlmanların elçinin ətrafından dağılıb özünün yanında toplaşacağını zənn edər.

Samiri, Hz. Musa və möminlərə xəyanət etdikdən sonra səhrada tək baş��na sürünərək yaşadı. Tək başına çöldə sürünərkən də "azadam mən" deyə axmaq kimi sürünməyi azadlıq sanırdı. Münafiq bu cür axmaq və ağılsızdır. Qorxunc dərəcədə qanmaz və səfehdir, amma özünü azad zənn edər.

Allah sevgisinin əldə edilməsi üçün, mütləq əziyyət olmalıdır. Əziyyətin olması üçün də, şeytan olmalıdır. Şeytan da əsasən münafiqlərdən istifadə edər, küfr əhlindən istifadə edər.

Cənnətin bağçaları var, bağları var, meyvələri var, çayları var, cənnətdə hər şey var, lakin sevgi olmasa insanlar üçün də bir mənası qalmaz, Allah üçün də mənası olmaz. Cənnət sevgiylə gözəl olar.