Adnan Oktar A9 TV; 30 sentyabr 2015

Sevgini verən Allahdır. Bu möcüzə olaraq meydana gəlir. Yəni ehtirası meydana gətirən Allahdır. Azğınlarda və dəlalətə düşənlərdə ehtiras olmur. Bunun üçün çalışırlar, lakin olmur. Nə etsələr də olmur. Filmlərdə bunu canlandırırlar, romanlarda canlandırırlar, lakin faktiki həyatda əsla alınmır. Niyə? Çünki bu iman gətirdikdə yaranan bir möcüzədir. İmanlı kişi və imanlı qadın arasında yaranan bir gözəllikdir.

Televiziya kanallarında əsas iman həqiqətləri mövzularını müzakirə etmək lazımdir. Hocalar çox vaxt keçmişdə yaşanmış hadisələrdən danışırlar. İnsanın imanının olub-olmadığı onları maraqlandırmır. Halbuki dünyadakı ən böyük problem, Allaha iman problemidir.

Sevgi dünyanın ən gözəl tərəfidir. Həyatın ən gözəl tərəfidir. Çünki sevgi imanla əlaqəlidir. Allahı sevən, təcəlli olaraq insanları da sevər.

İnsanların Allaha inanmadığını özümüzə dərd etmək, çox təhlükəli hərəkədir. Çünki Allah: "Hüzuruma tək-tənha gələcəksiniz" deyir. Burada bir sirr var. Buna görə də, insanların iman edib-etməməsinin bizə nə dəxli var. Allah bizim şüurumuzu açıq yaratmışdır. Allahın varlığı çox açıqdır.

Mal-dövlət çox sürətlidir. Mal-dövlət həmişə imansızdan qaçar, iman zəifliyinə görə. Dünya həmişə qaçar. İnsan da onu dəlicəsinə qovalayar. O dəlicəsinə qovaladıqca da, ruhuna görünməmiş iztirab hakim olur. Halbuki, səmimi müsəlmanda belə olmur. Dünya, mal-dövlət onun üstünə gəlir. O qaçır, lakin mal-dövlət və dünya, o qaçsa da onu tutar.

İmanda xurafat olmur. Olduqca ağlabatan şeylər sayəsində; elmi dəlillərlə Quran möcüzələri, iman həqiqətləri sayəsində. Ağılın qarşısındakı maneələr yox edilməlidir. Ağıllı düşünməyin yolu göstərilməlidir. Vicdanlı, səmimi düşünməyin gözəlliyi öyrədilməlidir. Onsuz da insan səmimi düşündükdə də iman sahibi olur.

Hər yerdə iman zəifliyindən ötrü sıxıntı yaşanır. İman hara getsə o yeri gözəlləşdirər, imansızlıq hara getsə o yeri məhv edər. İman zəifliyi olan yerdə əzablar, inamsızlıq və şiddət geniş yayılar.

Gözəl baxış yalnız iman əhlinə məxsus xüsusi bir gücdür. Yəni bir insan gözəl baxa bilirsə, deməli, ağıllıdır. Axmaqca baxırsa, deməli, imanında və ağlında bir problem var.

Səid Nursi həzrətlərini sevirəm və bundan şərəf duyuram. Şeyx Nazim Kıbrısiyi sevirəm deyirəm. Mənzil camaatını sevirəm deyirəm. Süleyman Hilmi Tunahanı sevirəm. Əbdülbaki Erol həzrətlərini sevirəm. Bütün möminləri sevirəm deyirəm. Demaqoq üslubuna girmirəm. Mən sevgimi hər zaman hər yerdə açıq şəkildə ifadə edirəm. Qorxaq və çəkingən, səmimiyyətsiz rəftarlar fəlakət və uğursuzluq gətirər, başqa bir şey olmaz.

Mütləq Risalə-i Nurdan oxuyun. Çünki orada bir ruh var, səhabə ruhu var, səmimi müsəlman şəxsiyyəti var. Bunu digər əsərlərdə elə də tapa bilməzsiniz.

Ömür boyu mömin olmuş bir insanın; "Görəsən öləndə imanımı qoruyub saxlaya biləcəyəm?" sualı ilə narahat olması şeytanın vəsvəsədir. Bunu düşünməyə qətiyyən ehtiyac yoxdur. Belə şey olmaz. Yəni əsas məsələ səmimi və şüur altında olan imandır. Yoxsa insanın ağlına çox şey gələ bilər, bunların heç bir əsası yoxdur. Allah buna bütöv formada baxar.

İman, şüur altındakı səmimi imana deyilər. Yoxsa insanın ağlı onsuz da gedib gələr. Yəni ağlından hər cür fikir keçər. Məsələn, bu doğrudurmu, bu yanlışdırmı.. Beyin budur. Beyindəki fikirlər qəribə fırtına kimidir. Bu imanla əlaqəli deyildir. Bunun adı vəsvəsədir. İman kök salmış bir şeydir. Yəni şüur və vicdanla sıx əlaqədə olan, qəlbən gətirilmiş səmimi qənaətə iman deyilər.

Mömin imanını qətiyyən itirmək istəməz, bundan çox qorxar. Məhz imanını itirmək istəməməyi, iman əlamətidir. Yoxsa vəsvəsə gələr, düşünər. Lakin şüur altında iman edir. Bir kərə Allaha inanmışdır.

Münafiq həmişə çox gözəl danışar, yaxşı rol oynayar. Oradan buraya keçər, buradan oraya, meymun kimi. Bunun üçün də, Bədiüzzaman: "Münafiq şeytani zəkaya malikdir, baş çıxara bilməzsiniz" deyir. "Olduqca şiddətli məxluqdur" deyir. Lakin heyrət ediləcək bir şeydir, heç vaxt nicat tapmaz.

Namazda vəsvəsəyə qapılmamaq lazımdır. Çünki sən namazdan çəkinmirsən. Dəstəmazdan da çəkinmirsən. Dəstəmaz almağa getdiyinə görə, deməli çəkinməmisən. Əlini üzünü yuyursan. Nə lazımdırsa edirsən. Onda niyə narahat olmalısan ki?

Biz Bədiüzzamanı sevirik, niyə sevirik? Fədakarlığından ötrü sevirik. Yoxsa geriyə nə qalardı? Sunqur Ağabəyi əziyyət çəkdiyi üçün sevirik. Bədiüzzamanın tələbəsi olan digər Ağabəylərdən də sevdiklərimiz var, lakin çəkdikləri əziyyətlərə görə sevirik. Az əziyyət çəkəni daha az sevirik. Çox əziyyət çəkəni daha çox sevirik.

Son zamandayıq. Dünyanı dəlilər kimi sevənlər dünyanın boş olduğunu çox qısa müddət sonra anlayacaqlar. Qiyamət çox yaxındır. Çox-çox az vaxt var. Bədiüzzaman qiyamətin qopma vaxtı üçün təqribən 2120-ci il deyir. Hədislərin işarəsi də bu cür görünür.

Bədiüzzaman Türkiyədə dini, dinin həqiqətini təkmilləşdirdi, Atatürk də xurafatçılığı təmizlədi. Türkiyə bu iki dəyərli şəxs tərəfindən hal-hazırki gözəlliyə qovuşmuşdur. Birincisi Atatürk, ikincisi isə Bədiüzzamandır. Bir-birlərinə zidd kimi görünmələri leduni bir elmdir. Onu hər kəs başa düşə bilməz. Bir-birinə zidd kimi görünməsi, onun üsuludur.

Risalə-i Nur çox mükəmməl kitabdır. Risalə-i Nur mütləq hər gün oxunmalıdır. Hər yerdə ortalarda olsun. Qurandan, Risalə-i Nurdan, Tövrat və İncilin haqq olan hissələrindən istifadə etmək lazımdır.

Vəsvəsəyə ən gözəl cavab heç cavab verməməkdir. Vəsvəsə ilə heç müsahib olmamaq lazımdır. Vəsvəsə gəldikdə heç təşvişə ehtiyac yoxdur. Vəsvəsə ilə heç vaxt müsahib olmamaq şeytana tabe olmamaqdır, müsahib olmadıqda insan ibadət savabı qazanmış olar.

Vəsvəsə insana həmişə gələr. İman vəsvəsəyə qarşı mübarizənin adıdır. Nəfsin hücum edər, şeytan hücum edər, başından min hadisə keçər, sən ona qarşı müqavimət göstərərsən.

Vəsvəsə gəldiyi zaman qalxıb oynaya bilərsən. Başqa nə edəcəksən? Niyə vəsvəsəyə qulaq asırsan? Öz işinə bax, əylənməyində ol. Vəsvəsəyə qulaq asmaq ağılsızlıqdan başqa bir şey deyil, vəsvəsə gələndə qulaq asmasan çıxıb gedər.

Beyin alçaq vəsvəsələrlə hücum etməyə çalışar, diqqətli olmaq vacibdir! HƏMİŞƏ ALLAHIN tərəfində,HƏMİŞƏ HAQQIN TƏRƏFİNDƏ, HƏMİŞƏ SEVGİNİN TƏRƏFİNDƏ OLACAĞIQ.

Allahı hər yerdə yada salarsan. Həyatla din iç-içədir. Vanna otağında olarkən, yemək yeyərkən, hər yerdə Allah xatırlanar və hər vəziyyətdə. Allahın xatırlanmadığı heç bir an və heç bir yer yoxdur. Sən Quranla iç-içə rahat yaşaya biləcəyini görəcəksən, Quranı rahatlıqla oxuya biləcəyini görəcəksən. Quran sənin yanında olacaq, başının yanında olacaq, yatarkən də Allahı yada salacaqsan.