Adnan Oktar A9 TV; 10 Mayıs 2015

Allah “Dünya oyun ve eğlence yeri değil” diyor. “Oyun ve eğlence yeri cennettir. Dünya imtihan yeridir” diyor. Onun için, dünyaya kafanızı takarsanız buraya saplanır kalırsınız diyor Allah. Ama ahireti amaçlarsanız, Benim rızamı amaçlarsanız sonsuza kadar sizi mutlu ederim, eğlenirsiniz, gülersiniz diyor. Dünyaya kafayı takan sadece sürünür, söyleyeyim. Sadece debelenir, çırpınır. Başka bir şey olmaz.

Mümin Allah’a ölümüne bağlanacak. Şehit olmayı da kabul edecek, gazi olmayı da kabul edecek, hapishaneyi de kabul edecek, tımarhaneyi de kabul edecek. Başına geldiğinde hamd edecek, şükredecek. O zaman Allah yollarını alabildiğine açıyor.

Dünyanın kuruluş amacı sevgidir. Cenab-ı Allah sevgi olmasa kainatı yaratmaz. Sevgi için yaratıyor. Cennetin amacı da sevgidir. İmtihanın amacı da sevgidir. Allah'ın da bizden istediği sevgidir.

Derin iman için öyle fevkalade bir enerji harcamaya gerek yoktur. İnsan çok samimi olursa derin iman hemen oluşur. Dini o yüzden çok zor görüyorlar. Diyor ki; “Çok tefekkür etmem lazım, çok derin düşünmem lazım” Sen istemenle derin düşünemezsin, Allah seni derin düşündürür. Müstakil bir gücün yok. O zaman yapacağın, samimi olmak. Samimi olup Allah’tan talep etmektir.

Çok az sayıda insanın gerçekten iman etmesi bütün dünyanın imanını güçlü kılıyor.

Eğer coşkulu bir sevgi varsa coşkulu bir iman vardır. Eğer şahsın kadına coşkulu bir sevgisi varsa, bilin ki coşkulu da bir imanı var demektir. O onun işaretidir.

İnsan etten, kemikten, kandan oluşmuş bir varlık. Bin bir türlü de aczi var. Adam bunu mu sevecek? Deli olması lazım. Ancak Allah’ın ruhunu taşıyorsa, asil bir varlıksa, sonsuzluğu yaşayacak bir varlıksa sevilir.

Bir insan Allah’a inanmıyorsa insanın ruhunda ona karşı güven olmaz. Allah’ı göremeyecek bir akla sahipse onu nasıl görsün? Allah’a şükredemeyecek bir durumdaysa insana nasıl teşekkür edecek? Allah’a vefa göstermeyen kula nasıl vefa göstersin? Sevginin enerjisini sağlayan, asaletini sağlayan imandır.

Sabah namazına nasıl kalkacak, onun derdine düşüyor. Sürekli yakınıyorlar, “Nasıl kalkacağız?” diye. Sabah size 5 bin lira vereceğiz karşılıksız desen sabaha kadar uyumaz. Elli kere yüzünü yıkayacaksın, elli kere kolunu yıkayacaksın desen, elli kere de ayağını yıkayacaksın, her sabah 5 bin lira alacaksın desen milyonlarca insan sıraya girer. Bak Allah sonsuz cennet vaadediyor, inanmadığı için yapmıyor. İnansa yapar.

Mümin imanla yakışıklı oluyor, imtihanla güzel oluyor. İmtihan kalktı mı mümin mahvolur, Allah esirgesin. Yani hiçbir zorlukla karşılaşmıyorsa hiçbir sevap almıyor demektir. İmtihana geldik biz. Onun için Cenab-ı Allah, “Daha öncekilerin başına gelenler sizin başınıza gelmeden hemen cennete gireceğinizi mi sandınız?” diyor.

Materyalistler, “Madem Allah var, dünyayı bir anda cennete çevirsin. Niye bu acılar sıkıntılar var?” der. Akla bak, sen imtihan olmaya gelmedin mi buraya? Eğlenmeye gelmediğine göre, imtihana geldiğine göre tabii ki acı sıkıntı olacak. Zorluklar olacak. Zorluk olmadan nasıl imtihan olacaksın sen?

Ayette Allah Hz. Musa (as) için “Onu esaslı bir denemeden geçirdik” (Taha Suresi, 40) diyor. İmtihandan geçirdik. Ondan sonra ulu'l azim peygamber oluyor. Alelade olaylar olsa herhangi bir insan olurdu o zaman. Ama olağanüstü imtihan edilince olağanüstü insan olmuş oluyor.

Allah çok kapsamlı imtihan ediyor. Öyle sıradan bir imtihan olmuyor. Ciddi bir imtihan var, ciddi bir eğitim var. Sırf imtihan değil, adı imtihan da aslı eğitim.

Bir şey oluyor, sabrediyoruz. Ama sabrı safha safha daha güçlendiriyoruz, daha geliştiriyoruz. Bu ne? Eğitim. Nereye eğitim? Cennete eğitim. Allah bir avuç mümini seçiyor, burada eğitiyor. Doğrudan gidildiğinde Hz. Adem (as)’ın ilk baştaki konumu meydana geliyor. Olmuyor yani. Eğitim olduğunda kafa yerine geliyor. Kişilik yerine geliyor, nimetin kıymeti biliniyor.

Allah güzel bir imtihanla imtihan ediyor. Aslında güzel bir eğitim aynı zamanda. Sonunda olgunluk oluyor, nezaket oluyor, cennet ahlakına uygun bir kişilik oluyor.

Peygamberimiz (sav)’in imani gücü sahabeyi coşturmuş. İmanlı bir insanın insanlar içinde olması muazzam bir şeydir. Onun için şeyhleri severler, tarikat şeyhlerini. İmanları güçlü olduğu için, en azından öyle gördükleri için etrafındaki insanlar.

Müminlerin imtihanı hakikaten zorludur. Yani kolay imtihan olursa Müslüman için o küçük düşürücüdür, hakikaten onun için çok acı bir durum vardır, bir gariplik vardır. İmtihanı ne kadar zorluysa o kadar makbuldür.

Cenab-ı Allah imtihanın gereği olarak şeytana müsaade ediyor. Bu vesilesiyle de insanlar mükemmel imtihan olmuş oluyor. İnsan nefsi şeytanla mücadele ede ede olgunlaşıyor, kâmil hale geliyor.

Küfrün zırvası o kadar zordur ki o bir dünya imtihanıdır. Sabır gerektiriyor bir, dikkat gerektiriyor iki, onun o münasebetsiz sözünün hangi noktada çürütülmesi gerektiği ayrıca araştırılması gerekiyor. Bir noktada olmuyor, hepsini ayrıca ayetle delillendirmek, mantık da ileri sürmek gerekiyor.

Cenab-ı Allah'ın hedefi hep samimi, yüksek iman. Samimi, yüksek imanı Cenab-ı Allah dünyada gördüğünde dünyanın bereketi artıyor. İman zafiyeti olduğunda Allah o bereketi azaltıyor dünyada. Onun için has ve halis müminlerin bu manevi takviyeye bütün güçleriyle devam etmeleri gerekiyor.

İnsan sürekli Allah'tan yana olursa iman artar. Allah'ı insanlar zaman zaman biraz bırakırlar. Zaman zaman da Allah'a sarılırlar. Kesintisiz Allah ile manevi bağın bırakılmaması lazım.

İhtiyaç içinde olan denince çoğu kişinin ilk aklına gelen işte ekmeğe, yiyeceğe ihtiyaç. İmana ihtiyaç vardır, Allah sevgisine ihtiyaç vardır. Dua edersen Allah sana icabet eder. Sevgiye, derinliğe ihtiyacın vardır, Allah'ı derin sevmeye ihtiyacın vardır.

Sevgi Allah’a inanmanın alametidir. İman etse zaten sevgi hemen oluşur. Allah kalbine sevgiyi hemen koyar. Ayette, ‘iman edenlerin kalplerinde bir sevgi kılacağını’ söylüyor Cenab-ı Allah.

İyi niyetli, temiz kalpli bir kadın çok güzel oluyor. İçi şeytanlıkla dolu oldu mu yüzü çok çirkin oluyor, aklı da gidiyor. İtici oluyorlar.

Allah Kendisinin sevilmesini önemli görüyor. Allah’ın hedefi bizim cennetin yiyeceklerini, ballarını sevmemiz değil. Kendisinin sevilmesini en hayati konu olarak görüyor Cenab-ı Allah. O balı, cennet güzelliklerini O'nun tecellisi olarak sevmemizi istiyor. Nimetleri müstakil sevmemiz, öyle bir şeye müsaade etmez. Ve zevk de alamayız zaten.