Adnan Oktar A9 TV; 22 Şubat 2015

Allah, tevekkülle güzel bir dünya meydana getiriyor. Tevekkülde Allah’a karşı dürüst, samimi olmak gerekiyor. Dürüst olunmadığında Allah insanın canını yakmaya başlıyor.

Elinden bir şeyler çıkıyorsa bir hayır vardır. Sen burada sonsuz yaşamaya gelmedin ki. Elinden ufacık bir şey çıkıyor, bayağı dert ediyor. Çıksa ne olur? Sen gözünde büyütüyorsun, akılcı baktığında hiçbir şey yok.

Tevekkülsüzlüğün faydası nedir? Sadece acı çekmiş olacak, boş yere kendini küçük düşürmüş olacak. Allah karşısında mahcup olacak. Kendini ezecek ve akla uygun olmayan, mantığa uygun olmayan anormal bir şey yapmış olacak.

Müslüman çok rahat ediyor, her yerde rahat ediyor. Allah’a tevekkül ettiği için, güvendiği için, ahirette de dirildiğinde son derece rahat. Mesela, müminler Kıyameti sürur içinde seyrediyor.

Dürüst, samimi, açık, berrak bir kafa, berrak bir dünyadan bahsetmek lazım. Kuran’la, ayetle konular açıklandığında insanların kalbinde ferahlık ve suhulet oluşur. Yoksa adamlara ehli dünya üslubu kullanıyorsun, adam öleceğini biliyor. Sen adeta uçuyorsun ama senin uçuyor olman onu korkutur, ürkütür. Ama Allah’tan haberdarsan kişinin kalbine ferahlık gelir.

Bazı memurların PKK’ya karşı korkak ve tevekkülsüz olduğunu görüyoruz. Bu yakışık almaz. Peygamberimiz (sav) bir avuç insanla, 40 kişiyle ortaya çıkmıştı. Yiğit olacak Müslüman, korkusuz olacak.

Allah’tan uzak olan hiçbir insan mutlu olmaz. Allah’a tevekkül etmeyen insan hiçbir şekilde bereket bulamaz, ferahlık bulamaz.

Tevekkülün sırrını yakalayan, onu bulan, ona sarılan, dünyanın en büyük nimetine, en büyük ferahlığa sarılmıştır.

Kaderi bilmediğinde sürüneceksin, acı çekeceksin. Ama kaderi bilirsen sana Allah bereket veriyor, nimet veriyor. İbadet oluyor. Çünkü her an tevekkül etmek, her an namaz kılmak gibidir.

Şükredince bereket artar. Şükretmek ne demek? Kuran’a uyup, Allah’a tevekkül edip, Allah’tan razı olmak. Adam, Allah’tan razı değil. Sürekli şikâyet ediyor. Allah’ın hâşâ kendisine haksızlık yaptığı kanaatinde. O zaman bereket olur mu? Bereket olmuyor.

Bazen Allah bazı insanlara bir makam verir, bir güç verir, imkân verir. Sen, “Allah ona niye bu makamı verdi? Niye bu kolaylığı verdi?” dersen yine hidayet ehli olmazsın. Allah’ı sorgulayan bir adam hidayet ehli olmaz. “Hikmet var, hayır var” diyecek. “Allah bilir, ben bilmem” diyecek.

Seven, Allah için ölümü göze almış olacak ve ölümü isteyecek Allah için. Allah’a kurban olacak. Boynunu koyacak. Bazılarının canı tatlı, en ufak çıkarlarıyla çatışmasını istemiyor, tüyüne zarar gelsin istemiyor, “önce kendim” diyor. Önce sevdiğin olacak. Yani hiçbir şeyini vermek istemiyor, hiçbir şeyini ona sunmak istemiyor. Hep kendini kurtarmanın peşinde.

Olaylar olurken Cenab-ı Allah meleklerini her yerde görevlendiriyor. Hiçbir olay rastlantı olarak meydana gelmez. Her ölenin canını Azrail alır. Allah’tan izin alarak gider; falancanın canını alacağım diye. Saati, dakikası bellidir.

Şımarma, azıtma ve insanlara gösteriş yapma iç içedir. Gariban insanlara poz yapıyor. Sen de garibansın, insanlar da gariban. Ölüp gideceksin. Aklını başına al. Etten kemikten oluşmuşsun nihayet. Elbise giysen ne olur? Bilgisayarın olsa ne olur? Telefonun olsa ne olur? Et kemik olduğun için ölüyorsun, mezarın altına koyuyorlar, paramparça olup çürüyeceksin. Niye şımarırsın? Niye azıtırsın? Niye gösteriş yaparsın?

Zaman akıyor. Zaman bizi sürekli hayatın sonuna doğru da yaklaştırıyor. Ölüm bize doğru geliyor, biz de ölüme doğru gidiyoruz. Bir buluşma noktası var, oraya doğru gidiyoruz.

Ölüm, müslüman için öyle uğraştırıcı bir şey değildir. Birden rüyadan kalkma şeklinde oluyor. Allah “kolayca” diyor, tam kolaylık anlamında söyler Allah, yarımı kolay diye söylemez. Mesela adam biraz acı çekiyorsa, biraz zorlanıyorsa onun adı kolaylık olmaz. Sıfır zorluğa kolaylık denir.

Sabretmek ve tevekkül etmek. Allah’ın sevdiği, beğendiği iki ahlak özelliği. Tevekkül ne demek? Demek ki büyük olaylarla karşılaşacak mümin ki tevekkül edecek, sabredecek. Telaşlanmıyor, üzülmüyor, korkmuyor o zaman.

Bir şey biraz ters gibi gitse de Müslüman onda hayır olduğunu düşünecek. Aksilik oldu, diyor. Sen Allah'a tam anlamıyla tevekkül edersen, meydana gelen hayırlı olandır.

Uyku dünya aczidir. Her gün belirli bir saatten sonra insanın uykusu geliyor. Gidip ölmeye yatıyor, ölüyor, sonra saatler sonra diriliyor. Banyo yapıyor, yemeğini yiyor. Yine akşam yeniden uykusu geliyor. Ölme saati geliyor, yeniden ölüyor. Sabah yeniden diriliyor. Öle dirile, öle dirile hayatı bu şekilde geçiyor. Sonunda bir kere daha ölüyor, bir diriliyor, başka alemde.

İnsan nihayet zavallı bir varlık. Ölüp gidiyor mezara. Sevdiği gidince kendini kaybediyor; “Ölüyorum, yanıyorum, bitiyorum.” Mezardaki haline ne diyeceksin? Korkup kaçıyor gördüğünde. O zaman sevilecek olan kim? Allah. Sana o görüntüyü gösteren kim? Allah.

Müminler vefatlarından sonra daima güzel şeylerle karşılaşırlar. Zorluk, ıstırap, korku; öyle bir şey hiçbir aşamada yok. Her yerde işleri düzgündür. Vefat ederken, dirildiğinde, cennete alınırken hiçbir şekilde tedirginlik yaşamazlar.

Beden, ölümü ve yok olmayı hiç istemez. Hücreler hiç istemez. İnsana en şiddetli ızdırap veren şey odur. Allah bu ızdırabı İslam diniyle ortadan kaldırıyor.

İnsanın enaniyet yapacak hali yok ki; sen kandan, etten, kemikten, sinirden oluşmuş bir varlıksın, doğal ihtiyaçların var, ne havalara giriyorsun? Ölüp gideceksin, nereye poz yapıyorsun? Ve çok kısa sürede bitiyor hayat. Her cenaze mezarın içinde alenen şişip patlıyor. Havaya girecek bir hali yok insanın, zavallı bir varlık.

Dünyada ne kadar uzun süre kalınırsa manevi makamda o kadar yükselme imkanı olur. Vefat ettikten sonra, cennete gittikten sonra cesaret kalkıyor, vefa kalkıyor, hepsi kalkıyor. Sadece yiyip-içip, gezip eğleniyorsun, Allah’a şükrediyorsun, melek gibi oluyorsun. Onun için dünyada uzun kalmanın da o faydası var. Çünkü kaldığında, milyonlarla sevap kazanıyorsun.

Ev nihayet senin üşümemeni sağlar. Kendi hapishanen, dünyadaki hapishanen. Eğer iman gözüyle bakarsan cennet evlerinden bir ev olur evin. Ama küfür gözüyle bakarsan cehennem hücrelerinden bir hücre olur evin, seni sıkar; duvarları sıkar, her yeri sıkar, bunalırsın.