Adnan Oktar A9 TV; 11 Haziran 2015

Mümin yeri gelip de şehit olduğunda, Allah’ın en sevdiği, en yüksek sevgi budur. Çünkü Allah için canını veriyor. Can aziz değil mi? “Yarabbi” diyor, “Bana canımı sevdirdin, ben canımdan çok Seni seviyorum” diyor. “Canım Senin olsun” diyor. “Ben de Seninim” diyor. Anlamı budur. Onun için Cenab-ı Allah şehitleri ayrı bir mekanda tutuyor, yani öldürmüyor. Ölümü tatmıyorlar.

Allah’ın en beğendiği de, şehit olmaktır. Allah en yüksek sevgiyi onda buluyor. Ama mümin ona niyet edecek. Öyle rastgele değil. “Şehitlik istiyorum Yarabbi Sen’den” diye içten, kalpten niyet edecek.

Cinayete özgürlük olmaz. PKK, askeri, polisi vuracak, şehit edecek; sonra diyeceksin ki adamı bırak. O zaman cinayet serbest olmuş oluyor. Olmaz öyle şey.

Mümin Allah’a ölümüne bağlanacak. Şehit olmayı da kabul edecek, gazi olmayı da kabul edecek, hapishaneyi de kabul edecek, tımarhaneyi de kabul edecek. Başına geldiğinde hamd edecek, şükredecek. O zaman Allah yollarını alabildiğine açıyor.

En yüksek sevgiyi şehitlik olarak alıyor Allah. Allah’ın en beğendiği o. Ama tabii en makbul şehitlik şekli Allah yolunda cihat ederken yani fiili cihattayken. Çünkü alenen savaşa gidiyor, öldürülebileceğini biliyor, orada şehit oluyor. Allah yolunda korkmadan cihada gitmek; en makbul olan odur.

Bu şehit cenazelerinde ağlama olayını lütfen kaldıralım. Kuran’a uygun değil, örfümüze uygun değil, İslam ahlakında böyle bir şey yok. Bu çok eski dönemlerde Sümerler’de görülen bir adettir. Cennete gidenin arkasından ağlanmaz.

Bizde ağlama olmaz. Çanakkale’de biz ağlamadık. Dumlupınar’da ağlamadık, Malazgirt’te ağlamadık. Biz niye ağlayalım? Şehitliği bu kadar isteyen bir millet olarak, şeref bilen bir millet olarak niçin ağlayalım?

Şehit yıkanmaz, üzerindeki asker elbisesiyle olduğu gibi açıkça görülür şekilde toprağa verilir. Ve en ufak bir üzüntü alameti gösterilmesi olmaz. Çünkü şehitlik Allah’ın övdüğü bir makamdır.

Şehide bütün şehri gezdireceksin. Şehit cenazesi önemlidir. “Allahu Ekber” diye yer gök inleyecek. En az 1 milyon kişi toplanması lazım. O zaman milli şuur şaha kalkar. Şehidin maneviyatından memleket bereketlenir.

Medya sürekli işte, “Yine feryat göklere yükseldi, evlere ateş düştü.” Müslüman olarak bu bize yakışıyor mu? PKK cenazelerinde çıt çıkmıyor. Tam tersine başları bayağı dik, intikam yemini ediyorlar, slogan atıyorlar. Ağlama ve feryat haberleri PKK propagandası oluyor, istemeseler de.

Allah askerimize güç kuvvet versin, onları kahpe kurşunlardan korusun. Allah onlara heybet versin. Karşılarındaki gücün basiretini bağlasın Allah, kalplerine korku salsın. Allah askerimizi başarılı kılsın, onları nuruyla sarsın. Hepsine hidayet versin. Şehit olan olursa da Allah şahadetini mübarek etsin.

Şehidi uğurlarken kendi kıyafetiyle, kanlı elbiseleriyle tabuta koymadan açıkta getirmeleri lazım. Öyle açıkça al kanlar içinde Türk bayrağının üstüne yatırıp bütün şehri gezdirmek lazım, yer gök tekbirlerle, salavatlarla yıkılması lazım. O meydana gelen gerilim akıl almaz bir kudrete dönüşür. Onun vereceği manevi güç bütün dünya titretir söyleyeyim. Amerika falan hepsi ayar olur.

Biz bu memleketi oluk gibi kanla aldık, yüz binlerce şehidin kanıyla. Sen çıkmışsın 3-5 uyduruk kendini bilmez, “Biz burayı alacağız.” Alırsın. 80 milyonu şehit edersin, alırsın. Tamamı senin olsun ondan sonra. Onun dışında olmaz.

Cenab-ı Allah şehit ailelerine, tevekküllü güzel davranan, yiğit asker ailesi görüntüsü vermeyi nasip etsin. Sakın ola ki üzüntü, ağlama, teessür ifadesi olmasın. PKK bunların basında yayınlanmasını istiyor. Zaten o amaçla bu patlamalar yapılıyor. Yoksa 15 kişinin şahadetiyle sen 80 milyonu yıkamazsın. Ama örgüt propagandası açısından çok hayati görüyorlar. O ailelerin bağırmaları, baygınlıkları, tabut üstüne kapanmaları PKK’nın en hayati gördüğü propagandasıdır.

Özellikle şehitlerimiz uğurlanırken ailelerinin ağlaması, tabuta kapanmaları, feryat etmeleri, baygınlık geçirmeleri, PKK’nın asıl istediği de bu. Yoksa şehitlerimiz teşriki tekbirlerle kaldırılsa PKK’nın işine gelmez bu, çok rahatsız eder.

PKK’nın oyununu bozalım; yani şehitle güç kazanma oyununu kaldıralım. Mesela şehidi uğurlarken şehir içerisinde saatlerce gezdirsen, tekbirlerle, salavatlarla yeri göğü inletsen bu PKK’nın hiç işine gelmez. Çünkü bu muazzam bir manevi gerilim meydana getirir, herkes şehitlerden yana olur.

Şehitlerde cenaze marşı işini kaldırsınlar. Bu çok rahatsız edici bir şey. Bir de çok iç karartıcı garip bir müziği var, tamamen gereksiz. Şehit tekbirlerle, salavatlarla şehri gezdirerek uğurlanır.

Tv kanalları şehit haberlerini ağlamalı, feryatlı verirlerse bu PKK’nın işine yarar. Ama göğsü dimdik anneler babalar olursa, oğullarıyla iftihar eden şehit anaları, babaları olursa bu PKK’yı çökertir.

Şehit ailelerini hiç boş bırakmamak lazım. Onların evleri birer mescit gibi olması lazım. Her gün Allah’ın anıldığı, güzel sohbetlerin edildiği, temiz pak. Gidenler evi de güzelce temizleyecekler. “Anne biz evi temizleyelim” diyecekler. Bulaşık varsa bulaşığı yıkayacaklar. Yemek yoksa yemek yapacaklar.

Allah fedakarlığı seviyor. Onun için şehadeti sever Allah. Allah’ın en sevdiği güzelliklerden bir tanesidir. “İki güzellikten biri” diyor Allah. “Güzellik” diyor. “Şehadet ve gazilik.” Allah yolunda adamın kolunu kaybetmesi, bacağını kaybetmesi. Allah çok beğeniyor onu.

Şehit aileleri, en şerefli insanlardır; Allah'ın nimete gark ettiği o mübarek evlatlarıyla onur duyabilirler. Çünkü Allah onları doğrudan cennetine almış. Cennet ehli olmuşlar ve cennet kuzusu onlar. Cennet kuzusunun annesi oluyor, cennet kuzusunun babası oluyor. Ne kadar büyük bir güzellik, ne kadar şerefli bir annelik ve babalık. Allah'ın, o anne babaya sabrından dolayı verdiği sevap da çok fazla.

Müminin keyfi daima yerindedir. Üzüntü ne demek? Haşa, "Allah'ın yaptığını beğenmiyorum" demek. Allah bir şey yarattığında biz onda hayır görürüz. Şehitlerimiz olduğunda onda hayır görürüz, üzülmeyiz, yas tutmayız. Yas bir pagan adetidir, putperest adetidir.

Hiçbirimiz dünyada kalmayacağız. Önemli olan ahirete şerefle gitmek. Şehitlerimiz ne güzel böyle bir şerefle gidiyorlar.

1 milyon kişi şehit olsa bir karış toprak vermeyiz. 2 milyon kişi şehit olsa yine bir karış toprak vermeyiz. 3 milyon kişi şehit olsa yine bir karış toprak vermeyiz. Bunu unutacaklar.

Türkiye için en büyük tehlike katillere af çıkarılmasıdır. O zaman Türkiye’nin mahvolduğunun resmidir. Mehmetçiği, polisleri katleden kişileri bir insan affederse o, dünyanın en aşağılık en karaktersiz adamıdır.