Adnan Oktar A9 TV; 12 Ocak 2015

Yaşlıya bakmak tabii ki zordur ama sevabı çok fazla. Sevabı fazla olsun diye, Allah onu o zor hale getiriyor. O sevap kaçırılmaz.

Tehdit yoksa bile Müslüman onu kalben isteyecek. “Tehdit eden olsa da daha fazla sevap kazansam” demesi lazım. Peygamberimiz (sav) hep tehdit altında yaşadı; Ebu Cehil’in, Ebu Leheb’in o devrin firavunlarının tehditleri. Hz. Musa (as) hep Firavun’un tehdidi altında yaşadı.

Tehdit nimettir. Tehdidin olduğu ortamda İslam anlatılırsa ibadet oluyor. Diyor ki: “Tehdit olmasın, ben de ibadet yapayım.” İbadetin sevabı çok çok azalır öyle bir şeyde. Halbuki Müslüman çok fazla sevap istiyor. Milyon sevap kazanmak varken niye bire razı oluyorsun?

Mümin imanla yakışıklı oluyor, imtihanla güzel oluyor. İmtihan kalktı mı mümin mahvolur, Allah esirgesin. Yani hiçbir zorlukla karşılaşmıyorsa hiçbir sevap almıyor demektir. İmtihana geldik biz. Onun için Cenab-ı Allah, “Daha öncekilerin başına gelenler sizin başınıza gelmeden hemen cennete gireceğinizi mi sandınız?” diyor.

Tebliğde kendisiyle alay edildiğinde, “Moralim bozuldu” diyor. Kaderden haberin yok, Kuran’dan haberin yok. Mucize gördüğün için Allah’a hamd et. Hayret et. Senin sevabın artıyor, onun günahı artıyor. Senin amacın sevap değil mi? Üzüldüm diyor. Sevabı arttığı için bir insan üzülür mü?

Mehdi (as) çıktıktan, İttihad-ı İslam olduktan sonra sevabın etkisi milyondan üçe düşer. Çünkü ondan sonra kolay. Zorluk kalkmış. Deccal ölmüş. Nefsin saldırıları kalmıyor, yani her şey yolunda.

İslam hakim olduğunda bir milyon sevap alan adam bir sevap alabiliyor. Daha önce bir icraatından, bir uygulamasından bir milyon sevap alan İslam hakim olduğunda beş sevap alır. Ondan sonra dünyanın anlamı kalmadığı için yani imtihan bittiği için artık süratle Kıyamet geliyor. Hz. Mehdi (as)’ın vefatı, Hz. İsa Mesih (as)’ın vefatı ve sonra süratle Kıyamet, inşaAllah.

Dünyada ne kadar uzun süre kalınırsa manevi makamda o kadar yükselme imkanı olur. Vefat ettikten sonra, cennete gittikten sonra cesaret kalkıyor, vefa kalkıyor, hepsi kalkıyor. Sadece yiyip-içip, gezip eğleniyorsun, Allah’a şükrediyorsun, melek gibi oluyorsun. Onun için dünyada uzun kalmanın da o faydası var. Çünkü kaldığında, milyonlarla sevap kazanıyorsun.

Çile ne kadar çoksa, sevap o kadar çok oluyor. Hz. Mehdi (as)’ın karşılaştığı zorluklar say say bitmiyor. Her sayılan çile, yukarıya doğru bir basamak işte. Mesela 1000 kilometrelik basamaklar düşün, her biri 1000 kilometrelik basamak, çıkıyor da çıkıyor, çıkıyor da çıkıyor manevi makamın önü-arkası kesilmiyor.

Uzun ömür İslam'a hizmet için istenir. İslam'a hizmet olmadığında kişi için belaya dönüşebilir. Adamın ömrü uzar, daha da cehennemin dibine gider. Hayırlı uzun ömür önemlidir. Sevabı kaybettikten sonra, Allah’a hizmeti kaybettikten sonra uzun ömrün bir faydası yok. Uzun ömür İslam’a fayda için önemlidir.

Ateistlerin varlığı, din aleyhtarı her türlü yazı, konuşma, dinle alay edilmesi, Müslüman’ın sevabını artırmak içindir. Ona rağmen Müslümanlığa devam ediyorsa bu makbul oluyor.

Dinin aleyhinde gazetelerde, radyolarda, sokakta, aile içinde birçok yerde müthiş bir muhalefet var. Müslüman buna rağmen imanlı olduğunda çok fazla sevap alıyor.

Münafıklar sürekli ölüm korkusu, gençliğin gitme korkusu ve hastalanma korkusu içerisindedir. Ölümden nefret eder, hep o dehşeti yaşarlar.

Müminde esas olan yaş değil ruhtur. Kişinin aklına göre bağlantı kurulur. Ruhun olgunlaşma hızı bedenin yaşlanma hızıyla aynı olmayabilir.

Bazı gençlerde yüz yıl yaşayacakmış gibi bir hal oluyor. Oysa gençlik çok çabuk geçiyor. 20 yaşında bir insan 2 on senede yaşlanmış olacak.

Beden Allah'ın kanuna uygun olarak yıllara dayanamaz, ama ruh dipdiri olur. Ruh hiç yaşlanmaz.

Yaşlılık imtihan açısından daha zordur ama değerlidir. Yaşlılıktaki sevabın nimetini iyi bilerek yaşayan kişi güzel bir ruh elde etmiş olur.

Yaşlanmamanın sırrı imandır. Allah Kendisi'ni samimi sevene yaşı ileri olsa dahi güç, kuvvet, kudret ve dinçlik verir.

Ruh yaşlanmaz. İki insan arasındaki dostluğa, sevgiye yaş sınırı koymak çok yanlış bir bakış açısıdır.

Hükümetimiz yaşlıların bakımını daha iyileştirebilir ama gençler gönüllü olarak vakıf ve dernekler vasıtasıyla yaşlılara destek verebilirler. Gücü yettiği halde yaşlı bir insanı bakımevine koymak doğru olmaz. Yaşlıların tanıdıklarıyla, sevdikleriyle bir arada yaşaması güzel olur.

Sosyete toplantılarında yaşlı insanlar geliyor. Kimi böbrek taşı için, kimi tansiyon için, kimi kanser için ilaç alıyor. Orada kimse kendini sezdirmiyor. O günkü bakımlı ve neşeli hallerini gösteriyorlar. Evdeki hallerini ve acizliklerini göstermiyorlar. BİR SONRAKİ SENE ÜÇTE BİRİ YOK, TOPRAK ALTINDA. Ama onların yerine yeni bir üçte bir geldiği için etkilenmiyorlar. 1920’LERİN GÜZELLİK KRALİÇELERİNİN HİÇBİRİ YOK. Onlara o yıllarda 80-90 yıl sonrasını hatırlatsan, çok artistik hareketler yapar, gelecekteki durumlarını akıllarına dahi getirmezler. AMA HEPSİ TOPRAK ALTINDALAR. Hepsi geri toprağa dönüyorlar. 80 YIL SONRA ŞU ANKİ MANKENLERİN BİR TANESİ BİLE KALMAYACAK.

Hayatın kısa olması yaşlanmanın çabuk gelmesi insan için büyük bir nimet. Daha uzun olsa dünyada çok sıkılırdı insanlar. Allah hayat çabuk bitsin bir an önce ahirete, yani gerçek hayatımıza, kavuşalım diye insanlara nimet olarak dünyayı kısa yaratıyor.

Yaşı ilerleyen hiçbir insanın bakım evine gönderilmemesi gerekir. Dedelerin, anneannelerin varlığı o ev için müthiş bir süstür. Düşkünler evine bir insanı terk etmek kabul edilecek bir durum değildir.

Fransa dine dönecek, İslam’a dönecek. Başka türlü felaketlerin önü arkası gelmez. Bunlar numune ve deneme olaylar. Fransa’da kan dökmeye hazır binlerce hücre var şu an hazır. Hiç ummadıkları insanlar bu olayın içindeler. Ancak sevgiyle, merhametle, ilimle, irfanla olur. Başka türlü olmaz.

Önce deccalin putunu ortadan kaldıracaksın. Darwinizm’i, materyalizmi ortadan kaldıracaksın. Ne ile? İlimle irfanla, akılla fikirle. Sonra iman hakikatleri, Kuran mucizelerini anlatacaksın. O zaman iman eder insanlar.