Adnan Oktar A9 TV; 26 Mayıs 2016

Münafık ayetleri, inananların kalbinde derin bir etki oluşturur, kalpleri yumuşar. Münafıkların ise içte içe kinini ve nefretini artırır.

Cehennem vahşi, deli bir hayvan gibidir. Hep böyle ezmek, yakmak, yıkmak, azap vermek ister. Küfre karşı, münafıklara karşı saldırgandır.

Münafık ayetleri, küfür ayetleri müminlere yöneliktir. Küfür ve münafıklar bu ayetlerden etkilenmez. Mümin etkilenir. Müminin kalbinde derin etki yapar, imanını artırır. Münafığın da kinini ve öfkesini daha artırır. Mümin kendini düzeltir, kafir ve münafık daha beter hale gelir; daha sinsi, daha azgın olur, daha kalbi kararır.

Münafık yüzüne pis, iğrenç bir ifade verir. Suratında lanet bir ifade olur. Ayette, “Kaşlarını çattı” diyor Allah; donuk, abus bir suratı vardır. Allah’ın ona mührüdür o.

Münafıkların yüzü çok berbattır. Bitap, donuktur. Şeytanla bağlantıda oldukları için adeta kükürt kokar onlar. Görüntüleri şizofrendir.

Münafık ahmak bir mahluktur. Allah aklını almıştır. Allah onu sürekli aşağılar. Fakat o akılsız kafasıyla hala Peygambere, müminlere zarar vermek için bir fırsat çıkacak mı diye bekler. Her seferinde rezil olur yine bekler, yine rezil olur yine bekler.

Münafıkların her konuşması fitne kokar, hep pisliktir. Hep küstahtırlar. Peygamberin aklına, yeteneğine, gücüne, imkânlarına, başarısına hep haset gözüyle yaklaşmışlardır. Ve bu hasetle kendilerince hep çelme takmaya çalışmışlardır, her seferinde de kendileri rezil rüsva olmuşlardır.

Münafıklar Peygamber (sav)’e karşı hep zekayla yaklaşmaya çalıştılar. Peygamberimiz (sav) aklıyla üstün gelerek onları her seferinde rezil rüsva etti.

Deccaliyet insanların hayatı boş ve anlamsız olarak görmelerini istiyor. Hayata dair telkin ettiği amaç sadece iş sahibi olmak, evlenmek, çoğalmak, maç takip etmekten ibaret oluyor O zaman insanların çoğu hiç ahireti düşünmeden yaşıyor, ölüm gelince ahiret akıllarına geliyor.

Müslüman’da küsme olmaz. Kalp sürekli Allah ile beraber. Dünya kısa bir kurs, kısa bir eğitim. Burada ne sükse yapılır, ne akıllılık iddiası, ne zekilik iddiası hiçbir şey yapılmaz. Uzaydan bakılınca toz gibi dünya. Biraz daha ilerleyince hiç görünmüyor. Tozun içinde, tozun tozudur insan. Zavallı bir varlık. Neyine kibirleniyorsun? Ölüp gideceksin.

En ala en güzel vücut bile toprağın altında paramparça olacak. Hayat çok kısa. Halihazırda Allah’ın verdiği şekle hamd ederiz, şükrederiz ama o vücuda insanın bağlanması olmaz. Dünya güzeli insan, bir açılıyor mezarı bir iskelet, kafatası, kollar kemikler. Nice pehlivanlar nice aslanlar mezarda kemikleri çürümüş yatıyorlar.

Din hakkında espri olmaz. Müslüman ahireti düşünerek, vefat ederkenki halini düşünerek hareket etmekle yükümlüdür.

Kıyametin de ölümün de Müslümanları rahatsız edecek hiçbir yönü yoktur. Müslüman eğer kendisine zulüm yapılacağına yahut acı çekeceğine inanırsa bu Allah'ın gücüne gider. Çünkü Allah diyor ki, "Bana güven. Sen iyiysen sana bir zarar gelmez." Mümin daima Allah'a hüsnü zan edecek.

Kabir azabı diye bir şey yok. Öldüğünde başka bir boyuta geçersin. Öldüğün anda sana mümin olduğun hemen hissettirilir, hemen anlarsın. O duyduğun huzurdan, rahatlıktan hemen anlarsın. Bir de Allah kuluna zulmetmez, öyle bir şey yok. Haşa, Allah öyle adaletsiz zulüm anlayışında değildir. Sonsuz akıldır, sonsuz merhamettir.

Bazı insanlar geçim kaygısına kapıldık diyorlar, zulüm altında ezilen Müslümanları unutup gaflete kapılıyorlar. Bu ağır vicdansızlıktır. Geçim kaygısına kapılıp gaflete kapılanlar ölümle birlikte her şeyi geride bırakacaklarını unutuyor, adeta gaflet yarışına giriyorlar.

Müminde esas olan yaş değil ruhtur. Kişinin aklına göre bağlantı kurulur. Ruhun olgunlaşma hızı bedenin yaşlanma hızıyla aynı olmayabilir.

Bütün ömrü mümin olarak geçmiş bir insanın, “Ölüm anında acaba imanımı muhafaza edebilecek miyim” diye endişe etmesi şeytandan bir vesvesedir. Bunu hiç kaale almalarına gerek yok. Böyle bir şey olmaz. Yani içten, bilinçaltındaki iman esastır. Yoksa kişinin aklına birçok şey gelebilir, onların hiç geçerliliği yok. Allah onun bütününe bakar.

Bazı gençlerde yüz yıl yaşayacakmış gibi bir hal oluyor. Oysa gençlik çok çabuk geçiyor. 20 yaşında bir insan 2 on senede yaşlanmış olacak.

Beden Allah'ın kanuna uygun olarak yıllara dayanamaz, ama ruh dipdiri olur. Ruh hiç yaşlanmaz.

Yaşlılık imtihan açısından daha zordur ama değerlidir. Yaşlılıktaki sevabın nimetini iyi bilerek yaşayan kişi güzel bir ruh elde etmiş olur.

Yaşlanmamanın sırrı imandır. Allah Kendisi'ni samimi sevene yaşı ileri olsa dahi güç, kuvvet, kudret ve dinçlik verir.

Ruh yaşlanmaz. İki insan arasındaki dostluğa, sevgiye yaş sınırı koymak çok yanlış bir bakış açısıdır.

Hükümetimiz yaşlıların bakımını daha iyileştirebilir ama gençler gönüllü olarak vakıf ve dernekler vasıtasıyla yaşlılara destek verebilirler. Gücü yettiği halde yaşlı bir insanı bakımevine koymak doğru olmaz. Yaşlıların tanıdıklarıyla, sevdikleriyle bir arada yaşaması güzel olur.

Yaşlıya bakmak tabii ki zordur ama sevabı çok fazla. Sevabı fazla olsun diye, Allah onu o zor hale getiriyor. O sevap kaçırılmaz.

Rusya’yla arayı düzeltelim. Rus Milletiyle, Rus devletiyle bütünleşip kardeş olalım, dost olalım. Rus halkı mazlumdur, terbiyelidir, saygılıdır, mütevazıdır, sevecendir, güzel insanlardır. Rus derin devletinin verdiği zararlara el birlik tedbir alalım.