Adnan Oktar A9 TV; 24 Eylül 2014

İnsan sevgiye açtır. Sevgiyi bir parça gösterdiğinde hemen o tarafa koşar. Kardeşliğe yaklaştırsan, barışa, dostluğa davet etsen hemen kabul ederler. Gururdan dolayı iki taraf da kabul etmeyince ortada kalıyorlar. Halbuki bir taraf söylese kabul ederler. Ama bir parça ısrar edeceksin.

Zulmü arayan zulme müstahak oluyor. Zulmü teşvik edersen, belayı, kanı teşvik edersen, bela seni boğuyor. Kan seni boğuyor. Sevgiyle yaklaşmış olsaydın sevgi gelecekti. Kan istedin karşına kan geldi.

Cihad ‘cehd etmek’ gayret etmek demektir. Adam ‘cihad’ı’ doğramak olarak anlıyor. Birisini sen doğrayarak ikna edeceğine, fikirle ikna etsen daha doğru değil mi? Sen adamı doğradığında adam yok olur, bir daha Müslüman olamaz o! Tebliğ yaparsan, anlatırsan iman eder.

Hiç kimsenin kavga üslubunu kullanmaması lazım. İnsanın ruhu öfkeye de yatkın sevmeye de yatkın, ağlamaya da yatkın gülmeye de yatkın. Gülmeyi tercih etmek lazım. Nefret yerine sevgiyi tercih etmek lazım.

Allah şirk koşanların kalplerinden sevgiyi alıyor. O kaçıyor o kovalıyor, o kaçıyor o kovalıyor. Halbuki doğrudan Allah’a verse sevgiyi, güzelliği, Allah’a dua etse Allah ona nasip eder.

Eğer Yusuf gibi olursan, Allah Züleyha’yı yanına gönderir. Yoksa çölde aramayla olmaz.

Sevginin girmediği bir yerde mağlubiyet vardır. Sevginin olmadığı bir yerde akılsızlık vardır, ölüm vardır. Sevgisizlik ölüm getiriyor, acı, ızdırap, bereketsizlik, uğursuzluk getiriyor. Başka bir şey getirmez.

Sevgi dilinde bıkma olmaz. Israrla barış, ısrarla sevgi. Mesela iki sene sevgiden bahsediyor üçüncü sene yoruluyor, bırakıyor. Barıştan beş sene bahsediyor altıncı sene götüremiyor. Olmaz. Ömrünün sonuna kadar barışı, sevgiyi savunacak. Farz bu.

Biz kanla, silahla hiçbir şeyin halledileceğine inanmıyoruz. Kana silaha, acıya, ıstıraba karşıyız. Sevgiyle, barışla, kardeşlikle, imanla, Kuran’la insanlığın düze çıkacağına inanıyoruz.

Her yere fikir adamı, düşünce insanı göndermek lazım. Türkiye’nin, Amerika’nın müthiş imkanları var; radyoları, televizyonları, gazeteleri var; emrimize versinler müthiş bir tebliğ çalışması yapalım. Bir ay bile sürmeden her yer süt liman olur.

Amerika’nın, Türkiye’nin radyoları, televizyonları imkan olarak bize sunulmuş olsa komünizmin, terörün, anarşinin geçersizliğini gayet güzel bütün bölge halkına anlatırız. Her yer süt liman olur. Herkes birbirine sarılır. Konu da biter.

Tehdit nimettir. Tehdidin olduğu ortamda İslam anlatılırsa ibadet oluyor. Diyor ki: “Tehdit olmasın, ben de ibadet yapayım.” İbadetin sevabı çok çok azalır öyle bir şeyde. Halbuki Müslüman çok fazla sevap istiyor. Milyon sevap kazanmak varken niye bire razı oluyorsun?

Allah Kendi yolunda olmayana rahatlık vermez. “Tebliğ yaparım; ama çok rahat olmam gerekiyor.” Sen zaten tebliğ yapmak istemiyorsun. Tebliğ, rahat olmayarak yapılan faaliyete deniyor.

Tebliğde ne olacak? Acı, meşakkat, zorluklar, tehdit olacak. Bunlar arttıkça tebliğin değeri artar, Allah’ın rızasını daha fazla kazanırsın. Amacın Allah’ın rızasıysa, rahmetiyse. İki günlük dünya için öyle korkak, ürkek yaşamak çok aşağılayıcı.

Kuran’ın gösterdiği; merhamet, şefkat ve akıldır, sevgidir. Sevginin hâkim olmadığı her yere dehşet hâkim olur.

Mehdiyet sırf tebliğ ile dünyaya hâkim olan bir güç değil. Şu an Mehdiyet’in bütün kapıları açılıyor. Mehdiyet mi yapıyor bunu? Mehdi (as) mı yapıyor? Yok, Allah yapıyor. Mehdiyet’in önündeki bütün engeller kaldırılıyor şu an tek tek. Mehdiyet’in bütün sistemi hazırlanıyor. Allah tarafından yapılıyor.

Şefkat, merhamet, halimlik. Allah'tan istediğimiz bu değil mi? Cennette ne istiyoruz? Cenab-ı Allah'ın bizi affetmesini, bize karşı halim, şefkatli ve koruyucu olmasını istiyoruz. Biz de insanlara karşı bu şekilde olmamız gerekiyor.

Kadınlara karşı şefkat ruhu da kadına karşı sevgiyi artırır. Bazıları kadını sadece bir cinsel meta olarak görüyor. O zaman nefret ruhuyla yaklaşır. Şefkat, merhamet ruhu ve koruma ruhu sevgiyi çok çok artırır. Zaten Kuran’da hep şefkat geçer. Yani acımayla karışık sevgi, koruyucu sevgi.

Dürüst, samimi, açık, berrak bir kafa, berrak bir dünyadan bahsetmek lazım. Kuran’la, ayetle konular açıklandığında insanların kalbinde ferahlık ve suhulet oluşur. Yoksa adamlara ehli dünya üslubu kullanıyorsun, adam öleceğini biliyor. Sen adeta uçuyorsun ama senin uçuyor olman onu korkutur, ürkütür. Ama Allah’tan haberdarsan kişinin kalbine ferahlık gelir.

Allah’ın merhametine, şefkatine, aklına güveneceksin. Çünkü senin merhametini O yaratıyor, şefkatini O yaratıyor, mantığını O yaratıyor.

Her şeye şefkatle, merhametle, akıl gözüyle bakmak lazım, yatıştırıcı olarak bakmak lazım. İki günlük dünya, imtihan oluyoruz. Bazı insanlar nefislerine uyabilirler. Nefsine uyunca dinden çıkmaz insan, günaha girmiş olur, hatası olur.

İyilik, merhamet zordur. Şefkat, sevgi zordur. Kırıp yıkmak çok kolaydır. Adam eline tüfeği alıyor, tarıyor. Bu kadar. Ama sevgi emek istiyor, sabır istiyor. İrade ister, cömertlik ister, kararlılığın en son safhasını ister, azmin en son safhasını ister.

Mükemmel ahlak nedir? Sabır, şefkat, fedakarlık, dürüstlük, cesaret, vefa.. Allah korkusu olmadığında bunların uygulamasında şahısta gaflet meydana gelir. Mesela Allah'ı sever ama namaz kılmaz. "Ben seviyorum Allah'ı, Allah'ın benim namazıma ihtiyacı yok" der. Bol parası olur, fakirlere dağıtmaz. "Fakir bir şekilde bulur ama ben Allah'ı çok seviyorum, bu parayla mutlu oluyorum, Allah'a daha yakın oluyorum" der. Cesaret göstermez; "Şimdi hayatımı tehlikeye atmayayım ben böyle bir şey için, güzel yaşıyorum" der. Allah korkusunda cesaret gösterilir.

Kuran'a göre şefkat, merhamet, insanı yüceltme hayati bir konudur.

Kim sevgi doluysa, kim merhametliyse dünyayı yönetecek onlardır. Dünyanın gerçek sahibi Türklerdir; ahlak olarak, sevgi olarak, merhamet olarak, dostluk olarak. Allah bu göreve Türk Milleti’ni hazırlıyor.