Adnan Oktar A9 TV, 1 Mayıs 2012

BÜTÜN SEVGİ ALLAH’A YÖNELDİ Mİ UYKUYA İHTİYAÇ DA ÇOK AZALIR. Mesela Peygamberimiz (s.a.v) çok az uyuyordu. Çünkü vücut tahribatı olmuyor.

İMAN ZAYIFLIĞI, ALLAH’IN UNUTULMASI VÜCUTTA MUAZZAM TAHRİBAT YAPAR. VÜCUT PERİŞAN OLUR, abandone olur adeta, uyuyarak o zavallı vücut kendini ancak toparlıyor ondan sonra. 7-8 saatte ancak kendini toparlayabiliyor.

İnsanların Allah’a teslim olmamasına ait görüntüler çok mucizedir, iman hakikatidir. Sırf karıncanın hayatını incelemek, sırf saati incelemek değil; İNSANLARIN DÜNYAYA MEYLETMESİNİ İNCELEMEK LAZIM. BU, ÇOK BÜYÜK BİR İMAN HAKİKATİDİR.

Fıkıh sorunu mu? İman zafiyeti mi? İman zafiyeti. Bütün dünyanın sorunu budur. İman zafiyetidir.

İman gitti mi bütün o sinirsel bozukluklar, bedensel bozukluklar başlar. İMANI NE KADAR GİDERSE O KADAR PERİŞAN OLUR İNSAN. İMAN ZAFİYETİ İNSANI DELİRTİR. Ne kadar imanlıysa o kadar sağlıklı, o kadar iyi, güzel olur, o kadar açılır, ferahlar.

Deizm falan bunlar çok tehlikeli sözler. Sonu imansızlığa gider onun.

“Zamana uygunluk” Dinde böyle bir şey olur mu? “Zamana uygun değilse sahih değildir.” Son derece bozuk bir itikat, son derece bozuk bir ifade. Yani dinle, imanla alakası olan bir söz değil. Yüz yıl sonra diyecek ki adam; “bu zamana da uygun değil.” Zaten deccaliyetin 100 yıl sonra yapacağı da o. Zamana uygun değil diye dinin tamamını kaldıracak.

Her gün insan sekiz saat ölmek mecburiyetinde. Mezara girer gibi, ölmeyi kabul ederek odasına girip ölüyor (uyuyor). Allah diyor; “her uyuduğunuzda canınızı alırım”. “Eğer istersem canınızı geri veriyorum” diyor Allah. Çoktur öyle sabah yatağında ölü bulunan. Her yerde acz var ama insanlar acze nasıl direniyorlar?

İMAN ZAFİYETİ DÜNYANIN BAŞININ BELASIDIR. Ne zamandan beri? Hz. Adem (as)’dan beri. Hep insanlar iman zaafıyla imtihan olmuştur.

Bir iman zafiyeti, bir ağır hastalık ahir zamanda mevcut. Bir numaralı konu, ana konu iman zafiyeti. Bu sebeple sürekli iman takviyesi gerekiyor, iman hakikatleriyle.

Psikolojik sıkıntıların nedeni ekonomik kriz değil, iman zafiyetidir.

Her uyuyan ölür. Komada olur, canı alınmış olur. Uyumadan önce “Ya Rabbi canımı güzellikle al, güzellikle ver.” diyeceksin.

Hâlihazırda bütün insanlık zaten şu an uyuyor. Bir uyku halindeyiz. Hayat o şekildedir. Birdenbire bir uykudan kalkacak insanlar. Şu anda, DERİN BİR UYKUDUR, KALİTELİ BİR RÜYADIR DÜüya görüyoruz şu an. Birden kalktığımızda, aa diyeceğiz, ne kadar acayip rüya gördük. Halbuki yeni bir rüyaya daha geçmiş olacağız.

İmanı gizlemeye gerek yok. İmanın insanlar tarafından duyulması bir berekettir, güzelliktir. Çünkü başka imanı zayıf olan varsa o da açılır öyle bir şey duyduğunda, o da şevklenir.

Biz nasıl uykudan uyandığımızda asıl hayat bizi şaşırtıyor, “Ne kadar net, uyku ne kadar flu” diyoruz. Ölen de bu hayatını flu görüyor. Halbuki o da rüya.

İman zafiyeti oldu mu Allah dünyayı kavuruyor, mutluluk vermiyor. Osmanlı’nın yıkılma sebebi o, Selçukluların yıkılma sebebi yine odur. Bağnaz bir yapı geliştiğinde, tutucu bir yapı geliştiğinde, sanat, bilim, sevgi azaldığında, Kuran’ın özünden uzaklaşıldığında mutlaka felaket geliyor.

Namaza sevinçle kalksın kardeşlerimiz. Ne güzel, kalktığımızda pırıl pırıl dünya görüyoruz. Sabah felçli kalkabilirsin. Kalkarsın ayağın tutmuyor, ağzın kaymış. Veyahut kalktığında cehenneme gitmiş de kalkabilir. Ne güzel, hoşnutlukla, bereketle Cenab-ı Allah kaldırıyor.

Bazı insanlar iman zaafiyetinden dolayı güya Mehdiyeti örtmeye çalışıyorlar. Müslüman neşeli, akıllı, samimi ve doğal olur. Özel hallere girmez.

Şu anda da biz bir uykudayız. Hayat da bir uyku, bir rüya görüyoruz. Öldüğümüzde bu rüyadan kalkmış olacağız.

Cenab-ı Allah hayatı bir uyku halinde yaratıyor. O derin sırra Kuran işaret ediyor. İnsanlar dünyada uykuda olduklarını bilmiyorlar. Halbuki hepsi şu an bir rüya içerisindeler, rüya görüyorlar. Bir kısmı, mesela felsefe araştırmacıları bu gerçeği hayret ve dehşet içinde fark ediyorlar.

Uyku dünya aczidir. Her gün belirli bir saatten sonra insanın uykusu geliyor. Gidip ölmeye yatıyor, ölüyor, sonra saatler sonra diriliyor. Banyo yapıyor, yemeğini yiyor. Yine akşam yeniden uykusu geliyor. Ölme saati geliyor, yeniden ölüyor. Sabah yeniden diriliyor. Öle dirile, öle dirile hayatı bu şekilde geçiyor. Sonunda bir kere daha ölüyor, bir diriliyor, başka alemde.

Mümin neşeli olacak, şevkli olacak. Bir şeye üzülüyorsa, sıkılıyorsa, kafayı takıyorsa artık vücut kendini korumak, ondan kurtulmak için kendini uyutmak ister. Ama neşeli olursa vücut uyumak istemez, hayatı yaşamak ister.

Cennet sonsuza kadar bitmeyen bir şölen yeridir. Sonsuza kadar hastalık dert, sıkıntı, hiçbir şey yoktur. Uyku yoktur, yorgunluk yoktur. İstediğin gibi gezersin. Ama Allah’ı anma vardır tabii. Sürekli Allah’a şükretme, Allah’ı anma vardır.

Kendine olan sevgiyi de Allah sağlıyor. O gücü veren de yaratan da Allah. Onu elde ettin mi zaten en büyük nimeti elde etmiş oluyorsun. Üstünden bin ton yük kalkar, acayip rahatlarsın.

Allah Kuran’da hep, “İnsanlar zalim ve cahildir, nankördür, az şükreder” der ayette. Bir şekilde insanların aklı Allah’tan gitmiş. Onun için dua ederken, “YARABBİ DİKKATİMİN HEP ÜZERİNDE OLMASINI NASİP ET” diye dua etmek lazım. “Ama DERİN BİR SEVGİYLE VE ŞEKSİZ ŞÜPHESİZ BİR İMANLA KENDİNİ SEVDİR YARABBİ” demek lazım.