Adnan Oktar A9 TV; 10 Temmuz 2018

Çocukların beyni çok temizdir. Çocuğa meyveleri, çiçekleri, kuşları gösterip “Allah ne güzel yaratmış” denildiğinde bu onun beynine hemen yerleşir. Çocuklarla konuşurken saygı göstererek konuşmak gerekir. Anlamıyormuş gibi, aklı yokmuş gibi konuşmak olmaz.

Çocuk sevindirmek yatla gezmekten, lüks mekanda yemek yemekten çok daha zevklidir. Çocuk en küçük bir şeyle mutlu olur. Onları mutlu etmek güzelliktir.

Sadece büyük olanlara saygı gösterilir diye düşünmek yanlıştır. Çocuklar da saygıyı hak eder. Masumlukları, temizlikleri, günahsız olmaları gibi sayısız güzel, saygı duyulacak özellikleri var.

Çocuklara bile küsmeyi, bağırmayı, kafa tutmaya öğretiyor ve bununla seviniyorlar. El kadar çocuğa sadece sevgi öğretilir. Çocuğun ruhuna nefret ilka edip onu kirletmek zulümdür

Ailelerin bir kısmı çocuklarına sevgi öğretmiyor. Çocuğun en büyük ihtiyacı sevgidir. Çocuk sevgiyi tüm detaylarıyla, nasıl yaşayabileceğini bilmelidir. Ne Allah sevgisi öğretiyorlar ne de Allah’ın yarattıklarını sevmeyi öğretiyorlar. Bu ahir zamanın facialarından biridir.

Okulların çocuklar için cennet bahçesi gibi olması lazım. Çocukların okula gittiği için değil gidemediği için ağlayacağı bir ortam olmalı. Çok güzel ve rahat koltuklar, ev gibi ortam, merhametli öğretmenler merhametli temizlik görevlileri, her yer çiçek gibi olmalı.

Çocuklara saygıyla yaklaşmak gerekir. Bir evin içinde çocuk olması çok büyük nimettir, o evin en büyük lüksüdür.

Bazen aileler çocuklarını eşyaları gibi görüyor. Kendi istediği kişiyle evlenmesi, kendi istediği okulda okuması, kendi istediği hayatı yaşaması için baskı yapıyorlar. Çocuğun insan olduğunu adeta unutuyorlar. Çocuğa eşya gibi bakmak yakışık almaz. Anne baba nasıl kendisine şu işte çalış, şu kişiyle görüş diye karışılmasını istemezse, çocuğa da okulu, evliliği konusunda baskı yapmak doğru olmaz.

Çocuklar okula neden gittiklerini bilmedikleri için sıkılıyorlar. Derslerin mutlaka filmlerle olması, çocukların rahat koltuklarda oturması, istedikleri gibi giyinip gelmeleri gerekir. Çocuk okula gittiğinde muhteşem bir görgü ve kalite kazanacağını, genel kültürünün artacağını, çok sevilecek bir insan haline geleceğini bilmeli.

Çocukları aklı başında insan olarak muhatap almak önemlidir. Çocuklara önce saygı duymak, onlara değer vermek, hürmet göstermek ve sonra onları sevmek gerekir. Aksinde çocuğun dengesi bozulur, kendine ve çevresine zarar verebilir. Çocuğa mutlaka değer verildiğini onlara hissettirmek gerekir. Allah’ı çocuklara sevdirmek, bütün nimetlerin Allah’tan geldiğini onlara öğretmek ve çocukların daima Allah’la bağlantıda olmasını sağlamak gerekir.

Çocukların küçük yaştan itibaren şuurları açık oluyor. Çocuklara aklı zayıf varlıklar gibi davranmayıp insan gibi davranıldığında sağlıklı olurlar. Kuran’ı da çocuk yaştan itibaren gayet iyi anlarlar.

İmtihanlar olmasa hayatın tüm güzelliği yok olur. ZORLUKLA İMTİHAN OLMAZSAK OLGUNLAŞAMAYIZ. Dünyada eğitim acılar ve zorluklarla oluyor.

Çocuklara okulu sevdirebilmek için neden eğitim aldıklarını, okumanın onları nasıl kaliteli ve güzel hale getireceği anlatılmalı.

Reenkarnasyon inancı son derece mantıksızdır. Bir kedinin içine girdiğinde ne olur? Onun eğitici, öğretici hiçbir yönü yok. İnsanın imtihanı için hiçbir anlamı yok. Olgunlaşması için vakit gerekiyorsa, insana dünyada zaten bolca vakit veriliyor. İnsanın eğitilmesi için on gün bile yeter ama Allah 70-80 yıl veriyor. Bu, eğitim için çok bol bir vakittir.

İslam’ın kendisi ılımlıdır. Sevecen, makul, tutarlı bir dindir. İnsanlara huzur verir. İslam’da şiddet yoktur. İslam merhamet dinidir, sevgi ve barış dinidir. İslam’da özgürlük vardır, hayat vardır, neşe vardır. İslam ultramodern hayatın ta kendisidir.

İman insana derin bir zevk, derin bir dinginlik ve derin bir haz verir. Güçlü iman güçlü sevgiye sebep olacağı için bir güzellik karşısında duyulan heyecan da şiddetli olur.

Münafıklarla ilgili ayetlerin dışında kafirlerle ilgili tüm ayetler de münafıkları anlatır. Ama münafıklarla ilgili her ayet kafirleri anlatmaz.

Gençleri dans ettikleri için cezalandırmak ve bunu İslam adına yapmak Kuran’a hiçbir şekilde uygun değildir. İran’ın bu dayatmacı anlayışı çok yanlış. Bir genç kızı dans ettiği için tutuklamak, kriminallerin arasına koymak asla kabul edilecek bir şey değil.

Tüm kainatın amacı sevgidir, aşktır. Allah’ın en beğendiği şey sevgidir. Cennet, cehennem, dünya, dünyadaki tüm detaylar sadece sevgi içindir. Aşkın tam yaşanması için aklı ve vicdanı kullanmak şarttır. Akıl kullanılmadığında dünyanın da cennetin de manası kalmaz. Dünya bir satranç maçı gibidir, bu satranç maçını güzel bitirdiğimizde aşkı gerçek anlamıyla yaşarız. Cennetten zevk alabilmek için mutlaka dünyadaki bu eğitimden geçmek gerekiyor. Mümin dünyada her gün yeni bir şan, yeni bir şeref kazanıyor, daha güçlü bir derinlik elde ediyor.

Allah münafıkları çok iğrenç yaratıyor. Şeytanı göremiyoruz ama münafıklarda şeytanın tüm kirini, iğrençliğini ve pisliğini görüyoruz.

Her şeyin çözümü dindir, her şeyin çözümü İslam’dır. Kuran ahlakını bilince insanlar çok rahat yaşarlar. Dinden uzaklaştıkça mutsuz oluyorlar. Kuran’a uyan insan çok dengeli olur.

Münafık ne yapsa başına geçer. Lağım kovası hazırlar kendi kafasına dökülür. Ama arsızca, üstü başı pislik içindeyken dahi, “ne oldu ki” der. Münafıkların arsızlığı Müslümanların şevkini arttıran, müminler için hayır olan bir durumdur.

Münafık ahmak olduğu için İslam’ı rahatça yok edebileceğini zanneder. Başarısız olduğunu görünce de zavallıca, ezilmiş sırtlan gibi kaçar. Münafık aşağılandıkça, toplumca dışlandıkça bunu sezdirmemeye çalışır. Ne var ki havasında olur. Oysa Allah belalarını vermiştir ve tüm insanlar onlara verilen belanın farkındadır.

Hürriyeti engelleyen Darwinist, vesayetçi ve bağnaz düşüncelerin hepsidir. Kadınlara, gençlere, tüm insanlara hürriyet çok hayati bir konudur.

Münafık istediği kadar mutluluk taklidi yapsın tek başına kalmış olması Allah’ın ona verdiği en büyük beladır. Münafıklar ölü düşünceleriyle, ölü ruhları ve ölü hayatlarıyla birbirlerine dirilik telkini, sabır telkini, cesaret telkini yaparlar. Ama durumları ezilip yenilmiş bir mahluğun bir şey olmadı taklidi yapmasıdır.