Adnan Oktar A9 TV; 10 Temmuz 2018

Tüm kainatın amacı sevgidir, aşktır. Allah’ın en beğendiği şey sevgidir. Cennet, cehennem, dünya, dünyadaki tüm detaylar sadece sevgi içindir. Aşkın tam yaşanması için aklı ve vicdanı kullanmak şarttır. Akıl kullanılmadığında dünyanın da cennetin de manası kalmaz. Dünya bir satranç maçı gibidir, bu satranç maçını güzel bitirdiğimizde aşkı gerçek anlamıyla yaşarız. Cennetten zevk alabilmek için mutlaka dünyadaki bu eğitimden geçmek gerekiyor. Mümin dünyada her gün yeni bir şan, yeni bir şeref kazanıyor, daha güçlü bir derinlik elde ediyor.

Sevgide insan kendisini değil karşısındakinin aklını, kişiliğini, karakterini yüceltir ve över. Bencillik ve büyüklük hissi olduğunda ise asla karşısındakini yüceltmek istemez, sadece kendini yüceltmeye çalışır.

Övgü sevgiyi geliştirir. İnsanların birbirlerine karşı gönül alıcı olması, ahlakının ve fizikinin güzel yönlerini övmesi gerekir.

Her konuyu mutlaka sevgiyle, dostlukla, akılla halletmek lazım. Öfkeyle bir konuyu çözmek mümkün olmaz. Çözülüyor gibi görünse de iki tarafa da büyük zarar verir.

Gaddarlık ve sevgisizliğin kanunla yasaklanması lazım. Tüm müesseselerin sevgiyi esas alması gerektiği, hayat amacı olarak sevginin anlatılmasının şart olduğu, devletin tüm kurumlarının sevgiye göre hareket etmesi gerektiği anayasaya kısa bir madde olarak eklenmeli.

Allah sevgisinde derinleşmek isteyen çileye ve acıya talip olacak. Sevginin kökeninde çile, acı ve her zaman olumlu düşünmek vardır. İnsan nasıl sevdiğinin kendisine hep hüsnü zanla bakmasını istiyorsa, Allah da insanın Kendisine hep olumlu bakmasını ister. Çilelerin, acıların içinde mümin hep Allah hakkında olumlu düşünecek.

Allah’ın sevgisini isteyen tüm dikkatini Allah’a vermelidir. Allah’ın sanatı muazzamdır, insan hepsinin detayına yetişemeyebilir ama ana konulara yetişebilir. Atomun yapısı, hücrenin yapısı, hayvanlardaki simetri ve süsü düşünmek ve en önemlisi kendi ruhuna bakmak insana tüm hakikatlerin kapısını açar.

Bıkmak Allah’ın imtihanını istememek anlamına gelir. Sevgiden bıkmak anlamına gelir. Böyle bir şey müminin kaderinde yok. Müminde bıkkınlık olmaz. Bıkkınlık ölü olarak yaratılmış varlıklarda olur. Onlar yemekten, eğlenmekten, gezmekten her şeyden bıkarlar. Müminin ise her anı bir heyecan, her anı bir yenilik, her anı bir sevinçtir. Mümin nereye dönse iyilik, nereye dönse hayırdır.

Bir kadın çok samimiyse, sevgi, tutku, sadakat, vefa çığ gibi gelişir. Bir kadının tam kendi olması muhteşem bir durumdur. Tüm mesele samimiyettedir.

Bu sevgisizlik ortamı 3-5 yıla kadar değişecek. Allah, Mehdi vesilesiyle, tüm dünyaya sevgiyi öğretecek.

Din dersinde asıl öğretilmesi gereken sevgi ve merhamettir. Allah neden sevilir, Allah’ın sanatı nedir, Allah’ın büyüklüğü nasıl anlaşılır, iman hakikatleri nelerdir, Kuran mucizeleri nelerdir bunların gençlere anlatılması lazım.

Gençler herkesin Allah’a inandığını görseler çok olumlu telkin olur ve güçlü bir iman gelişir. Ama iman edenlerin sayısı az, iman etmeyenler ise çoğunlukta. Bu da iman edenlerin değerinin artması için özel olarak yaratılıyor. İman ehlinin kıymetli olması için bu gerekli. Bu kıymet cennet mutluluğu için de şart oluyor, cennette gerçek mutluluk dünyadaki eğitimle mümkün oluyor.

Görgü eksikliği ve sevgisizlik olduğunda farklı düşünceye saygı duyulmuyor. Katı ve sevgisiz hiçbir insanla muhatap olmamak lazım. Sevgi dolu, makul, tutarlı, konuşulabilen insanlarla görüşmek gerekir.

İman derinleşmesi zor değildir. Ama çok samimi olmak lazım. İnsan samimi olduğunda iman derinliği kendiliğinden gelişen bir nimet olarak mümine ilka olur.

İnsanlar karşılıklı akıllıysa sevgi müthiş bir süratle gelişir. Ama bir tarafın aklı zayıfsa sevginin gelişmesi yıllar sürebilir. İki taraf akıllıysa iki taraf egoist değilse kısa bir konuşmada dahi çok derin bir sevgi oluşur.

İnsanların ruhunun iman hakikatlerine ihtiyacı var. Kuran’ın hak olduğunun delillerinin anlatılması, Allah’ın varlığının delillerinin anlatılması ve insanlarda önce güçlü bir iman meydana getirilmesi gerekiyor. Din eğitimi sadece İslam tarihinde yaşanan olayların anlatılmasıyla olmaz.

Kendi ruhuna bakmak imanı güçlendirmek için en temel konudur. Kendi içi yapısını gören insan, içindeki “ben”i bilen, duyduğunu hisseden insan müthiş bir açılma yaşar. O zaman insan sırf kolundaki saate bakarak, tek bir çay kaşığına bakarak en yüksek noktada iman eder.

Tebliğde en etkili olan samimi imandır. Karşısındaki kişinin imandan zevk aldığını görmek çok pozitif etki yapar. Gerçek imanın yüz ifadesi de üslubu da çok ayrıdır. Böyle bir insan konuşmasa dahi müthiş olumlu etki yapar. Anlatım yaparken de kısa, özlü anlatımlar faydalı olur. Uzun konuşmalar sıkıcı etki yapabilir.

Tüm hayatımıza hakim tek güç Allah’tır. İnsanların büyük kısmının iman etmiyor olması müminlerin eğitimi için özel yaratılmış bir durumdur.

İman hakikatleri, Allah’ın büyüklüğünü anlamak amacıyla okunduğunda o insanın benliğinin değişmesine vesile olur. O insan çok güçlü, yenilmez bir varlığa dönüşür.

Temizlik için ruh kalitesi gerekir. Ruhu ölmüş biri temizlik ve kalite arayışı içinde olmaz. Eğitimde en önemli dikkat edilecek şey o kişinin Allah’ın büyüklüğünü derinlemesine kavramasını sağlamaktır. Allah’a iman ediyor ama Allah’ın büyüklüğünü derinlemesine kavramadığında tevekkül eksikliği oluyor. Allah’ın büyüklüğünü iyi kavramak ve her şeyi Allah’ın yarattığından emin olmak gerekir.

Müslümanın kendini suçlayarak “imansızım, aklım zayıf, sapıttım” gibi korkularla vakit geçirmesi doğru olmaz. Müslüman Allah’a güvenerek yaşar. Müslüman kendi hakkında hüznü zan eder, suizan etmez. Müminin kalbine şüphe gelir ama dinlemezsin geçersin. İman şüpheye karşı direnmenin adıdır.

Tutku, Allah’ın büyüklüğünü kavradıktan ve her güzelliği Allah aşkıyla gördükten sonra oluşur. Tutku, cennet ve dünyadaki en güçlü nimettir. Kapısı hiçbir zaman kapalı değildir. Tutkuda zevk, iman ve akılla orantılı olarak katlamalı artar.

Münafıklarla ilgili ayetlerin dışında kafirlerle ilgili tüm ayetler de münafıkları anlatır. Ama münafıklarla ilgili her ayet kafirleri anlatmaz.

Çocuklar Allah’ın ruhudur. Çocuklara mutlaka saygılı olmak lazım. Çocuğu insan yerine koymadan çocukla konuşmak saygıya uygun olmaz.