Adnan Oktar A9 TV; 1 Nisan 2018

Allah Kendisi’ne güvenene yardım eder. Kendisi’ne tam güvenene ise bambaşka bir hayat yaşatır. Allah’a tam güvenmek çok hayatidir. Her seven sevdiğinin kendisine güvenmesini ister. Güvenmiyorsa sevgi olmaz. Allah da kulunun Kendisi’ne tam güvenmesini ister. İnsan çıkarıyla çatışmadığı müddetçe Allah’a güveniyorsa orada sevgi kalmamış demektir, Allah korusun.

Herkesin neşeli, birbirine selam verdiği, birbirine iltifat ettiği, kadınların çok özgür olduğu ve saygı gördüğü bir toplum olması güzeldir. İnsanları sevmek, onlarla arkadaş ve dost olmak dünyanın en güzel nimetidir. Ama insanlar en zevkli şeyleri terk etmişler; dost olmayı, vefayı, sevmeyi terk etmek çok acı bir durumdur.

Bazı insanların Allah’a karşı lakayıt ve ilgisiz olması çok büyük bir faciadır. Allah’ı “acaba ne yapacak?” diye denemek çok büyük akılsızlıktır. Allah’ın varlığı bu kadar açıkken, Allah’ın varlığını görüp Allah’a yönelmek varken, son derece lakayıt bir tutum sergilemek bir insan için müthiş bir felakettir. İnsan en çok Allah’ın büyüklüğüne yoğunlaşmalı ve imtihanın detaylarını iyi düşünmelidir. İstiyorlar ki bir elleri yağda bir elleri balda olsun. Böyle insan eğitilemez, sevgiyi öğrenemez. İmtihan eğitim için şarttır.

Pek çok yerde samimi dindarlık hakim olmadığı için insanların neşeyi yaşayacakları ortam da olmuyor. İnsanların mutsuzluğunun nedeni de imanın neşesinin bilinmemesidir. Arada parazitler olduğu için oluşan ortam gençleri çok geriyor. Hiçbir yerde sevgi olmamasına alışmış oluyorlar. Korkunç bir hayatı baştan kabul ediyorlar. Ya da suni sevgiye, çıkara dayalı bir sisteme razı oluyorlar. Gerçek sevgiyi değil sevginin edebiyatını biliyorlar.

Hayvanlar, Allah’ın nimeti olarak, insan ruhunu sevgi yönünden çok şiddetli etkileyecek şekilde yaratılır. Mümin irade göstermesine gerek kalmadan bir hayvan gördüğünde çok sever. Mümin kediye, köpeğe, ördeğe, civcive, tavşana bir türlü doyamaz.

Allah hiçbir zaman yalnız olmadı. Hep sevdi hep sevildi. Sonsuz önceden beri sevdi, sonsuz sonrada da sevildi. Ama mümin Allah’ın gösterdiği kadarını, öğrettiği kadarını bilir. Kainatın amacı sonsuz sevgidir ve sevgi sadece müminlere mahsus bir nimettir.

Bilginin bir insan için güç olabilmesi için hikmetli olması önemlidir. Sevmeyi, sevilmeyi bilmek bunu hayatın temeli haline getirebilmek bilgiyi anlamlı ve değerli kılar.

İman zafiyeti ve gurur sevginin önündeki en büyük engellerdir. İman zafiyetini ezen, Allah’a kendini tam bırakan, Allah’ın büyüklüğünü görüp özel akıl boyutuna giren insan sevgiyi çok rahat elde eder. Allah’ın büyüklüğüne ait özel bir akıl boyutu vardır. Bir samimiyet, bir de bu boyuta girmek insanı metafizik bir varlığa dönüştürür. Allah’ın büyüklüğünü unuttuğunda kendisinin sadece acz içindeki yönlerini gören insan “beni seven olur mu ki” diye sevgisizlik içinde yaşayıp sevgisizlik içinde ölüp gider. Boş yere kendilerini sevgisizliğe mahkum ediyorlar.

Sevginin üstadı kadınlardır. Bir kadının gerçek sevgisini hak etmek kolay değildir. Muazzam bir sanat, akıl ve irade gerektirir. Bunun için gurur olmaması gerekir. Kadın gerçek sevgiyi çok iyi sezer, bakışından ses tonundan mimiklerinden hemen samimi sevgi olup olmadığını anlar.

İslam ahlakı hem alabildiğine özgürlük sağlar hem de insanların birbirine rahatsızlık verebileceği tüm bozuklukları ortadan kaldırır. Sevgiyi, dostluğu en mükemmel hale getiren sistemin adı İslam ahlakıdır.

Allah sevgiyi tek amaç ve en güçlü içgüdü olarak yarattığı için en güzel hissi sevilmenin içine koymuştur. Sevmek ve sevilmek hayatın en büyük, en güzel nimetidir. Sevgi en yüksek zevk, en büyük amaç halinde yaratılmış, ne kadar güzel.

Boşanmaların artmasının altında yatan temel sebep egoistliktir. Anonim şirket mantığında evlilik yapınca, çıkar bittiği anda evlilik de bitiyor. Karşısındakini Allah rızası için sevmeyi bilmediklerinde, o kişiyi Allah’ın kendilerine emaneti olarak görmediklerinde bıkma çok hızlı gelişiyor. “Acaba en zenginiyle, en güzeliyle, en yakışıklısıyla evlilik yaptım mı, daha iyi bir yatırım yapabilir miydim?” düşüncesi içlerinde hiç bitmiyor. O zaman da karşısındakinin vücudunda deforme olduğunu gördüğünde ya da bir acizliğini gördüğünde hemen başka arayışlara girişiyor. Ahiret dostu olarak sevmeyi bilmeyen bir insanın gerçekten sevmesi, sadakati ve vefası mümkün olmuyor.

İnsanın dürüst olduğuna dair kanaati geldiğinde üzerindeki kasılma gider. Tevbe, bu dürüstlüğü sağlar. Tevbe ettiğinde insan yanlıştan vazgeçtiğini bildiği için daha samimi, daha tutarlı, daha makul olur.

Dürüst olmak güzel ama insanlar karmaşık olmayı seçiyor. Karmaşık olmak da onları üzüyor ve yoruyor. Oysa her zaman dürüst olan insan değerlidir, dürüst olan sevilir.

Allah’a karşı iyi olan insan gerçek iyidir. Birisi insanları kandırmak için iyi davranıyor olabilir, bu iyilik değildir. Asıl Allah’a karşı iyi olacak. Tüm sevgisini ve aşkını Allah’a yöneltecek, insanları severken de Allah aşkıyla sevecek. Yoksa o sevgi sahte olur. Allah’a olan sevgisiyle iyi olacak, dürüst olacak, doğru olacak. Yoksa o iyilik sahte olur.

Kuran’a göre sabır istikrardır. Güzel ahlakta istikrarlı olmaktır sabır. İyi niyetli olmak, dürüst konuşmak, samimi olmak konusunda inişli çıkışlı olmamak, artırma yapmak ama eksiltmemektir.

Adam olmak değil Müslüman olmak önemlidir. Adamlık dini diye çıkarılan sistemin kendine has çirkin kuralları vardır ve temelinde kendini haşa Allah’tan üstün gören ve Allah’ı unutan bir zihniyet vardır. Bir köşeye çekilip yapılan gizli konuşmalar, lafta üstün gelme oyunları, ukalalık adamlık dini özellikleridir. Müslümanda ise hayatının her anında tevazu, dürüstlük ve samimiyet hakimdir.

Alevi demek sevgi insanı, sanat ve güzellikten anlayan insan, dürüst Müslüman demektir. Aleviler aslandır. Onlarla gurur duyuyoruz.

Bir insanın güvenilir olup olmadığı konuşma şekli, yüzündeki ifade ve aklından hemen anlaşılır. Güvenilir olup olmadığını anlamak zamana yayılmaz. Vakti iyi değerlendirmek gerekir. Candan ve dürüst olan insanın yüzünde bu samimiyetin yansıması vardır. İyi insan seri olarak kendini belli eder ve iyi insana insanın hemen kanı kaynar.

Bir insanın sevilmeye layık olduğu üslubundaki dürüstlükten, medeni cesaretinden, içinin dışının bir olmasından, temizliğinden anlaşılır.

Din kolaydır. Dinin güzelliği kolay olmasındadır. İnsanlar dinin mutlaka zor olması gerektiğini düşünüyorlar. Oysa Allah Kuran’da, “Allah size zorluk dilemez kolaylık ister” buyuruyor. O zaman kolaylığın içinde arayacağız. Samimi olmak dinin özüdür. Her şeye pozitif bakacaksın, her şeyin Allah’tan geldiğini bileceksin ve alabildiğine dürüst olacaksın. O zaman zihnin çok rahat olur.

Dindar akıllı bir insanın etrafındakiler huzurludur. Din olmadığında insanlar kendilerini boşlukta hisseder. Kendini boşlukta hisseden insan çevresine güven veremez. Din insanın makul, akılcı, samimi, dürüst, sevgi dolu, canlı yaşamasını sağlar.

Doğru konuşmak çok zevklidir. İnsan sevdiğiyle ısrarla doğru konuşuyorsa bu, ruhunda çok güzel bir heyecana sebep olur.

Dürüst bir insanın yüzünde halim bir ifade olur. Kuran’a, İslam’a titizdir. Dengeli, tutarlı olduğu için güvenilirdir. Oysa ki münafıklara çok dikkatli ve temkinli olmak gerekir. Münafık samimiyetsizdir, dolandırıcı karakterlidir.

Şükretmek o anda ferahlık verir. Şükreden insanın işleri hep rast gider. Şükrün bereketini hayatında yavaş yavaş sürekli hisseder.