Adnan Oktar A9 TV; 2 Nisan 2018

Herkesin neşeli, birbirine selam verdiği, birbirine iltifat ettiği, kadınların çok özgür olduğu ve saygı gördüğü bir toplum olması güzeldir. İnsanları sevmek, onlarla arkadaş ve dost olmak dünyanın en güzel nimetidir. Ama insanlar en zevkli şeyleri terk etmişler; dost olmayı, vefayı, sevmeyi terk etmek çok acı bir durumdur.

Dürüstlük sevginin yardımcısıdır. En yüksek sevgi hedeflendiğinde hayat çok güzel olur.

Bazı insanların Allah’a karşı lakayıt ve ilgisiz olması çok büyük bir faciadır. Allah’ı “acaba ne yapacak?” diye denemek çok büyük akılsızlıktır. Allah’ın varlığı bu kadar açıkken, Allah’ın varlığını görüp Allah’a yönelmek varken, son derece lakayıt bir tutum sergilemek bir insan için müthiş bir felakettir. İnsan en çok Allah’ın büyüklüğüne yoğunlaşmalı ve imtihanın detaylarını iyi düşünmelidir. İstiyorlar ki bir elleri yağda bir elleri balda olsun. Böyle insan eğitilemez, sevgiyi öğrenemez. İmtihan eğitim için şarttır.

Pek çok yerde samimi dindarlık hakim olmadığı için insanların neşeyi yaşayacakları ortam da olmuyor. İnsanların mutsuzluğunun nedeni de imanın neşesinin bilinmemesidir. Arada parazitler olduğu için oluşan ortam gençleri çok geriyor. Hiçbir yerde sevgi olmamasına alışmış oluyorlar. Korkunç bir hayatı baştan kabul ediyorlar. Ya da suni sevgiye, çıkara dayalı bir sisteme razı oluyorlar. Gerçek sevgiyi değil sevginin edebiyatını biliyorlar.

Hayvanlar, Allah’ın nimeti olarak, insan ruhunu sevgi yönünden çok şiddetli etkileyecek şekilde yaratılır. Mümin irade göstermesine gerek kalmadan bir hayvan gördüğünde çok sever. Mümin kediye, köpeğe, ördeğe, civcive, tavşana bir türlü doyamaz.

Allah hiçbir zaman yalnız olmadı. Hep sevdi hep sevildi. Sonsuz önceden beri sevdi, sonsuz sonrada da sevildi. Ama mümin Allah’ın gösterdiği kadarını, öğrettiği kadarını bilir. Kainatın amacı sonsuz sevgidir ve sevgi sadece müminlere mahsus bir nimettir.

Bilginin bir insan için güç olabilmesi için hikmetli olması önemlidir. Sevmeyi, sevilmeyi bilmek bunu hayatın temeli haline getirebilmek bilgiyi anlamlı ve değerli kılar.

Allah sevgiyi tek amaç ve en güçlü içgüdü olarak yarattığı için en güzel hissi sevilmenin içine koymuştur. Sevmek ve sevilmek hayatın en büyük, en güzel nimetidir. Sevgi en yüksek zevk, en büyük amaç halinde yaratılmış, ne kadar güzel.

İman zafiyeti ve gurur sevginin önündeki en büyük engellerdir. İman zafiyetini ezen, Allah’a kendini tam bırakan, Allah’ın büyüklüğünü görüp özel akıl boyutuna giren insan sevgiyi çok rahat elde eder. Allah’ın büyüklüğüne ait özel bir akıl boyutu vardır. Bir samimiyet, bir de bu boyuta girmek insanı metafizik bir varlığa dönüştürür. Allah’ın büyüklüğünü unuttuğunda kendisinin sadece acz içindeki yönlerini gören insan “beni seven olur mu ki” diye sevgisizlik içinde yaşayıp sevgisizlik içinde ölüp gider. Boş yere kendilerini sevgisizliğe mahkum ediyorlar.

Sevginin üstadı kadınlardır. Bir kadının gerçek sevgisini hak etmek kolay değildir. Muazzam bir sanat, akıl ve irade gerektirir. Bunun için gurur olmaması gerekir. Kadın gerçek sevgiyi çok iyi sezer, bakışından ses tonundan mimiklerinden hemen samimi sevgi olup olmadığını anlar.

İslam ahlakı hem alabildiğine özgürlük sağlar hem de insanların birbirine rahatsızlık verebileceği tüm bozuklukları ortadan kaldırır. Sevgiyi, dostluğu en mükemmel hale getiren sistemin adı İslam ahlakıdır.

Boşanmaların artmasının altında yatan temel sebep egoistliktir. Anonim şirket mantığında evlilik yapınca, çıkar bittiği anda evlilik de bitiyor. Karşısındakini Allah rızası için sevmeyi bilmediklerinde, o kişiyi Allah’ın kendilerine emaneti olarak görmediklerinde bıkma çok hızlı gelişiyor. “Acaba en zenginiyle, en güzeliyle, en yakışıklısıyla evlilik yaptım mı, daha iyi bir yatırım yapabilir miydim?” düşüncesi içlerinde hiç bitmiyor. O zaman da karşısındakinin vücudunda deforme olduğunu gördüğünde ya da bir acizliğini gördüğünde hemen başka arayışlara girişiyor. Ahiret dostu olarak sevmeyi bilmeyen bir insanın gerçekten sevmesi, sadakati ve vefası mümkün olmuyor.

Mümin gücü Allah’tan alır. Ben şu konuda güçlüyüm diyen insanı Allah korusun Allah o konuda ezer. Ben zayıfım demek de kendini putlaştırmak olur. Güç Allah’ın değil mi? Allah’tan istersen Allah seni son derece güçlü hale getirir. Çekingendir, Allah’tan ister Allah onu cesur yapar. Endişeleri vardır, Allah’a sığınır, Allah tüm endişelerini ortadan kaldırır. Mümin tüm gücün kuvvetin Allah’tan olduğunu bilerek, sadece Allah’a güvenir.

Her sorun aşılmış olarak yaratılır. İnsan Allah’a güvenecek, sabredecek, sakin olacak. İnsanlar sorunla karşılaşınca çoğunlukla panik yaşıyorlar, ama bir hafta sonra geçmiş oluyor. Bir yıl sonra en büyük sorun dediklerini bile hatırlamıyorlar.

Allah’a tam güvenen insanın tüm işleri mutlaka lehine neticelenir. Olaylar karmaşık yahut ters gidiyor gibi görünse de sonucunda mutlaka onun lehine olur.

Müslümanın kendini suçlayarak “imansızım, aklım zayıf, sapıttım” gibi korkularla vakit geçirmesi doğru olmaz. Müslüman Allah’a güvenerek yaşar. Müslüman kendi hakkında hüznü zan eder, suizan etmez. Müminin kalbine şüphe gelir ama dinlemezsin geçersin. İman şüpheye karşı direnmenin adıdır.

Allah’a tam güvenen insanın tüm işleri mutlaka lehine neticelenir. Olaylar karmaşık gibi görünse de, ters gidiyor gibi görünse de neticesinde mutlaka onun lehine olur.

Allah Bana güvenin diyor, adam güvenemiyor. Sonra niye hayatım ızdırap içinde geçiyor diye düşünüyor. İnsanların çoğu Allah’ın aklına güvenmemenin acısı içinde yaşıyorlar.

Allah her şeyi hayırla yaratır. Geçmişi düşünüp üzülmek çok büyük bir hata olur. Allah geçmişi hayırla yaratmış, bitmiş. İnsan bin kere dünyaya gelse bin kere aynı kaderi yaşar. Cennette insan geçmişine dair olumsuz hiçbir şey hatırlamayacaktır. Mümin Allah’ın rızasını hedefledikten sonra geçmişi hiç önemli görmez. Mümin Allah’a güvenecek, gönlünü ferah tutacak.

“Hiç bir hâlükârda hiçbir nedenle Allah’ı unutma.” Her yere bu tabelayı asmak gerekir. Dünya yaratıldığından beri insanların çektiği acının temeli Allah’ı unutmak, Allah’a güvenmemektedir. Allah’a güvenmemek insana her zaman felaket getirir.

İnsan bedeni samimiyete göredir. İnsanlar, Allah’a yakın olmak için çok kompleks sistemlerden geçmeleri gerektiğine inanıyorlar. Sadece samimi olmak yeterli. İnsanlardaki ana sorun kendisini çok akıllı zannedip Allah’a güvenmemektir. Allah’tan şüphe edip, Allah hakkında olumsuz düşünmek tüm olumsuzlukların kaynağıdır. Mümin çok samimi olacak, kendisini Allah’a tamamen bırakacak ve Allah’a tam güvenecek. Allah hakkında asla negatif düşünmeyecek. Allah’ın yarattığı akılla Allah’ın aleyhine düşünmek çok büyük bir akılsızlıktır. Sevdiğin bir insan olsa ve ondan sürekli şüphe etsen bunun adı sevgi olur mu? Ya bana kötülük yaparsa ya bana vefa göstermezse diye hep şüphe yaşıyorsan sevgi yoktur. Allah sana sayısız nimet veriyor, seni seviyor koruyor, Allah’a şüphe ile yaklaşmak çok büyük bir nankörlük olur.

Kul Allah’a adanmış yaratılır. İnsanlarda direnme konu oluyor. Menekşe normal haline bırakıldığında çiçek açar. Üzerine basarsan ezilir. İnsan normal halinde iman eder, güzel yaşar ve cennete gider. Ama direndiği için, Allah’a şüpheyle baktığı için, güzel düşünmeyi kenara bıraktığı için, hayırdan kaçındığı için belalı ve sıkıntılı yaşıyor. Doğal olan Allah’a güvenmektir. Allah’ın aklından daha iyi akla sahip olduğunu sandığı andan itibaren insan için felaket başlar. Kendini uyanık zanneden mutlaka bir şekilde ezilir.

“Tamam Allah var ben de burada kendi işimi hallediyorum” olmaz. Her şeyi Allah ile beraber yapacaksın. Öbür türlü boğulursun. Kendine zehirli leğen yapmış onun içinde yıkanmaya kalkıyor gibi olursun. “Allah ile bağlantıdayım ama kendi gücüme güveniyorum, benim aklım” demek olmaz. Kendisinin bir şey halledeceğine inanmak şirktir. “Bir Allah var bir de benim aklım var” demek olmaz. İnsan iyice dikkatini açacak, bir kere derli toplu net karar verecek, her şeyi Allah ile halledecek. Allah bırakılmaz, Allah’tan şüphe edilmez, Allah unutulmaz. Allah’ı unutmaktan ve Allah’a güvenmemekten kaçınmazsan facianın içine düşersin.

Dünya bir nevi korku tüneli gibidir, içinde dolaşırken insanlar bir çok zahiren korkutucu, tedirgin edici şeylerle karşılaşır. Ama sonunda onların hepsi geçer, gider. Dünya hayatı da öyle. Allah’a güveneceksin. Bu dünyadan hayırla çıkacağını bileceksin.

Halk, asker ve sanatçıların içiçe olması güzelliktir. Askerin neşelenmesi, sanatçılarla birlikte vakit geçirmesi sevinç duyulacak bir durum. Yersiz eleştirilere gerek yok, bu eleştiriler halkımızı da rahatsız eder. Tayyip Hocam’ın sanatçıları Hatay’a götürmesinde, sanatçılarımızın askerlerimizle birlikte eğlenmesinde hiçbir yanlış yok. Sanatçıların Ordumuza destek olması, Ordu millet elele mesajı verilmesi çok çok güzel bir tutum.