Adnan Oktar A9 TV; 23 Nisan 2018

İnsanların çoğunda sevgi teknik ve çıkara dayalıdır. Ya da usulendir ve taktiklerle ilerler. Bende öyle değildir. İnsanlar samimi sevmeyi bilmedikleri için benim coşkulu sevgimi bir türlü anlayamıyorlar.

Güzel gördüğümüz her şey Allah’ın tecellisidir. Tüm sevgiler Allah’a aittir. Aşık olduğumuzda Allah’a aşık oluyoruz. Kediyi, çiçeği, bitkiyi sevdiğimizde Allah’ı seviyoruz. Allah tüm sevgilerin ana kaynağı ve tek sebebidir.

İslam Birliğinin oluşması diğer ülkeler üzerinde tahakküm kurmak amaçlı değildir. İslam ülkelerinin bir araya gelmesi savaşı, çatışmaları durdurmak amaçlı olacaktır. İslam Birliği kuvvet gösterisi şeklinde olmayacaktır. Sevgi, barış ve güven gösterisi şeklinde olacaktır. Her yeri sakinleştiren her yeri dinginleştiren bir pozitif güç olacaktır.

Dünyaya aşkı, tutkuyu, sevmeyi öğrenmeye geliyoruz. Bu öğrendiğimiz sevgiyi sonsuza kadar yaşayacağız. Allah hiç kimseye kaldıramayacağı bir yük bir acı vermeyeceğini söylemiştir. Her acı insana delice tutku ve aşkı öğretir.

Sevgiyi yaşayabilmek için önce derin bir akılla Allah’a hayran olmak, Allah’a derin sevgiden kaynaklanan derin bir tutku ve derin bir Allah korkusu gerekiyor. O zaman insan kendisini de sever, insanları da sever.

Allah kainatta her şeyi güzel yaratıyor. Dünyanın da cennetin de tek amacı sevgi. Güzelliğin amacı sevgidir. Arabalar, yollar, mobilyalar, çiçekler, hayvanlar hepsinin amacı sevgidir. Sevgi ise sadece imana dayalı olursa yaşanır.

Allah en çok aşkı sever. Tüm kainat aşk, tutku, sevgi üzerine kurulmuştur. Namazın, orucun, tüm ibadetlerin amacı sevgidir. “Sabaha kadar namaz kıldım ayağım şişti” diyor. Allah’ın istediği bu değil. Allah’ın istediği gönülden Allah’ı severek namazını kılman, ibadetlerini yapman.

Allah bizden tüm ibadetleri sevgimizi gösterdiğimiz için istiyor. Sabırlı olmak, namaz kılmak, hacca gitmek hep sevgimizi göstermek amaçlıdır. Allah kullarından sevgi ister, Allah sevgiyi sever.

Varlık varsa aşk için vardır. Aşk olmadan varlığın bir anlamı yoktur. Her şey Allah aşkıyla, delice sevgiyle, tutkuyla anlamlıdır. Aşk, derin akılla iç içedir. Allah’ı seven, Allah’ın büyüklüğünü fark eden derin tutkuyu yaşar. Fark edemeyenler ise sevgisizliğin acısını çekerler.

Sevgi dünyadaki en yüce sanattır. Yüksek sevgi ve tutku sadece derin imanlı, akıllı insanlara verilmiş bir nimettir. Dünyada bu sevginin üzerine bir sanat yoktur.

Çocuğun asıl ihtiyacı sevgi, şefkat, Allah sevgisi, merhamettir. Okullarda çocuklara derelerin isimleri, geçmişte yaşamış komutanların doğum tarihini ölüm tarihini ezberletiyorlar, ama şefkatin, kaliteli olmanın, nezaketin, görgünün, kültürün, sevginin önemini neredeyse hiç anlatmıyorlar. Çocuklara o dersleri neden aldıklarını anlatmak lazım. Kültürlü olmalarının onlara ne kazandıracağını, ne kadar sevilecek hale geleceklerini anlatsalar çocuklar okula koşarak giderler.

İslam Birliği biz bir araya dostluk için, sevgi için, kardeşlik için, savaşları durdurmak için geldik anlamında olacaktır. Biz ırk temelli bir birlik arzusu içinde değiliz. Kavgaya dayalı birliktelikler facia olur, bunu asla kabul etmeyiz. Hep sevgi, hep dostluk, hep kardeşlik esas olacak.

Cenneti cennet yapan derinlik, Allah’ı alabildiğine en derin şekilde sevmektir. Cennetin zenginliği için Allah’ı delice sevmek gerekiyor. Dünyada kahredici çileler içinde Allah’ı coşkuyla sevmek, cennetin güzelliğini ve zenginliğini arttırır. Dünyadaki çile insanın kendisini sevmesinin de önemli bir vesilesidir.

Her nimet Allah korkusuyla kazanılır. Sevgi, akıl, güzellik her şey Allah korkusuyla oluşur. İnsanlar Allah’tan korktuklarında neler kazanacaklarını bilmiyorlar. Oysa her şeyin temelinde Allah korkusu vardır. Allah korkusu insanı dehşete düşüren bir korku değildir. Allah’ın sevgisini kaybetme korkusudur.

Önemli olan bir insanın çok bilgi sahibi olması değil, sevgiyi bilen olmasıdır. Sevgiyi bilen cahil olmaz. Mutlaka Allah onu eğitir.

Sevginin temel şartı akıllı ve samimi olmaktır. Sevgi bina kurar gibi yüzden fazla temel değer üzerine kurulur. Affetmek, değer vermek, sabretmek, merhamet etmek… İşte Kuran, sevgiyi oluşturan tüm bu ana şartları bize öğreten kitaptır. Allah’ın büyüklüğünü anlayan kişi Kuran’ı nasıl yaşayacağını çok iyi anlar. Sevginin ilerlemesi için akıl, dikkat, irade, özen ve sabır gerekir. Mümin bu konuda yorulmaz ve kafa karışıklığı da yaşamaz. Kuran’dan öğrendiklerini çok seri uyguladığı için sevginin güzel yoluna girer ve ilerler.

Boşanmaların artmasının altında yatan temel sebep egoistliktir. Anonim şirket mantığında evlilik yapınca, çıkar bittiği anda evlilik de bitiyor. Karşısındakini Allah rızası için sevmeyi bilmediklerinde, o kişiyi Allah’ın kendilerine emaneti olarak görmediklerinde bıkma çok hızlı gelişiyor. “Acaba en zenginiyle, en güzeliyle, en yakışıklısıyla evlilik yaptım mı, daha iyi bir yatırım yapabilir miydim?” düşüncesi içlerinde hiç bitmiyor. O zaman da karşısındakinin vücudunda deforme olduğunu gördüğünde ya da bir acizliğini gördüğünde hemen başka arayışlara girişiyor. Ahiret dostu olarak sevmeyi bilmeyen bir insanın gerçekten sevmesi, sadakati ve vefası mümkün olmuyor.

Acılar ve zorluklar dünya eğitimi için şarttır. Dünyanın ve ahiretin anlamı için mutlaka zorlukla karşılaşmak gerekir. Derinlik, aşk, tutku bu zorluklarla meydana gelir. Zorluk yoksa yiğitlik, fedakarlık, vefa, sevgi oluşmaz.

Allah’a dikkatimizi çok iyi verdiğimizde, Allah’ı hiç unutmadığımızda dünya cennet gibi olur. Allah’a dikkatimizi verdiğimizde hayatımızda hiçbir zorluk olmaz diye düşünmek yanlış olur. Mümin zorlukta da iyilikte de dikkatini Allah’a verir. Bir insan rahat olduğunda Allah’ı düşünüyor, zorluk olduğunda Allah’ı unutuyorsa bu çok büyük vefasızlık ve ahlaksızlık olur. Böyle bir insanın sevgiyi, derinliği yaşaması imkansızdır.

Allah sonsuz Akıldır. Allah sadece sevgi ister. Bu kadar detay yaratılmasının bu kadar emek olmasının tek amacı sevgidir. Allah’ı haşa her an öfkelenecek gibi görüyorlar. Allah kullarına iyilik ister, sevgi ister. Allah sonsuz adil ve sonsuz akıllıdır. Atomlara kadar kusursuzluk yaratan Allah kullarına asla eziyet istemez.

Allah sevgiyi tek amaç ve en güçlü içgüdü olarak yarattığı için en güzel hissi sevilmenin içine koymuştur. Sevmek ve sevilmek hayatın en büyük, en güzel nimetidir. Sevgi en yüksek zevk, en büyük amaç halinde yaratılmış, ne kadar güzel.

İnsanları, bitkileri, hayvanları tüm görüntüyü yaratan Allah. Biz her sevdiğimizde Allah’ı seviyoruz. Tüm sevgiler Allah’adır. Sevgiyi de etkilenmeyi de yaratan Allah’tır.

Aşkın akılla sürekli zenginleştirilmesi ve beslenmesi gerekir. Eğer sevgi akılla beslenmiyorsa çökmeye doğru gider. Müslümanın sevgisi monoton olmaz. Müslüman sevgisini sürekli zenginleştirir.

Pek çok yerde samimi dindarlık hakim olmadığı için insanların neşeyi yaşayacakları ortam da olmuyor. İnsanların mutsuzluğunun nedeni de imanın neşesinin bilinmemesidir. Arada parazitler olduğu için oluşan ortam gençleri çok geriyor. Hiçbir yerde sevgi olmamasına alışmış oluyorlar. Korkunç bir hayatı baştan kabul ediyorlar. Ya da suni sevgiye, çıkara dayalı bir sisteme razı oluyorlar. Gerçek sevgiyi değil sevginin edebiyatını biliyorlar.

Bazı insanların Allah’a karşı lakayıt ve ilgisiz olması çok büyük bir faciadır. Allah’ı “acaba ne yapacak?” diye denemek çok büyük akılsızlıktır. Allah’ın varlığı bu kadar açıkken, Allah’ın varlığını görüp Allah’a yönelmek varken, son derece lakayıt bir tutum sergilemek bir insan için müthiş bir felakettir. İnsan en çok Allah’ın büyüklüğüne yoğunlaşmalı ve imtihanın detaylarını iyi düşünmelidir. İstiyorlar ki bir elleri yağda bir elleri balda olsun. Böyle insan eğitilemez, sevgiyi öğrenemez. İmtihan eğitim için şarttır.