Adnan Oktar A9 TV; 15 Haziran 2018

Kendi ruhuna bakmak imanı güçlendirmek için en temel konudur. Kendi içi yapısını gören insan, içindeki “ben”i bilen, duyduğunu hisseden insan müthiş bir açılma yaşar. O zaman insan sırf kolundaki saate bakarak, tek bir çay kaşığına bakarak en yüksek noktada iman eder.

Ruh tecrübe kazanır ama ruhun yaşı yoktur. Kazandığı tecrübeyle daha kaliteli, daha görgülü, daha iyi düşünen vasfa bürünür.

Her ruh hatıra ile şekillenir. Hatıra kalktığında sadece gören duyan bir varlık kalır geriye. Hatıra ile insan, “Ben, benim” diyor.

Dünyada bir Allah’ın ruhunu taşıyan müminler var. Bir de müminlerin imtihanı için yaratılmış ruhu olmayan özel varlıklar var. Allah bu ruhu olmayan insanları kullanarak müminleri eğitir. Allah müminlerin sonsuza kadar rahat ve huzur içinde yaşamasını istiyor ama Allah Kendisine güvenilmesine çok önem veriyor. İnsanlar da kendi bedenlerini kıymetli gördükleri için olur olmaz her şeyde telaşa kapılıyorlar. Bedenlerine zarar gelmesi korkusu insanların çoğunun Allah’a yaklaşmasına engel oluyor. Bu yüzden zorluklar ve acılarda çok zengin bir sır vardır. Allah bu acılar ve zorluklar içinden Kendisine yaklaşılmasına, Kendisine güvenilmesine çok önem veriyor.

Allah Kendi Ruhu olan müminlere sürekli iyilik yaratır. Ölü olan varlıklara ise sürekli felaket ve bela yaratır. Nefis de sürekli negatif güçleri toplayan ve bedene tesir etmeye çalışan, bütün negatiflikleri ruha empoze etmeye çalışan bir güçtür. Buna karşı ruh direnerek zafer kazanır.

Ruh beynin değil beyin ruhun içindedir. Ay, Güneş, evren, evlendiğinde eşi, iş yeri, sahip olduğu evler, arabalar hepsi beynin içinde oluşur. Beyin de ruhun içindedir. Dışarıda sadece gölge varlık vardır.

Kadınlar en çok akıldan ve derinlikten hoşlanırlar. Et kemik her yerde bulunur. Ama ruhun bulunması zordur. Kadınlar en çok ciddi sevilmekten, değer verilmekten hoşlanırlar. Bunu da ancak akıllı bir insan yapabilir. Kadınlardaki detayları görmek de kadınları çok etkiler. Bir çok erkek küttür. Kadındaki detay güzellikleri göremez. Daha da fenası bir çok erkek acaba ne kusur var diye bakar. Akıllı bir erkek ise sadece kadındaki güzelliği arar, kusurları görmez, kusurlara ağırlık vermez. Kadında hep akıllı, hayırlı yönü arar, olumlu değerlendirir. O zaman Allah o kadını onun için güzel hale getirir.

Ruhun yaşı yoktur. Bedende zamanla değişiklikler olması ruhun yaşlanmasına sebep olmaz. Bedendeki değişim ise insanın Allah’a yakınlaşması için bir vesiledir.

Beynin bağımsız hiçbir gücü yoktur. Beyin bir yağ ve et parçasıdır. Tüm güç ruhtadır. Beyin kasapta var görüyorsunuz, bir güce sahip olmasının imkansız olduğu açık. Allah’ın üflediği ruh güç sahibidir.

İnsanların kibirlenmesi mucizedir. Ruhu olmayan insan aczini fark etmez. Yerde gübre olsa yine anlamaz, kibir yapar. Ruhu olmayanları hiç önemli görmemek gerekir.

Münafık ruhu olmadığı için maddenin hakikatini hiçbir zaman anlayamaz. Tarif edilse bile bir türlü kavrayamaz. Bu harika bir durumdur. İstenildiği kadar tarif edilsin bir türlü anlayamaz ve kavrayamaz. Çünkü ruhu yoktur. Makina gibi bir varlıktır.

Açık şuurla bir insan asla Allah’ı inkar edemez. Öyle bir şeye gücü yetmez, imkansız. Ama ruh sahibi olmayanlar, mesela münafıklar bunu yapabilir, Allah’ı inkar edebilir. Onlar ölüdür zaten, cehennemliktirler. Allah Tevrat’ta da cehennemden ölüler diyarı diye bahseder.

Allah cehennem ehlini ibret olsun diye dünyaya gönderiyor. Onların da varlıkları önemli çünkü onları gören müminler imanlarının değerini anlıyor, Allah’a olan yakınlıkları artıyor. Cehennem ehlinin ruhu yoktur, ölüdürler. Allah onları insanlara gösterse insanlar korkudan sokağa çıkamaz ama Allah onları belli etmiyor.

İnsan sevgiye aç yaratılır. İnsan ruhunun en şiddetli etkilendiği şey samimi sevgidir. Ruh sahte sevgiden rahatsız olur, samimi sevgiyi anlatır.

Mükemmelleşmek için negatife ihtiyaç var. Ruh ve aklın gelişmesi için negatif olanlar gereklidir. Herkes pozitif, herkes iyi, herkes güzel olsa ruh dünyamızda gelişme olmaz. Anormal ve ters gibi görünen durumlar ruhun daha dikkatli, daha nezaketli, daha dengeli olmasını sağlar.

Ruh sahibi bir insanın Allah için yaşamak dışında başka bir yolu yoktur. Zaten aksine gücü yetmez. Ruh sahibi bir insanın aklı ve kalbi gece-gündüz Allah iledir.

Ahireti ve dünyanın amacını doğru anlamaları için insanların önce temeldeki bakış açılarını bilimsel, doğru zemine oturtmaları gerekiyor. İnsanlar madde var, maddeden ruh meydana gelir inancındalar. Beynimiz olmasa his, duygu, şuur olmaz sanıyorlar. Tam tersine ruhtan madde meydana geliyor. Elde somut olan delil ruh. Maddeye ait somut delil yok. Ama ruha ait somut delil var. Madde inanç olarak var. Olması gerekir diyoruz. Neye göre? Beynimizin içinde ruhun gördüğüne göre. Beynimin içinde gördüğüme göre dışarıda da olması gerekir diyor insanlar. Dolayısıyla madde inanç olarak var, ruh ise kesin somut olarak var. Ruhun meydana getirdiği imaja madde diyoruz. Bu bilimsel bir gerçek. Bunu anlayan ahireti, dünyanın gerçeğini de çok net anlar.

Allah korkusunun eksikliğinin sebebi o insanın ölü olmasından kaynaklanır. İnsan eğer ruh sahibiyse yaratılıştan Allah korkusunu bilecek şekilde yaratılır. Ruh sahibi bir insanın Allah’tan korkmaması mümkün değildir. Böyle bir durumda cinnet geçirir. Allah’tan korkan insan kaderde Müslüman olarak, ruh sahibi olarak yaratılmıştır.

Allah’a inanmayan insan şuurunu kaybetmiş demektir. O insan ölüdür, ömür boyu sürünür. Simsiyah bir karanlık içinde kaybolur gider. Ruh sahibi bir insanın, açık şuurla Allah’ı inkar etmesi mümkün değildir. Böyle bir insan dünyada yoktur.

Allah’ın Kuran’da kulağı ve gözü mühürlü dediği kişilerin şuuru yoktur. Bunların uzuvları bir robot gibi çalışır. Ruh sahibi olmadıkları için robot gibi görevlerini yerine getirirler.

Ben her insana Allah’ın yarattığı varlıklar olarak değer veririm. Ruh sahibi olan her insan benim için kutsaldır. Ruh sahibi olan varlık cennet arkadaşı, sonsuzluk arkadaşı demektir.

Beyin de gölge bir varlıktır. Beyinden ruh oluşmaz. Ruhtan beyin oluşur. Beyin dediğiniz, sakatatçıda gördüğünüz bir et yağ parçasıdır. Her şey Allah’ın ruhudur.

Bir insanın iman etmesi bir insanın ruh sahibi olması Allah’tandır. Allah’ın ruhunu üflediği ve Ruhu’l Kudüs’le desteklediği bir varlık sonsuza kadar cehenneme gitmez. Allah Hadi sıfatıyla bu insan üzerinde tecelli etmiştir.

Biz alelade bir varlık değiliz. Allah’ın ruhunu taşıyoruz. Allah’ın ruhunu taşıyan hiçbir şekilde cehenneme gitmez. Ama mümin olarak her zaman cehennemden korkacağız, cehennemin insanı olmaktan Allah’a sığınacağız.

Biz Allah’ın ruhunu taşıyoruz, Allah’ın ruhundan bir tecelliyiz. Ruh, bütün algıları alan bir varlıktır. Biz nasıl kendi ruhumuzla duyuyorsak, işitiyorsak, ruh da Allah’a ait olduğu için, Kendi ruhunun duyduğunu, Allah aynı şekilde duyar. Allah bizim gözlerimizden bakar, bizim kulaklarımızdan duyar, bizim parmaklarımızla dokunur. Allah bizim algıladığımız bütün algıları bilir.