Adnan Oktar A9 TV; 29 oktyabr 2016

Hz. Nuh (ə.s) dürüst, alicənab, təmiz insan idi, lakin həyat yoldaşı azğın münafiq idi və çox əziyyət vermişdi.

İman gətirən bir insan Allah rizası üçün evlənər, münafiq isə yox olmaq instinktini aradan qaldırmaq üçün evlənər.

Tənha qalmaq qorxusu, sonsuzluq qazanmaq arzusu ilə münafiqlər evliliyi iztiraba döndərərlər.

Ailə münafiqlər üçün sanki cəhənnəm nüvəsi kimidir, lakin yenə də ailənin özlərini qoruyacağını düşünərlər.

Münafiqlərdə daralmış eqoistlik var, əvvəlcə özünü, sonra mənfəətləri üçün zövcəsini, uşaqlarını düşünər, buna güvənərək yaşayar. Münafiqlərdə evlilik anormallıq dərəcəsindədir. Mömində ailə məscid olduğu halda, münafiqdə Dirar məscidi kimidir, fəlakətlərin mənbəyidir.

Mömin Allaha güvənər, "Ailəm məni xilas edər" deməz, "Allah məni xilas edər" deyər, Allah üçün bütün müsəlmanlara güvənər. Münafiq təkcə ailəsinə güvənər, buna görə də evlilik onlar üçün dəlisov instinkt kimidir.

Münafiq Allaha güvənə bilməz, ölümdən, gələcəkdən qorxar. Bunun üçün də ailəsinə güvənər, ərinin, ailəsinin özünü xilas edəcəyini düşünər.

Münafiq bir kişi üçün arvadı mal kimidir, onu əbədi yaşamasını təmin edəcəyini düşündüyü nəslini meydana gətirəcək vasitə kimi görər. Münafiq qadın da ərini əbədi həyatı üçün vasitə kimi görər, əri onun üçün yemək və pul gətirən vasitədir, heç dəyər verməz.

Münafiqlərdə ailədən istifadə edərək əbədi həyat yaşamaq arzusu vardır, "ölərəm, lakin uşaqlarıma mal-dövlətim qalar" deyər və əbədiyyətə nail olduğunu düşünər. Münafiqlər üçün yalnız öz ailəsi əhəmiyyətlidir. Rəsulullah (s.ə.v) "bütün müsəlmanlara qarşı hücum var" deyərkən, onlar "mənim ailəm nə olacaq" deyər.

Faşizmdə milli eqoistlik var və öz irqini əsas qəbul edər, münafiqlər də öz uşaqlarını, mal-dövlətlərini, ailəsini əsas görərlər.

Qurana görə bütün müsəlmanlar ailədir, münafiqlərdə isə yalnız öz ailəsi vardır, münafiqlik eqoist strukturdur.

Münafiq İslam birliyini əsas qəbul etməz, onun üçün öz ailəsi əsasdır, İslamda isə bütün müsəlmanlar ailədir və hər kəsi qorumaq əsasdır.

Vətənin bölünmə təhlükəsindən söhbət gedərkən eqoist olmaq, öz dərdinə düşmək, dünyanı yaşamağa çalışmaq münasib olmaz.

Münafiq eqoist olduğu üçün sırf öz mənfəəti üçün yaşayar. Öz böyüklüyü, öz eqoistliyi, öz əzəməti üçün yaşayar. Başqaları üçün yaşamaq istəməz.

Normalda hər insanın çox normal və stabil olması lazımdır, lakin insanlarda yaxşılıq zənginliyi olduğu qədər pislik zənginliyi də olur. Qısqanclıq, qəzəb, eqoistlik, dava-dalaş, dedi-qoduçuluq kimi mənfi xüsusiyyətlər bəzi insanlara heyrətamiz şəkildə hakim olur.

Eqoistlik alçaldıcı və utancvericidir. İnsana təvazökar olmaq, başqasını düşünən olmaq yaraşar.

Öz ölkəsinə, torpağına, ailəsinə və ən başda özünə eqoist insanlar bütün dünyaya əziyyət edir. Mehdiyyət eqoistliyi tamamilə aradan qaldıracaq.

Eqoistlik insana əzab verər, insanı kirlədər, çökdürər və insanı mənəvi cəhətdən xəstə edər.

İnsanı nəzarətsiz buraxsan, onsuz da bədəni heyvan kimidir; dərhal acar, yuxusu gələr, qorxar, eqoistləşər. Bu heyvani yönünü imanla tarazlamalısan. Heyvan olmasına icazə verməməlisən.

Kin, nifrət, qəzəb, sevgisizlik, şəfqətsizlik və eqoistlik olduqda göz qaralar, dil qaralar, danışa bilməz insan. Sevgini qəbul etməyənlərin dilinə diqqət yetirin, heç bir şəkildə danışa bilməzlər. İki sözü bir yerə gətirə bilməzlər.

Milli mənfəət məsələsi olmamalıdır. Hər kəsin mənfəəti üçün çalışmalıyıq. Özümüz əziyyət çəksək də, başqalarının xoşbəxtliyi üçün çalışmalıyıq. Belə nəcib millətə, nəcib dövlətə bu yaraşar. Bizə mənfəətpərəstlik, eqoistlik yaraşmaz.

Sevsən tərslik etməzsən, xəsislik etməzsən, eqoistlik etməzsən, sevdiyinin rahat və yaxşı olmağını istəyərsən.

Kobud davransan sevgi gedər, nəzakətli davransan gələr. Əgər insan eqoistdirsə, sevgi dərhal gedər; eqoist deyilsə sevgi dərhal və artıqlamasıyla gələr.

Müsəlman Allah rizasının ən çoxunu qazanmaq üçün ailə sahibi olar, Allah yolunda çalışmaqdan qaçmaq, müsəlmanlardan uzaq qalmaq üçün deyil.