Adnan Oktar A9 TV; 28 may 2015

Sübh namazına necə oyanacaqlarının dərdini çəkirlər. Həmişə; "necə oyanacağıq?" deyə şikayət edirlər. Sabahı gün sizə təmənnasız şəkildə 5 min lirə pul verəcəyik desən, səhərə qədər yatmazlar. Əlli dəfə üzünü, əlli dəfə qolunu, əlli dəfə də ayağını yuduğun təqdirdə, hər səhər 5 min lirə pul alacaqsan desən, milyonlarla insan sıraya düzülər. Bax, Allah əbədi cənnət həyatı vəd edir, inanmadığı üçün etmir. İnansa edər.

Allah bizim imani həssaslığımızı yoxlayır. İnsanlar, hz. Adəm (ə.s)-dan başlamış qiyamətə qədər heç səhvə yol verilmədən mükəmməl imtahan olunacaqlar. Heç kimə ağlının ixtiyarını alacaq bir imtiyaz verilməmişdir.

Dərin imana sahib olmaq üçün elə də fövqəladə bir səy göstərməyə ehtiyac yoxdur. İnsan çox səmimi olsa, dərin iman dərhal meydana gələr. Dini ona görə çox çətin olduğunu düşünürlər. "Çox təfəkkür etməli, çox dərin düşünməliyəm" deyir, sən istəməklə dərin düşünə bilməzsən, Allah səni dərin düşündürər. Müstəqil bir gücün yoxdur. Sənin edəcəyin şey, səmimi olmaqdır. Səmimi olub Allahdan tələb etməkdir.

Çox az sayda insanın həqiqi mənada iman etməsi bütün dünyanın imanını güclü edir.

Əgər şövqlü sevgi varsa, şövqlü iman da vardır. Əgər insan qadını şövqlə sevirsə, bilin ki, o, iman şövqünə də sahibdir. Bu, onun əlamətidir.

İnsan ətdən, sümükdən, qandan əmələ gəlmiş bir varlıqdır. Min bir cür də acizliyi vardır. İnsan bunu mu sevəcək? Bunu etməsi üçün dəli olmalıdır. Ancaq Allahın ruhunu daşıyırsa, nəcib bir varlıqdırsa, sonsuzluğu yaşayacaq bir varlıqdırsa sevilər.

Bir insan Allaha inanmırsa, ruhunda Ona qarşı güvən hissi olmaz. Allahı görməyəcək bir ağıla sahibdirsə, onu necə görə bilər? Allaha şükür edə bilməyəcək bir vəziyyətdədirsə, insana necə təşəkkür edə bilər? Allaha vəfa göstərməyən, quluna necə vəfa göstərə bilər? Sevginin enerjisini, nəcibliyini təmin edən imandır.

Mehdi (ə.s) müasirliyi, gözəlliyi, sevgini, dostluğu, qardaşlığı gətirəcək. Müsəlmanların üzərindəki zəncirləri yox edəcək. Səhabə dövründəki İslam anlayışını gətirəcək. Dünya cənnətə dönəcək. Maneə törətməyə çalışsalar da, bu olacaq. Allahın “Cabbar” adıyla bu gözəl nəticə meydana gələcək.

Allahın hədəfi, insanların daim səmimi və güclü imana sahib olmalarıdır. Allah dünyadakı insanların səmimi və güclü imana sahib olduqlarını gördükdə, dünyanın bərəkəti artır. İnsanlarda iman zəifliyi olduqda isə Allah verdiyi bu bərəkəti azaldır. Buna görə də, xas və səmimi möminlər var gücləriylə bu mənəvi xüsusiyyəti möhkəmləndirməyə davam etməlidirlər.

İsa (ə.s), hz. Mehdi (ə.s)-ın vəziri olaraq nüzul edəcək, Peyğəmbərimiz (s.ə.v) belə söyləyir. Allah Mehdini şərəfləndirmək üçün, Mehdinin böyüklüyünü vurğulamaq üçün, İsa Məsihi ona vəzir olaraq göndərir. Mehdinin böyüklüyünü buradan anlayın. Hətəmə vəli deməkdir. Gəlib keçmiş ən böyük övliya, ən böyük vəlidir. Yəni imam Mehdi, səhabələrdən üstündür.

İslam aləmi hal-hazırda xurafatlardan ötrü sürünür, məhv olmuş vəziyyətdədir. Qatı dinçilik özü ilə qorxaqlıq da gətirir. Bu zaman insanlar səhabələr kimi cəsur və igid olmurlar.

Əsgərin ürküdücü, heybətli olması Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in sünnəsidir. Məsələn, əsgərlərə bığlarını qısaltdırmırdı. Hətta əl dırnaqları belə uzun olurdu, səhabələrin çox yırtıcı və ürküdücü görüntüləri vardı. Bığları ta qulaq dibinə qədər uzanırdı, yekə bığlı. Görən xeyli titrəyir, qorxur. Əsgərimizin də belə sarsıdıcı görünüşdə olması yaxşı olar. Xüsusilə də PKK üçün, onların kabusu olmalıdırlar.

Əlbəttə ki, Peyğəmbər (s.ə.v)-in yanında olmaq çox əhəmiyyətlidir. Səhabələrin rahatlığına söz ola bilməz. İnsanlar İslam cəmiyyətini yaxşı tanımır. Müsəlmanların hamısı bir ailə kimi olur. Məsələn, insanın otuz otaqlı köşkü varsa, müsəlmanları doldurur içinə. Hamısına yemək çatır. Malını paylayır. Birlikdə ticarət edir, hamısını şərik edir. Görünməmiş bir sistemdir.

Möminə dəli deyilməsi, onun imanının kamil olduğunu göstərir. Peyğəmbərimiz (s.ə.v): "Bir möminə dəli deyilmədikcə, imanı kamil olmaz" deyir. Hətta səhabələr barədə, onların İslama, Qurana sədaqətlərindən, şövqlərindən ötrü; "siz səhabələri görsəydiniz, onlara dəli deyərdiniz" deyilir. Malını mülkünü paylayır, hər şeyini paylayır.

Biz bütün dünya üçün İslamın işıqlı üzüyük. Müsəlmanlığı qorxunc, içinə qapalı, sevgisiz, qadınlara məsafə qoyan, həyatı dəhşətə çevirmiş bir sistem kimi tanıyanlar bizim yaşadığımız İslamı gördükcə səhabə İslamına olan heyranlıqları artır və İslamın bir qurtuluş olduğunu da görürlər. Əks halda əzab çəkirdilər.

Sən müvəqqəti dünyanı istəsən, Allah dünyanı səndən həmişə uzaqlaşdırar, dünya bu dəfə başına bəla olar. Halbuki, fədakar insanlarla dünya gözəl olar. Məsələn, Peyğəmbərimiz (s.ə.v) fədakar idi. Səhabələr də fədakar idi. Heç biri mənfəətpərəst deyildi. Mənfəətpərəst insanların olduğu cəmiyyətlər çökür.

Müsəlmanın izzəti-nəfsi vardır, şərəfi vardır, qüruru vardır. Söydürməz özünü. Müsəlmanları söyülməyə alışdırmağa çalışırlar. Bunu qəbul etmərik. Belə bir şey olmaz.

Monotonluq, keyfiyyətsizlik gözəl deyil. Estetikadan uzaq bir quruluşun yayılması qorxuncdur. İnsanlar, evlər, avtomobillər, hər şey təmiz və baxımlı olmalıdır.

Allaha aşiq olsan, coşğu dolu sevgini dadsan, cənnətin torpağını belə öpərsən. Hər şey sənin üçün çox gözəl olar və sonsuza qədər də bezməzsən.

Öcalan tövbə edib özünü Allaha təslim etsin, Quran oxusun, namazlarını qılsın, axirətə hazırlıq etsin və İslam Birliyini istəsin. Edə biləcəyi ən yaxşı şey bunlardır.

Ediləcək ən gözəl şey, İslam Birliyinin həyata keçirilməsidir.

Bizim millətimiz Allahın icazəsi ilə beton kimi möhkəmdir. Millətimizə bölünməyə istiqamətli anormal bir şey təklif edə bilməzlər.

Küfr elə azad deyildir. Münafiq azad deyil. Adam zənn edir ki, azaddır. Azad deyil. Münafiq ucsuz-bucaqsız azad olduğunu zənn edir. Halbuki, ən kiçik incəliyinə qədər onun nə edəcəyi müəyyəndir. Qədərdəkini edə bilər, başqa bir şey edə bilməz.

İslamın yayılmasında, insanların İslamı qəbul etməməsində əsas problem keyfiyyətdir. Başqa heç bir şey yoxdur.

Ölüm, müsəlman üçün elə də çətin şey deyil. Qəfildən yuxudan oyanma kimi olur. Allah "asanlıqla" deyir, Allah, tam asanlıq mənasında söyləyər, yarım asanlıq mənasında söyləməz. Məsələn, insanın canı bir qədər ağrıyırsa, bir qədər çətinlik çəkirsə buna asanlıq deyilməz. Heç bir çətinliyin olmamasına asanlıq deyilər.